ΓΝΩΜΕΣ

Πιο γραφικοί από τη Σαντορίνη

Το ότι συζητάμε για τη συμπεριφορά του Αναστασίου απέναντι στον Τριανταφυλλόπουλο μετά το τέλος του ντέρμπι, σημαίνει ότι ο Παναθηναϊκός έβγαλε τη δύσκολη υποχρέωση με υψηλό βαθμό.

Πιο γραφικοί από τη Σαντορίνη

Πού ‘ναι οι μέρες που έφταιγε ο λίγος Νάνο, ο ανύπαρκτος Μέντες, η τραγική άμυνα και ο “τουρίστας” Πράνιτς. Μετά το τέλος του σαββατιάτικου αγώνα οι παραπάνω έγιναν οι ήρωες που έπαιξαν στα ίσια τον Ολυμπιακό και από καθαρή ατυχία δεν πανηγύρισαν τη μεγάλη νίκη.

Το δεδομένο είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν άξιζε να χάσει. Εβγαλε φάσεις, έβγαλε ψυχή, έβγαλε πλάνο (αν και αυτό κάποιες φορές ήταν δυσλειτουργικό με τις μακρινές μπαλιές), έβγαλε και τα μάτια του όταν του παρουσιάστηκαν οι κλασικές ευκαιρίες και δεν τις τελείωσε. Δεδομένο, επίσης, είναι ότι ο Παναθηναϊκός δεν έχει σχέση με την ομάδα που παρουσιάστηκε κόντρα στον Πανιώνιο και τον Πλατανιά. Σιγά-σιγά βρίσκει την αγωνιστική του ταυτότητα, ο καθένας βρίσκει τον ρόλο του, ο Μέντες αρχίζει και βρίσκει κάτι από αυτό που έχει και για το οποίο τον πήρε ο Παναθηναϊκός και ο Γιάννης Αναστασίου έδειξε για ακόμη μία φορά πως από την πλαστελίνη φτιάχνει… πηλό.

Και αφού φέραμε τον Αναστασίου στην κουβέντα, ας ξεκαθαρίσουμε πως το να κάνει ένας προπονητής παρατηρήσεις σε παίκτη του δεν είναι ποινικό αδίκημα. Οπότε η όποια συζήτηση για το αν έχει δίκιο ή άδικο ο τεχνικός του τριφυλλιού να τα “χώνει” στον Τριανταφυλλόπουλο για τη φάση του 0-1, σταματά εδώ. Το θέμα, όμως, είναι πως αν προσέξεις καλά την περίφημη πλέον σκηνή -η οποία έγινε μείζον ζήτημα από τη στιγμή που το ντέρμπι δεν έβγαλε κιτρινισμό και ζητήματα προς συζήτηση και καφρίλα- βλέπεις τον Αναστασίου να προσπαθεί να συνεφέρει τον Τριανταφυλλόπουλο που φέρει βαρέως το γκολ του Μήτρογλου. Βλέπεις σπρωξιές… αφύπνισης και όχι χειροδικία όπως πολλοί, γραφικοί, έσπευσαν να διακρίνουν, στήνοντας στον τοίχο τον προπονητή του Παναθηναϊκού. Βέβαια, αυτό είναι καλό. Είναι προτιμότερο να ασχολείται ο κόσμος με αυτά και να αφήνει τα παιδιά να κάνουν τη δουλειά τους παρά ο κάθε προπονητής της εξέδρας να βγάζει άχρηστη την ομάδα και σε λίγες μέρες να κάνει κωλοτούμπα που θα ζήλευε και ο Ιωάννης Μελισσανίδης.

Τέλος, δύο κουβέντες για Ολυμπιακό, Αλαφούζο και δημοσιογράφους. Οι τελευταίοι αντιμετώπισαν τον Παναθηναϊκό σαν τον Λεβαδειακό. Λες και ο Ολυμπιακός έπαιζε με ομάδα δεύτερης κατηγορίας και πήγε να πέσει θύμα έκπληξης. Οσον αφορά στους “ερυθρόλευκους”, αν συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα ντέρμπι με το συγκεκριμένο τουπέ, τότε θα έρθει η ζημιά και θα τρέχουν να μαζεύουν τα συντρίμμια. Ο Ολυμπιακός της Λεωφόρου ήταν κακός όχι γιατί δεν έπαιξε μπάλα -ή έπαιξε όσο χρειαζόταν όπως χαρακτηριστικά σχολίασαν οι ρεπόρτερ των Πειραιωτών, οι οποίοι προφανώς θεωρούν ότι καλύπτουν το ρεπορτάζ της Μπαρτσελόνα- αλλά γιατί δεν τον άφησε ο Παναθηναϊκός. Κι αν θέλετε να βάλουμε στο τραπέζι της κουβέντας το αν το σαββατιάτικο ντέρμπι είχε το ίδιο πρεστίζ και την ίδια σημασία με προηγούμενα χρόνια, η απάντηση κρύβεται στους περίπου 1000 οπαδούς του Ολυμπιακού που πήγαν στο Ρέντη να αποθεώσουν την αποστολή για το διπλό.

Last but not least που λένε και στο χωριό μου, ο κ. Αλαφούζος. Εχει ολοκληρωθεί το ντέρμπι με μία πολύ καλή διαιτησία από τον Σταύρο Μάνταλο (που, όπως κάθε Ελληνας διαιτητής σε ντέρμπι, ακολουθεί την τακτική “σφυρίζω συνεχώς για να μην έχουν να λένε”) και το αφεντικό του Παναθηναϊκού ρίχνει λάδι στη φωτιά, κατηγορώντας τον για πολλά λάθη. Την ίδια στιγμή, η Λεωφόρος θυμίζει αρκετά Ριζούπολη (πάντα θα είναι η… μονάδα μέτρησης), οι κάφροι της εξέδρας έχουν βάλει σε κίνδυνο την ομάδα τους και ο διαιτητής τελειώνει το ματς. Κλισέ, αλλά θα το πούμε: σε οποιοδήποτε άλλο κράτος ο διαιτητής θα είχε στείλει τους παίκτες στα σπίτια τους πριν καν τη σέντρα.

ΥΓ: Ανθρωποι σαν τον Σάββα Θεοδωρίδη έχουν έρθει σε αυτό τον κόσμο για να πλουτίζουν τα φαρμακεία και να εξαντλούνται τα ηρεμιστικά χάπια. Δηλώσεις και απόψεις που θυμίζουν νούμερο επιθεώρησης, με τους ρεπόρτερ να συνεχίζουν να δίνουν μικρόφωνο σε έναν άνθρωπο που φροντίζει να μας υπενθυμίζει πως όσο κι αν θέλουμε να… εξημερωθούμε και να αλλάξουμε προς το καλύτερο το προϊόν, πάντα θα παραμένουμε σαν τη Σαντορίνη. Γραφικοί…

ΥΓ2: Η ικανοποίηση των εμπλεκομένων για το γεγονός ότι το ντέρμπι τελείωσε μοιάζει με το γνωστό ανέκδοτο. Ευτυχώς που δεν πάθαμε και τίποτα…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

24MEDIA NETWORK