Παίζουν και οι άλλοι
Πολλές φορές μπερδεύουμε τον κυνισμό με την ειλικρίνεια. Η εικόνα και η ήττα του Ολυμπιακού την Τετάρτη θέλει και τα δύο.
Κυνισμό διότι οι πρωταθλητές Ευρώπης δεν ειναι η άτρωτη ομάδα, το τρένο που πρέπει να περνάει πάνω από οποιονδήποτε κάνει το λάθος να διαβεί την αφύλακτη διάβαση. Μέχρι πριν από λίγες ημέρες υπερτονίζαμε τα προβλήματά τους, τις ελλείψεις τους, τις αδυναμίες τους. Η δεύτερη εμφάνιση με την Εφές και η σοβαρότητα της πρώτης έδωσαν μεγάλη αισιοδοξία και κραδαίνοντας τις σκούπες ταξίδεψαν στην Κωνσταντινούπολη.
Χάθηκαν οι μάχες στη ρακέτα…
Ειλικρίνεια διότι ο Ολυμπιακός οφείλει να παίζει στο…κόκκινο συνέχεια για να μην χάνει αγώνα. Δεν γίνεται όμως. Δεν γίνεται σε τρεις συνεχόμενους αγώνες ο Ερντέν να χάνει από τον Πάουελ, τον Σερμαντίνι τις μάχες στην ρακέτα. Δεν γίνεται να μην κάνει ένα καλό παιχνίδι ο Σαβάνοβιτς. Δεν γίνεται ο Μαχμούτι να μην δώσει την μπάλα και την μπαγκέτα στον Φάρμαρ. Δεν θα χάσει όλα τα ελεύθερα σουτ ο…παρωχημένος μπασκετικά(λέμε κάτι έξυπνα στην Ελλάδα) Βούγιασιτς.
Ναι οι πρωταθλητές είναι καλύτερο σύνολο, πιο ομοιογενές με συγκεκριμένες αρχές. Η Εφές όμως ορισμένες εξαιρετικές μονάδες οι οποίες ιδιαίτερα σε ένα παιχνίδι-όλη η χρονιά θα βγάλουν τον εγωϊσμό τους.
Αν μάλιστα, με ρεσιτάλ ειλικρίνειας, παραδεχτούμε ότι οι παίκτες του Ολυμπιακού έδειξαν χαλαρότητα ίσως και υπερβολική σιγουριά, τότε η σειρά λογικά συνεχίζεται.
Η σειρά πρέπει να τελειώσει στην Πόλη…
Φτάνουμε και στον τελικό της Παρασκευής διότι η σειρά αυτή πρέπει να τελειώσει στην Πόλη. Για όλους τους λόγους που αναλύσαμε πιο πάνω, καλό θα ήταν να αποφύγει ο Ολυμπιακός έναν αγώνα-πρόκριση έστω και στο ΣΕΦ. Δεν θες αυτούς τους ταλαντούχους και απρόβλεπτους παίκτες σε 40 λεπτά όπου μπορεί να μην τους πάει τίποτε αλλά πιθανώς να μπουν όλα και τότε κλαύσον με μήτηρ.
Στο κυνήγι του αρχηγού…
Ο Σπανούλης είναι όλος ο αγώνας πάλι. Όπως συμβαίνει από πέρυσι. Ο κακός και για κάποιο λόγο νευρικός Σπανούλης της Τετάρτης αν εμφανιστεί εξίσου μέτριος, τότε καλύτερα ο Ολυμπιακός να ετοιμάζεται για τον 5ο αγώνα. Είδαμε το διάστημα με τον Λο και τον Σλούκα ότι όσο…καλό και αν ήταν στο τέλος η Εφές έκανε κουμάντο. Επειδή όμως όλη η Εφές θα κυνηγάει τον αρχηγό, ο Παπανικολάου δεν γίνεται να μείνει σε δύο σουτ ή ο Πάουελ να μην τολμά να βάλει το κορμί του σε μία μονομαχία. Ο Σπανούλης πάλι πάσαρε πολύ(οκτώ ασσίστ) αυτή την φορά έκανε λάθη(πέντε) όμως μετά τα πρώτα άστοχα σουτ, κρατούσε πολύ την μπάλα. Θέλει βοήθεια με κίνηση και τρέξιμο. Στο 5-5 η Εφές ειναι πιο αποτελεσματική, πιο ψηλή και με καλύτερο σουτ.
Ο ένας δεν νικά ποτέ τους πέντε…
Τα τελευταία πέντε λεπτά ήταν πολύ διδακτικά. Ο Σλούκας με τον Χαινς επιτέθηκαν στην άμυνα της Εφές, ο Λο σκόραρε σε γρήγορες επιθέσεις και η διαφορά κατέβηκε. Χρειάστηκαν τραβηγμένες προσπάθειες του πολύ καλού Λούκας και του Φάρμαρ για να μην επιστρέψει ο Ολυμπιακός. Στο τέλος της ημέρας αυτή θα είναι η αλήθεια της Εφές: όταν ο Ολυμπιακός θα τις βάλει δύσκολα, ο καθένας θα προσπαθεί μόνος του κι ένας δεν νικά πέντε.
Δείτε την εκπομπή SUPER BASKETBALL:
Διαβάστε ακόμη:
Άντιτς: “Αποτύχαμε να τους σταματήσουμε”
Μπαρτζώκας: “Δεν ήμασταν έτοιμοι πνευματικά”
