Περί ΠΑΟΚ και… δημοσιογραφίας

H αγωνιστική ύφεση διαρκείας στο Πρωτάθλημα, με την υπουργική απόφαση και τους αγώνες της Εθνικής ομάδας, μου δίνει μια καλή ευκαιρία να απευθυνθώ στους (λίγους, ευτυχώς) που διαβάζοντας ένα άρθρο βγάζουν συμπέρασμα γενικώς και εφ’ όλης (της… δικής τους) ύλης για έναν άρθρογράφο. Αλλοι συνάδελφοι δεν ασχολούνται, αλλά είμαι σίγουρος ότι ενοχλούνται. Προσωπικά, με ενδιαφέρει να κάνω μια προσπάθεια να συνεννοηθούμε με ορισμένους. Αρκεί να είναι καλοπροαίρετοι…

1… Από τη στιγμή που ο Ιβάν Σαββίδης προσέλαβε τον Αγγελο Αναστασιάδη, έγραψα ότι ο ΠΑΟΚ διαθέτει έναν πολύ καλό κόουτς και έναν τεχνικό που ξέρει να «δουλεύει» και να αξιοποιεί πιτσιρικάδες. Αυτά τα δύο προσόντα του Αγγελου μόνο οι αδαείς και οι τυφλοί δεν τα αναγνωρίζουν. Από εκεί και πέρα, ο Αγγελος, όπως και κάθε προπονητής, στη διαδρομή μιας αγωνιστικής περιόδου, είναι σίγουρο ότι θα κάνει λάθη. Λάθη τα οποία ο ίδιος πρώτος παραδέχεται δημοσίως και αυτό τον τιμά. Δεν ανήκω ούτε σ’ αυτούς που αποθεώνουν τον Αγγελο βρέξει – χιονίσει, δεν ανήκω ούτε σ’ αυτούς που τον επικρίνουν πεισματικά επειδή, για οποιονδήποτε λόγο, δεν τον συμπαθούν. Παρωπίδες δεν θέλω να έχω. Δεν κρίνω κανέναν με κριτήριο αν τον συμπαθώ ή όχι, αλλά με τα δεδομένα που προκύπτουν ως προς το έργο του. Και το να καταγράφεις τόσο τα θετικά, όσο και τα αρνητικά μιας προσπάθειας, είναι καλοπροαίρετη κριτική με αντικειμενικότητα. Δεν είναι «κολοτούμπα». Δεν είμαι τυφλά ΜΕ τον Αναστασιάδη, δεν είμαι τυφλά ΑΠΕΝΑΝΤΙ στον Αναστασιάδη.

2… Ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδης, είναι ο άνθρωπος που απέτρεψε την οικονομική διάλυση της ΠΑΕ και έβαλε τις βάσεις για ανάπτυξη, ευημερία και αλλαγή σελίδας στην ιστορία της ομάδας. Εάν απαλλάξει τον ΠΑΟΚ από τον βραχνά των χρεών, εάν κατασκευάσει το αθλητικό κέντρο και εάν δημιουργήσει νέο γήπεδο, ή, έστω, «αναπαλαιώσει» την Τούμπα εκσυγχρονίζοντάς την, θα είναι αυτόματα ο άνθρωπος που θα έχει προσφέρει τα περισσότερα στην ιστορία της ομάδας. Αυτό δεν θα μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Από εκεί και πέρα, ως ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ, είναι βέβαιο ότι κάνει και λάθη. Στην επιλογή συνεργατών, στην οργάνωση και τη λειτουργία της ΠΑΕ, στην επικοινωνιακή πολιτική και στον καθαρά αγωνιστικό τομέα. Η επισήμανση λαθών και παραλείψεων δεν αποτελεί αμφισβήτηση, αλλά καλόπιστη κριτική που προσπαθεί να στείλει μηνύματα στον μεγαλομέτοχο του ΠΑΟΚ. Δεν είμαι τυφλά ΜΕ τον Σαββίδη, δεν είμαι τυφλά ΑΠΕΝΑΝΤΙ στον Σαββίδη. Προσπαθώ να καταγράφω και τα θετικά και τα αρνητικά των δικών του αποφάσεων και ενεργειών. Τα ίδια, φυσικά, ισχύουν και για τους συνεργάτες του. Από τον Ζήση Βρύζα και τον Ιάκωβο Αγγελίδη, έως και τον τελευταίο μισθοδοτούμενο από τον μεγαλομέτοχο για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ΠΑΟΚ. Με κανέναν δεν είμαι φίλος, με κανέναν δεν είμαι εχθρός. Δεν με ενδιαφέρουν τα πρόσωπα. Με ενδιαφέρουν μόνο οι ενέργειές τους και το αποτέλεσμα που παράγουν.

