Πώς αντιμετωπίζεις την Ζαλγκίρις του 2012;

Το 1998 εμφανίστηκε, σχεδόν από το πουθενά, η ομάδα που έπαιξε το καλύτερο μπάσκετ που είχαμε δει έως τότε. Η Ζαλγκίρις το 1998 μπορεί να πλήγωσε το ελληνικό μπάσκετ, αποκλείοντας τον Ολυμπιακό στο φάιναλ-φορ του Μονάχου, δίδαξε όμως ένα στυλ που συνδύαζε το θέαμα με την νίκη.

Με εξαίρεση την Μακάμπι του Γκέρσον, ένα μεγάλο διάστημα του Παναθηναϊκού το 2007(ως συνέχεια του υπερηχητικού Παναθηναϊκού του 2006 που έμεινε έναν…Λάκοβιτς μακριά από το φάιναλ φορ) και την Μπαρτσελόνα του 2010, δεν είδαμε ομάδες να τολμούν να παίξουν έτσι.

Τι είναι το …έτσι; Γρήγορος ρυθμός, άμυνα που βγαίνει από την …επίθεση, επίθεση η οποία δεν παίζει με το χρονόμετρο, πολλοί και καλοί αθλητές οι οποίοι ασχολούνται με τα ριμπάουντ, το γύρισμα της μπάλας και το σουτ.

Από μια τέτοια ομάδα ηττήθηκε ο Παναθηναϊκός στο δεύτερο ημίχρονο. Από μια ομάδα που πρέσβευε το μπάσκετ του Καζλάουσκας στην επίθεση, ήταν όμως και αρκετά έξυπνη ώστε να αφομοιώσει τις εντολές του Σφαιρόπουλου στην άμυνα.

Ας μην γελιόμαστε. Το παιχνίδι θα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αν ο Έλληνας προπονητής δεν βρισκόταν δίπλα στον Λιθουανό και αυτό γιατί διάβασε άριστα τον Παναθηναϊκό και τον χτύπησε στις αδυναμίες του σε άμυνα κι επίθεση.

Όχι, όχι, δεν λέμε καλά λόγια επειδή είναι συμπατριώτης μας. Η στόχευση της ΤΣΣΚΑ στην άμυνα του Διαμαντίδη (διότι όπως τονίζουν όσοι παρακολουθούν τον Παναθηναϊκό από κοντά από πέρυσι ο Ζοτς ο ηγέτης των πρωταθλητών Ευρώπης δεν …πιέζεται στον αμυντικό τομέα), η στόχευση της ΤΣΣΚΑ στην…επίθεση του Διαμαντίδη υποχρεώνοντας τους υπολοίπους παίκτες να νικήσουν την ΤΣΣΚΑ, είναι δουλειά του Σφαιρόπουλου όπως φάνηκε από την αγκαλιά του Καζλάουσκας στο τέλος.

Αυτό το μπάσκετ, με αυτούς τους παίκτες, ακόμα και απόντος του Κιριλένκο, αυτή την στιγμή ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Τόσο απλά. Λόγκαν και Σμιθ είτε δεν διαθέτουν τις δυνατότητες, είτε δεν έχουν προσαρμοστεί ακόμα ώστε οι πρωταθλητές να παίξουν το δικό τους μπάσκετ. Ο Λόγκαν δεν πείθει από την πρώτη στιγμή ενώ ο Σμιθ με το πηγαίο ταλέντο του αλλά το πολύ αδύναμο για την θέση «4» κορμί του, δεν θα είναι εύκολο να βοηθήσουν πραγματικά.

Ο Ομπράντοβιτς θα προσπαθήσει και θα βελτιώσει την ομάδα καταρχάς …πείθοντάς την να βγαίνει από τα αποδυτήρια στις τρίτες περιόδους.

Η… κατάρα

Με ΤΣΣΚΑ (στο ΟΑΚΑ): 16-22

Με Μπάμπεργκ: 19-23

Με Μάλαγα (εκτός έδρας) 13-14

Με ΤΣΣΚΑ (εκτός έδρας): 14-28

Στα τρία παιχνίδια που ηττήθηκαν οι πράσινοι, και στο ένα που κέρδισαν χάρη στα ηρωϊκά του Διαμάντιδη στα τελευταία δευτερόλεπτα, η τρίτη περίοδος ήταν αυτή που γύρισε τους αγώνες ή που επιβεβαίωσε την πτώση της ελληνικής ομάδας στις συγκεκριμένες αναμετρήσεις.

Είναι δεδομένο ότι ο Παναθηναϊκός σε αρκετούς αγώνες θα καταφέρει να παίξει δυνατή άμυνα, θα κρατήσει τους αντιπάλους του αλλά η επίθεση αποτελεί ζήτημα. Ο Διαμαντίδης των 17 πόντων την Πέμπτη, την Τετάρτη μπορεί να έχει δύο ή πέντε και μετά 7/11 τρίποντα. Δεν είναι ασταθής παίκτης αλλά δεν διαθέτει δίπλα του εκείνες τις σταθερές που θα του προσφέρουν ανάσα.

Ο Σάτο πρέπει να αγωνιστεί στην άμυνα για δύο, ο Καλάθης παίζει ένα πολύ συγκεκριμένο μπάσκετ και θα βλέπουμε όλο και περισσότερους αντιπάλους να τον…προκαλούν να σουτάρει, να τους κερδίσει με προσωπικές ενέργειες. Ο Λόγκαν δεν είναι γκαρντ υψηλού επιπέδου.

Εξίσου σημαντικό ζήτημα είναι οι πόντοι από τους ψηλούς. Ο Βουγιούκας σκοράρει μεν αλλά κάνει πολύ αργή την επίθεση, ο Μάριτς δεν παίζει, ο Σμιθ σουτάρει καλά, τελειώνει φάσεις αλλά με ένα πολύ πιο ατομικό τρόπο από ότι ο Φώτσης και μένει ο Καϊμακόγλου να διαθέτει την μεγαλύτερη ισορροπία σε άμυνα, επίθεση, ριμπάουντ.

Είναι τόσο δυσοίωνο το μέλλον για τον Παναθηναϊκό; Καθόλου διότι δεν θα συναντά κάθε βράδυ την ΤΣΣΚΑ. Είδε όμως τα προβλήματά του, τις αδυναμίες του και λογικά από την δεύτερη φάση Ομπράντοβιτς και Ιτούδης θα πιάσουν δουλειά για να τις…κρύψουν αφού δεν τίθεται θέμα προσθηκών.

Οι πρωταθλητές θα είναι ανταγωνιστικοί σε κάθε αγώνα τους και το ΤΟΠ-16 θα μας δείξει αν θα υπερασπιστούν τον τίτλο τους ή όχι. Με μία σημείωση: Η ΤΣΣΚΑ με τον Κιριλένκο δεν αντιμετωπίζεται με όσα έχουμε δει έως τώρα.