Ποιοτικότερος και πληρέστερος…
Με την εικόνα πια διαμορφωμένη για το δυναμικό του Ολυμπιακού (εκτός κι αν υπάρξει κάποια παραχώρηση παίκτη μέχρι την Παρασκευή, σε Ρωσία ή Τουρκία), το πρώτο συμπέρασμα που μπορεί να εξάγει κάποιος είναι ότι οι "ερυθρόλευκοι" δημιούργησαν το πληρέστερο ρόστερ των τελευταίων ετών. Ο Δημήτρης Χριστοφιδέλλης σχολιάζει.
Η ποιότητα των ποδοσφαιριστών (οι Πειραιώτες διαθέτουν 18 διεθνείς), το βάθος στον πάγκο και το γεγονός ότι οι πιο πολλοί παίκτες μπορούν να αγωνιστούν σε δύο ή τρεις (κάποιοι και σε περισσότερες) θέσεις της ενδεκάδας, επιτρέπει στον Μίτσελ να διαμορφώνει κάθε φορά τα πλάνα του ανάλογα με τις ανάγκες του παιχνιδιού, έχοντας παράλληλα και ορισμένους άσους στο μανίκι. Τα έξι από τα επτά γκολ, μάλιστα, στις νίκες του Ολυμπιακού στα δύο τελευταία ματς στο πρωτάθλημα κόντρα σε Ατρόμητο Αθηνών και Λεβαδειακό, πέτυχαν παίκτες που πέρασαν στον αγώνα ως αλλαγή.
Ο Ολυμπιακός διαθέτει δύο πολύ καλές ενδεκάδες (συν τις αλλαγές τους) και ένα ρόστερ ικανό να ανταποκριθεί στις υψηλές απαιτήσεις της Ευρώπης και να επεκτείνει το σερί της κατάκτησης τίτλων στην Ελλάδα. Υπάρχει πληθώρα επιλογών, αν και κάποιοι θεωρούν ότι η ομάδα χρειαζόταν και ένα «δεκάρι», ώστε να οργανώσει από πίσω το παιχνίδι και να περάσει κάθετες πάσες. Ο Μίτσελ πιστεύει ότι έχει λύσεις, εννοώντας προφανώς τον Ντομίνγκεζ, τον Γιαταμπαρέ και τον Ιμπαγάσα. Οι δύο πρώτοι βέβαια δεν είναι κλασικοί επιτελικοί χαφ (έχουν φυσικά την ποιότητα και τις δυνατότητες να προσφέρουν στον συγκεκριμένο τομέα), ενώ ο “Κάνιο” είναι 37 ετών.
Επιχειρώντας πάντως μια αποτίμηση από το “πάρε-δώσε” στον Ολυμπιακό τη μεταγραφική περίοδο, το συμπέρασμα είναι πως το πρόσημο είναι σίγουρα θετικό, σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν.
Οι «ερυθρόλευκοι» ενισχύθηκαν: Στη θέση νο1, καθώς πήραν βασικό τερματοφύλακα, τον Ρομπέρτο, φτιάχνοντας μια δυνατή τριάδα, μαζί με τους Μέγερι, Κάρολ.
Στο κέντρο της άμυνας προστέθηκε ο Μετζανί. Στο δεξιό άκρο, ο Σαλίνο ναι μεν δεν είναι Τοροσίδης αλλά υπάρχουν και οι επιλογές των Μανιάτη, Τόρες, Παπάζογλου. Όσο για αριστερά, όπου ο Χολέμπας ήταν μόνος, ήρθε ο Μπονγκ.
Στις θέσεις των κεντρικών μέσων αποκτήθηκαν ο Εντιγκά και ο Γιαταμπαρέ. Δηλαδή, ένας καθαρός αμυντικός μέσος, τον οποίο δεν διέθεταν οι Πειραιώτες στο δυναμικό τους και ένας περισσότερο δημιουργικός χαφ για τον χώρο που κινούνταν ο Φέισα, αλλά και ο Μασάντο.
Στην δεξιά πλευρά της επίθεσης, προστέθηκαν οι Κάμπελ, Ολαϊτάν, ενώ υπό προϋποθέσεις μπορεί να αγωνιστεί και ο Γιαταμπαρέ. Την περασμένη σεζόν, να θυμίσουμε, μοιράστηκαν τον χρόνο οι Μασάντο, Βλαχοδήμος και Φετφατζίδης. Αριστερά, ήρθε ο Βάις στη θέση του Αμπντούν, ενώ υπάρχουν και οι εναλλακτικές λύσεις των Φουστέρ και Χολέμπας.
Ο Ολυμπιακός έχει έξι τουλάχιστον παίκτες πλέον που μπορούν να αγωνιστούν πίσω από τον σέντερ φορ, τους Σαβιόλα, Ντομίνγκες, Φουστέρ, Ιμπαγάσα, Βάις, Μασάντο, τη στιγμή που πέρυσι είχε τρεις, τους Ιμπαγάσα, Φουστέρ, Μασάντο. Ο Πίνο ενσωματώθηκε τον Ιανουάριο, αλλά έπαιξε ελάχιστα και γενικά, παρά την ποιότητά του, πέρασε και δεν ακούμπησε.
Όσο για την κορυφή της επίθεσης, οι «ερυθρόλευκοι» διαθέτουν μια πολύ ισχυρή τριάδα, τους Σαβιόλα, Μήτρογλου, Στσέποβιτς, ενώ πέρυσι στηρίχτηκαν ουσιαστικά σε δύο παίκτες τους Τζεμπούρ και Μήτρογλου, καθώς ο Πάντελιτς στο μεγαλύτερο διάστημα της σεζόν έβλεπε τα παιχνίδια της ομάδας, είτε από τον πάγκο είτε από την εξέδρα.
Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, έχει την ποιότητα και τα κατάλληλα εφόδια για να ανέβει επίπεδο, να πετύχει τους στόχους του και επίσης να παίξει καλό ποδόσφαιρο. Είναι πια στο χέρι του προπονητή και στα πόδια των ποδοσφαιριστών. Πλέον όλα θα παιχτούν στο χορτάρι…
