ΠΑΟ άκρας υγείας
Είναι απόλυτα λογικό ο Τύπος να εστιάζει στον Χενκ Τεν Κάτε και στον Ζιλμπέρτο Σίλβα, αλλά στις συζητήσεις των φίλων του Παναθηναϊκού είναι διαφορετικό το πρώτο θέμα.
Βεβαίως εξαρτάται απόλυτα από τον φρέσκο αέρα (που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι…) που αναπνέει το «πράσινο» οικοδόμημα, μετά τις ραγδαίες διοικητικές εξελίξεις και τα… παρελκόμενα, άρα και τον ερχομό του Τεν Κάτε και την απόκτηση του σπουδαίου Βραζιλιάνου.
Βασικό θέμα συζήτησης, λοιπόν, στα «πράσινα» στέκια, ιδιαίτερα από το βράδυ της Πέμπτης, είναι η υγεία που αποπνέει ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στο μέτωπο των φιλάθλων.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που διηγούνται με ανάμεικτη έκπληξη και ικανοποίηση, ότι κύλισαν ενενήντα αγωνιστικά λεπτά κόντρα στη Σαρλερουά και δεν άκουσαν γύρω τους στην εξέδρα ούτε… μισή γκρίνια, ακόμη και σ’ εκείνο το άχρωμο και άγευστο ημίωρο από το 15’ έως και τη λήξη του πρώτου μέρους.
Αλλά μήπως και προηγούμενα χρόνια, τέτοια εποχή, δεν θα ακούγονταν γκρίνιες στα ερτζιανά για την καθυστέρηση στην υλοποίηση του μεταγραφικού σχεδιασμού (ο φορ πάντως έρχεται και ακολουθεί ο κεντρικός αμυντικός); Ενώ τώρα, φτωχή η γκρίνια και η ανησυχία, πλούσια η ανοχή και η υπομονή, τεράστια η πίστη ότι αργά η γρήγορα οι κινήσεις θα τελεσφορήσουν και θα ολοκληρωθούν τα θεμέλια ενός νέου Παναθηναϊκού.
Όλα μοιάζουν ειδυλλιακά και αρκετοί αναρωτιούνται αν θα συνεχίσουν να είναι και στις δύσκολες στιγμές, που ασφαλώς υπάρχουν στο πρόγραμμα μιας ομάδας. Στο χέρι των φιλάθλων, του ποδοσφαιρικού τμήματος και της διοίκησης είναι να το διατηρήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο, γυρίζοντας την πλάτη στην εσωστρέφεια.
Το ότι η νέα διοίκηση θα δικαιούταν μία πίστωση χρόνου ήταν δεδομένο, αλλά η εμπιστοσύνη που απολαμβάνει από τις πρώτες κιόλας εβδομάδες διακυβέρνησης του πολυτελούς σκάφους που λέγεται Παναθηναϊκός, αποτελεί δικιά της κατάκτηση. Και όχι άδικα.
Τέσσερις προπονητές είχε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, εκεί που άλλες χρονιές κάναμε βραζιλιάνικη σαπουνόπερα υψηλής θεαματικότητας την απάντηση του μοναδικού υποψηφίου.
Με πέντε φορ και τρεις σέντερ μπακ πρώτης γραμμής συζητάει και είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να τύχει της ίδιας κριτικής μεταχείρισης. Χτυπάει στα ίσα τους μεταγραφικούς της στόχους και δεν αποσύρεται πριν ακόμη καταθέσει πρόταση. Ασφαλώς και δεν θα ξεγυμνωθεί προς τέρψιν όσων μυρίστηκαν αχαλίνωτο παραδάκι, ούτε θα μπαλώσει με αλόγιστο χουβαρνταλίκι τους διάτρητους ισολογισμούς τους. Αλλά δεν θα ρισκάρει την απώλεια μονάδων που γνωρίζει ότι ταιριάζουν γάντι στις αγωνιστικές απαιτήσεις.
Και όταν φυσικά αναζητάς την μεταγραφική σου ενίσχυση σε πρόσωπα εγνωσμένης αξίας και καθολικής αποδοχής, θα πρέπει να είσαι έτοιμος να κινηθείς έξυπνα και με άνεση χρόνου.
Ακόμη κι αν είσαι ο Παναθηναϊκός, γνωρίζεις ότι δεν μπορείς να είσαι η πρώτη επιλογή ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στην Μπαρτσελόνα, στην Τσέλσι, στην Βαλένθια, στην Άρσεναλ ή ορέγονται βάσιμα την ένταξή τους σε ομάδες τέτοιου επιπέδου. Εύλογα λοιπόν και πολύ υψηλές ετήσιες απολαβές θα προτείνεις και διαφορετικά κίνητρα θα επινοήσεις για να προσελκύσεις το πολύ μεγάλο όνομα, αλλά πάνω απ’ όλα θα περιμένεις αν χρειαστεί, να εξαντλήσει τα περιθώρια συμμετοχής του σε ένα πολύ ποιοτικότερο του ελληνικού, πρωτάθλημα.
Το όνομα του αντιπάλου που θα αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός στον δεύτερο προκριματικό γύρο για το Τσάμπιονς Λιγκ δεν είναι τέτοιο που να απαιτεί, ούτε την ολοκλήρωση του ρόστερ πριν τις 15-20 Ιουλίου, ούτε την 100% ετοιμότητα του συνόλου του δυναμικού.
Από την άλλη πάλι, οι τεράστιες ουρές που παρατηρούνται στα σημεία εξασφάλισης των «πράσινων» καρτών διαρκείας, δείχνουν ότι το όραμα που ενέπνευσε ο διοικητικός εκσυγχρονισμός ξεπερνά τον παροδικό παροξυσμό απόκτησης ενός μεγάλου και εμπορικού ονόματος.
Όταν καταρρέει το φράγμα των 10.000 καρτών διαρκείας από την πρώτη κιόλας ημέρα ελεύθερης διάθεσης των καρτών και φτάνουν τις 18.000 (χωρίς τα συνδεσμιακά «διαρκείας»)πριν ακόμη εκπνεύσει ο Ιούλης, είναι σαφές ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος ντόπινγκ του ενδιαφέροντος, αφού οι φίλοι του Παναθηναϊκού είναι ήδη «πύραυλοι» στην αφετηρία της περιόδου.
Όσοι πρόσεξαν το χαμόγελο του καθενός ποδοσφαιριστή που αντικαταστάθηκε στη διάρκεια του φιλικού, καθ’ οδόν προς τον πάγκο, όσοι άκουσαν τον κόσμο να φωνάζει μακρόσυρτα «Βύντρα», συμπληρώνοντας τον εκφωνητή κατά την αναγγελία του σκόρερ του τέταρτου τέρματος, θα αντιλήφθηκαν τον βαθμό της μεταστροφής.
Μία ατμόσφαιρα πραγματικά απολαυστική για όποιον την βιώνει…
