Ως μη γενόμενο
Το παιχνίδι με την Μπάμπεργκ είναι από εκείνα τα παιχνίδια τα οποία λες να πάνε και να μην ξαναέρθουν για έναν πολύ απλό λόγο: αν ξαναέρθουν δεν έχεις κανέναν λόγο να κατέβεις να παίξεις διότι θα έχεις ηττηθεί από τα αποδυτήρια. Ο Παναθηναϊκός αν αγωνιστεί έτσι στις δύο αναμετρήσεις με τον Ολυμπιακό, θα είναι μία απλή αναγραφή στο φύλλο αγώνα.
Δύσκολο έως απίθανο να δούμε την εφετινή ομάδα τόσο χαλαρή, πλαδαρή και κυρίως… αλαζονική.
Ο Παναθηναϊκός περίμενε ότι αυτός ο αγώνας θα πέσει ως ώριμο φρούτο προκειμένου οι παίκτες του να ασχοληθούν με την… πραγματική δουλειά, που είναι τα ντέρμπι για το πρωτάθλημα και το Κύπελλο.
Μόνο που ένα σύνολο το οποίο συγκεντρώθηκε αρχές Σεπτέμβρη, ξανασυστήθηκε… μεταξύ του τέλος Δεκεμβρίου και ο ηγέτης τους για έναν μήνα ουσιαστικά δεν αγωνίζεται, τότε δεν μπορεί παρά να παλεύει με νύχια και με δόντια κάθε αγώνα.
Καλό το βάρος της φανέλας, αλλά πρέπει να έχεις και τις ανάλογα έμπειρες πλάτες διότι όλοι οι αντίπαλοι θεωρούν ότι φέτος είναι μία χρυσή ευκαιρία να ρίξουν στο καναβάτσο τον εξάκις πρωταθλητή Ευρώπης. Ο Πεδουλάκης και οι παίκτες του τα έχουν καταφέρει περίφημα έως τώρα νικώντας ίσως και περισσότερα παιχνίδια από όσα θα περίμενε κανείς χωρίς να γίνουν θύμα έκπληξης. Το έκαναν αυτό παίζοντας πολύ δυνατά, με ενέργεια, πάθος και στα κρίσιμα καθαρό μυαλό.
Μέσα από όλα τα αρνητικά του αγώνα με την Μπάμπεργκ, αναδείχθηκε η δυνατότητα του Παναθηναϊκού να κερδίζει τα παιχνίδια που κρίνονται στο πόντο. Τουλάχιστον τα περισσότερα. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει ηρεμία, αλλά για να πας με την Μπάμπεργκ στο τελευταίο σουτ, αποδεικνύει πως δεν διέθετες κανένα άλλο στοιχείο από εκείνα που σε έφεραν ως εδώ.
Η συνέχεια είναι μονόδρομος, πολύ απλά διότι δεν γίνεται να παίξει τόσο… αδιάφορα ο Παναθηναϊκός. Έχοντας συνηθίσει τον ρόλο του αουτσάιντερ φέτος, λειτουργεί καλύτερα από αυτή την θέση.
Θέλετε και άλλο θετικό; Ο Διαμαντίδης μαθαίνει το παιχνίδι του Μπανκς και μπορούν να δουλέψουν καλύτερα αρκεί και ο αρχηγός να πάρει επιθέσεις, να ρισκάρει λίγο περισσότερο και βεβαίως να βρεθεί ένας τρόπος (όπως συνέβαινε μέχρι πέρυσι ελέω Σάτο) να προστατευθεί αμυντικά. Ούτε ο ίδιος είναι ο παίκτης του 2011 ούτε, κυρίως αυτό, η ομάδα γύρω του παραμένει ίδια. Ο συντονισμός με 10 καινούργιους συμπαίκτες δεν θα γίνει μέσα σε λίγες ημέρες όχι για έναν εγκεφαλικό παίκτη όπως ο “3D” που το… ψάχνει και λίγο περισσότερο.
Την Δεύτερα θα παίξει στο ΣΕΦ μία διαφορετική ομάδα σε νοοτροπία κι ενέργεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται φαβορί. Παραμένει αουτσάιντερ, προσπαθώντας να βρει τα κατάλληλα σχήματα μέσα από αγώνες κάτι πολύ δύσκολα αλλά πάλι, κανείς δεν τους υποχρέωσε να αλλάξουν την ομάδα μέσα στην χρονιά. Οι προσθήκες όντως βελτίωσαν τους κυπελλούχους, αλλά τους φέρνουν πίσω σε επίπεδο ομοιογένειας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είναι πολύ ευχάριστη η εικόνα του Μάικλ Μπράμου. Παίζει με τεράστια σοβαρότητα και βοηθάει πολύ τον Διαμαντίδη να αισθανθεί πιο άνετα ώστε να σπρώξει την μπάλα γρήγορα στην επίθεση. Δεν κάνει κάτι συγκλονιστικό ο ομογενής γκαρντ, απλά αυτό που μαθαίναμε από μικρά παιδιά: όταν η ομάδα παίρνει το ριμπάουντ, τρέχουμε στον αιφνιδιασμό και δεν περιμένουμε τον… σταθμάρχη να μας δείξει τα 24”.
