‘Ο,τι βρέξει ας κατεβάσει

Η ΑΕΚ πήρε λιγότερα απ’οσα ζητούσε και περισσότερα απ’οσα δικαιούταν. Ζητούσε ένα γκολ και δεν το βρήκε, έχασε όμως με ένα λογικό σκορ, ενώ θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερο.

Το να μπούμε σε αναλύσεις για τη ρεβάνς και πόσες πιθανότητες έχει να περάσει στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, θα είναι χάσιμο χρόνου. Εδώ ίσως πρέπει να σκεφτούμε στο δεύτερο ματς: “ό,τι βρέξει ας κατεβάσει”.

Είναι ένα σκορ που πιθανότατα θα φέρει κόσμο στο Ολυμπιακό Στάδιο, αλλά που είναι σχεδόν απίθανο να ανατραπεί όταν έχει απέναντι σου μια τέτοια ομάδα. Το θέμα είναι πως έφτασε η ΑΕΚ στην ήττα, έχοντας μάλιστα κρατήσει στο πρώτο ημίχρονο το μηδέν.

Είναι ολοφάνερο ότι στόχος όλων ήταν να κλείσουν οι διάδρομοι για τους ποιοτικούς παίκτες της Σεβίλλης, χωρίς όμως να υπάρχει καθόλου δημιουργικός προσανατολισμός. Στο δεύτερο ημίχρονο η ΑΕΚ φάνηκε να αφήνει περισσότερους διαδρόμους, ήταν πιο κινητική επιθετικά, αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει στο γκολ. Είναι πασιφανές ότι η Σεβίλλη στα άκρα είναι πανίσχυρη κι ας μην έπαιζε ο Ντάνι Αλβες (ευτυχώς!).

Πάντως, επειδή σε αυτό το ματς φάνηκε ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά δυναμικότητας και θα μπορούσε ο δείκτης του σκορ να φτάσει ψηλότερα, το 2-0 θα αφήσει ελάχιστες πληγές στο κορμί του Δικεφάλου, αφού προήλθε από μία ομάδα που εκ των προτέρων όλοι ήξεραν ότι μπορούσε να πετύχει περισσότερα γκολ και να φτάσει σε ένα σκορ που θα άφηνε τα σημάδια του για καιρό.