3… Η ομάδα του ΠΑΟΚ, όπως και όλες οι ομάδες, είναι ένας ζωντανός οργανισμός με συνεχή δραστηριότητα. Παίζει άλλοτε καλά, άλλοτε καλύτερα και άλλοτε χειρότερα. Νικάει, χάνει, φέρνει ισοπαλία. Το ίδιο κάθε παίκτης ξεχωριστά. Μπορεί σε ένα ματς ο Μακ, για παράδειγμα, να είναι κορυφαίος, μπορεί στο αμέσως επόμενο να είναι από τους χειρότερους. Ο αφελής, ή ο φανατισμένος οπαδός θεωρεί, ανεξάρτητα από την απόδοση και το αποτέλεσμα, ότι η ομάδα του και οι παίκτες της είναι σταθερά οι κορυφαίοι στον κόσμο. Το αυτονόητο, όμως, είναι τόσο η ομάδα όσο και οι παίκτες να κρίνονται σε κάθε αγώνα ανάλογα με την απόδοσή τους. Είναι παράλογο μονίμως να αποθεώνονται, όσο παράλογο είναι και μονίμως να αποδοκιμάζονται. Χάλια ο ΠΑΟΚ στο ματς με τη Ζίμπρου; Πρέπει να ειπωθεί. Εξαιρετικός στο ματς με τον Πλατανιά; Πρέπει να ειπωθεί. Χάλια στο ματς με την Γκινγκάμπ; Πρέπει να ειπωθεί. Και, κυρίως, να αναλυθεί το ΓΙΑΤΙ και στη μία και στην άλλη περίπτωση. Οταν η ίδια η ομάδα κάνει αγωνιστικές κολοτούμπες, τότε με κολοτούμπα μοιάζει και η κριτική για την απόδοσή της. Μοιάζει για όσους δεν θέλουν να αντιληφθούν ότι πρέπει να αποδίδονται πάντα τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

4… Δεν είναι απαραίτητο οι δημοσιογράφοι να έχουν πιο εύστοχη γνώμη από τους φιλάθλους. Εχουν, όμως, λόγω της ενασχόλησής τους όλη τη μέρα με το αντικείμενο, βαθύτερη γνώση για όσα συμβαίνουν γενικώς ή σε μια συγκεκριμένη ομάδα. Οταν γνωρίζεις τι συμβαίνει, μπορείς και να έχεις άποψη. Οταν δεν είσαι ενημερωμένος, η άποψή σου βασίζεται στο πουθενά. Προέρχεται από τον κόσμο των φαντασιώσεών σου. Δυστυχώς, κάποιοι φίλαθλοι στηρίζονται στη… δική τους πραγματικότητα και έχουν άποψη. Δεν υπάρχουν και δημοσιογράφοι που κάνουν το ίδιο; Ναι, υπάρχουν. Ολοι οι κανόνες έχουν τις εξαιρέσεις τους. Εναπόκειται, λοιπόν, στον φίλαθλο να είναι «ψαγμένος», να είναι καλά πληροφορημένος, για να καταλαβαίνει ποιοι «πουλάνε» φύκια για μεταξωτές κορδέλες και ποιοι προσπαθούν, έχοντας γνώση, να καταθέσουν ειλικρινά και άδολα την άποψή τους, ανεξάρτητα με το αν τελικά θα κριθεί σωστή ή λανθασμένη από την πλειοψηφία των αναγνωστών.

