Ο Χέισλιπ και το κυπελλάκι “Ζευς”

Αυτός κατάφερε να βάλει σε μία σειρά Σαμπόνις-Αρλάουκας, Μποντίρογκα-Ρέμπρατσα, Σισκάουσκας-Μπετσίροβιτς, Γιασικεβίτσιους (μία ομάδα μόνος).

Η μαγκιά ενός προπονητή είναι να επιβάλεται των όποιων αδυναμιών του και τώρα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι ο Ομπράντοβιτς λάμπει σε αυτό τον τομέα. Φέρνει έναν παίκτη τον οποίο στο ξεκίνημα της χρονιάς δεν θα προτιμούσε. Ο Μάρκους Χέισλιπ είναι ΠΑΙΚΤΑΡΑΣ. Τέλος και άνευ συζητήσεων. Είναι όμως και αθλητής με διάθεση για σόου, του αρέσει να παίζει ελεύθερα, να προσφέρει θέαμα. Το αγαπάει το μπάσκετ όπως όλοι οι Αμερικανοί.

Υπάρχουν στιγμές που σπάει το ομαδικό παιχνίδι όταν κρίνει πως μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα. Γι’ αυτό και δεν θα ήταν η πρώτη επιλογή για το καλοκαίρι.Όταν όμως έρχεται η ώρα για τους τίτλους εκείνο που κοιτάει ο Ζοτς, και σε αυτό βοηθά η οικογένεια Γιαννακοπούλου με την ενίσχυση του Δημήτρη, γιου του Παύλου, που δίνουν λευκές επιταγές για ότι θέλει ο προπονητής αλλά και… παρότρυνση για παίκτες -σταρ, είναι ο τρόπος για να μείνει ψηλά η ομάδα του.

Και ο Χέισλιπ βοηθά σε αυτή την κατεύθυνση. Για την ακρίβεια δεν υπήρχε στην αγορά άλλος τόσο ποιοτικός φόργουορντ που να καλύπτει στο κενό το οποίο δημιούργησε η απουσία του Κώστα Τσαρτσαρή αλλά και το κενό από την αρχή της περιόδου στην θέση “3” για την άμυνα.

Ο Μάρκους Χέισλιπ παίζει περισσότερο ως πάουερ φόργουορντ, αλλά είναι πολύ γρήγορος και μπορεί να μαρκάρει και ψηλά τριάρια (Κλέιζα, Μάικλ) εκεί δηλαδή όπου χόλαινε ο Παναθηναϊκός μέχρι τώρα. Είναι πολύ αποτελεσματικός στο ένας εναντίον ενός διότι είναι πιο γρήγορος από τους αντιπάλους του αλλά πολλές φορές από συνεχόμενες τρίπλες πατάει και σουτάρει από τα 6.25. Κινείται εξαιρετικά χωρίς την μπάλα, στην άμυνα δίνει καλές βοήθειες, έχει πρόβλημα στο “σετ” παιχνίδι. Εκεί θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια από τον ίδιο και τους συμπαίκτες του διότι πολλές φορές κινείται εκτός ρόλων στην επίθεση αναζητώντας διάδρομο για να πάρει την μπάλα και να καρφώσει.

Από την άλλη είναι… άρχοντας στο γρήγορο μπάσκετ κάτι που σίγουρα ταιριάζει με τον Παναθηναϊκό. Συν τοις άλλοις, λογικά καλό είναι, τουλάχιστον έτσι μάθαμε κατά το παρελθόν, ο Χέισλιπ θέλει χρόνο συμμετοχής. Δεν είναι παίκτης που αρκείται σε 10-15 λεπτά πράγμα απολύτως φυσιολογικό αν και τέτοιες καταστάσεις ξεκαθαρίζονται από νωρίς πριν πέσουν οι υπογραφές.

Εν κατακλείδι, από την στιγμή που δεν θα υπάρξουν περαιτέρω κωλύματα, ο Μάρκους Χέισλιπ δεν αποτελεί μία απλή προσθήκη, αλλά θα καλύψει και το μοναδικό πρόβλημα που εμφάνιζε η φετινή ομάδα των πρωταθλητών Ευρώπης, όταν είχε να μαρκάρει ψηλά και δυνατά τριάρια.

Η καλύτερη πρόταση για τον τελικό

Μετά το… ξέσπασμα του Μάνου Παπαδόπουλου, την δραττόμενη ευκαιρία από τον Ολυμπιακό, και την επιβεβαίωση από τον Παναθηναϊκό οι δύο αιώνιοι ουσιαστικά έλυσαν τα χέρια των διοργανωτών για τον τελικό.

Τα εισιτήρια να πάνε μόνο στα χέρια των αγαπημένων παιδιών της εξέδρας (πράσινων και κόκκινων), ανά 4000, να μην υπάρχει δε ούτε ίχνος αστυνομίας εντός γηπέδου. Να αναλάβουν οι πιο πλούσιες ομάδες της Ευρώπης την περιφρούρηση με δικές τους εταιρίες και δικά τους έξοδα. Η μόνη δουλειά της αστυνομίας να είναι μία: να σιγουρευτεί ότι αυτά τα καϊνάρια θα λύσουν τις “διαφορές τους” στις εξέδρες και δεν θα βγουν να κάψουν τίποτε στον περιβάλλοντα χώρο. Και βεβαίως οι …μάγκες και οι “σκληροί” θα επιβιώσουν. Ούτως ή άλλως αυτά τα 70 εκατομμύρια ευρώ των διοικήσεων δεν ξοδεύονται για το θέαμα ή την δόξα, αλλά για 40 λεπτά πολέμου, κι ένα “Ζευς” κυπελλάκι το οποίο το βάζουν ψηλότερα από τον άνθρωπο, την αξιοπρέπεια, την υστεροφημία των μεγαλύτερων συλλόγων στην Ελλάδα αλλά και των ιδίων.