5… Κορυφαίο θέμα, η -α πριόρι και ντε φάκτο- αμφισβήτηση των δημοσιογράφων. Υπάρχουν φίλαθλοι (και, γενικώς, πολίτες) που έχουν αποφασίσει ότι κανείς δημοσιογράφος δεν είναι έγκυρος, διότι όλοι «τα παίρνουν», ή όλοι είναι εξαρτημένοι από φιλίες, «κολλητιλίκια» και προσωπικά συμφέροντα. Δυστυχώς, ο ίδιος ο κλάδος έχει δώσει δικαιώματα, αλλά κανένας κλάδος δεν αποτελείται μόνο από… κακούς. Υπάρχουν και οι καλοί. Οπως, λοιπόν, θα επιλέξει κανείς με προσοχή τον γιατρό και τον δικηγόρο του, ή τον κρεοπώλη και τον μανάβη του, έτσι πρέπει να επιλέξει τους ανθρώπους στους οποίους θα εμπιστευτεί την ενημερώσή του και θα μετρήσει σοβαρά τη γνώμη τους, ανταλλάσσοντας μαζί τους απόψεις. Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα της αρθρογραφίας, αλλά και της μέσω live chat επικοινωνίας που έχουν καθιερώσει τα μεγάλα αθλητικά portals.

6… Κλείνω με δύο βασικές προσωπικές πεποιθήσεις μου, τις οποίες θα αναθεωρήσω μόνο αν με υποχρεώσουν τα γεγονότα.

*** Δεν είναι αξιόπιστο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Πάσχει κυρίως σε δύο τομείς. Στη διαιτησία και τη λεγόμενη «αθλητική δικαιοσύνη». Και οι δύο αυτοί φορείς είναι εξαρτημένοι από τον εκάστοτε ισχυρό του ποδοσφαίρου και ελέγχονται μέσω της ΕΠΟ, στην οποία υπάγονται.

*** Είμαι φανατικά ταγμένος εναντίον των φανατικών. Με αηδιάζει η «καφρίλα» με οποιαδήποτε σωματειακή εκδοχή της. Βασικά πιστεύω ότι ο «κάφρος» δεν αγαπάει καμία ομάδα. Εξ ου και η πλήρης αδιαφορία του απέναντι ακόμη και στην πιο σκληρή τιμωρία της ομάδας. Το ανύπαρκτο ελληνικό κράτος, επειδή δεν μπορεί (ή και δεν θέλει) να εφαρμόσει δραστικά μέτρα για την πρόληψη της βίας, επαφίεται στην επιβολή ποινών σε βάρος των ομάδων από τα αθλητικά δικαιοδοτικά όργανα. Οι σοβαρές χώρες σε όλον τον κόσμο το έχουν λύσει προ πολλού το θέμα…

ΥΓ. Ως γόνος προσφυγικής οικογένειας, είμαι φίλαθλος του ΠΑΟΚ από την ηλικία των 10 χρόνων. Από τα πρώτα βήματα της ενασχόλησής μου με τη δημοσιογραφία δήλωσα ευθαρσώς δημόσια ότι είμαι ΠΑΟΚτσής, θεωρώντας υποκριτικό και ανόητο τον ισχυρισμό… «είμαι Εθνική Ελλάδας», ή «δεν είμαι τίποτε», ή «είμαι Α.Ο. Ασπρα Χώματα». Εκτοτε, είμαι πιο αυστηρός, πιο απαιτητικός και πιο σχολαστικός σε ό,τι έχει να κάνει με τον ΠΑΟΚ. Στον ΠΑΟΚ απαιτώ να γίνονται όλα τέλεια. Στον ΠΑΟΚ απαιτώ να δουλεύουν οι άριστοι. Ο ΠΑΟΚ απαιτώ να είναι μια φανταστική ομάδα, με καταπληκτικούς οπαδούς. Στον ΠΑΟΚ, για εμένα, ποτέ δεν υπήρχαν φίλοι και εχθροί. Υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι που κρίνονται για το έργο τους και την προσφορά τους. Και οφείλω, κατά συνείδηση, να καταγράφω και τα θετικά και τα αρνητικά. Οχι μόνο για τον ΠΑΟΚ, αλλά για ό,τι συμβαίνει γύρω μας και μας αγγίζει ως φιλάθλους και ως ανθρώπους, με χίλια δυο προβλήματα στην καθημερινότητά μας.

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Ευχαρίστως να τα συζητήσουμε όλα αυτά, με όσους το επιθυμούν. Μπορεί να προκύψουν και ζητήματα που θα πρέπει να αναλυθούν σε ένα επόμενο σημείωμα. Ωστόσο, δεν πρόκειται να ασχοληθώ με όσους σκόπιμα θα εμπλακούν, εκπροσωπώντας ανταγωνιστικά ιντερνετικά και εκδοτικά «μαγαζιά». Ξέρω να τους αναγνωρίζω κι ας κρύβονται στην ανωνυμία με τα ψευδώνυμά τους.