Πόσο λάθος κάνετε κύριε Γκέρσον…
για πολλά χρόνια. Σύμφωνοι, οι φίλοι του Ολυμπιακού είδαν την ομάδα τους όπως χρόνια δεν είχε παίξει, είδαν ένα πρωτάθλημα να περνάει από τα χέρια τους και να ξεμακρύνει λίγο. Θα γκρινιάξουν για
το φάουλ στον Πεν πέντε δεύτερα πριν το τέλος.
Οι φίλοι του Παναθηναϊκού πέρασαν την μεγαλύτερη αγωνία της χρονιάς, είδαν μία παραλίγο βαριά ήττα να γίνεται θρίαμβος. Δεν ξέρω αν θα διαμαρτυρηθούν για κάτι άλλο.
Εμείς διαμαρτυρόμαστε που τελείωσε αυτή η ματσάρα. Η ΜΑΤΣΑΡΑ. Βλέποντας το τρίτο μπασκετικό αίσχος, που ονομάστηκε τελικός ΝΒΑ, και το γράφει κάποιος που επιμένει ότι το μπάσκετ παίζεται κυρίως στις ΗΠΑ κι εμείς είμαστε αιώνες πίσω, μακάρι να προβαλλόταν δέκα φορές σε επανάληψη ο τρίτος τελικός.
Έγινε ματσάρα επειδή το μυαλό και των δύο δεν ήταν καθαρό, οπότε κινήθηκαν με το ένστικτο και το ένστικτο είναι η επίθεση, είναι το πιο ελεύθερο μπάσκετ. Γι’ αυτό και κανείς δεν ξέφυγε. Το πλεονέκτημα της πιο δουλεμένης, ψημένης και αυτοματοποιημένης ομάδας, το αβαντάζ του Παναθηναϊκού, χάθηκε και πήγε στο ατομικό ταλέντο, όπου ο Ολυμπιακός μπορεί να κοιτάξει στα μάτια τον πρωταθλητή Ευρώπης, τουλάχιστον σε μια τέτοια σειρά.
Ήταν ένας αγώνας όπου είδαμε τους δύο προπονητές να είναι όντως κορυφαίοι κάνοντας το τέλειο.
Ευχαριστούμε για ότι είδαμε και ίσως το μπάσκετ να βρήκε μία καλή αρχή για να φέρει τον κόσμο του πίσω. Μέχρι τώρα οι τηλεθεάσεις ήταν μερικώς απογοητευτικές. Τώρα δεν θα έχει κανείς την δικαιολογία να μην δει.
Κυρίως υπάρχει πάλι η κόντρα με το “εμείς αδικηθήκαμε, όχι εσείς ευνοηθήκατε”, αρκεί να όλα να μείνουν στα πρωτοσέλιδα.
Και κάτι ακόμα. Όσο οι διαιτητές θα φοβούνται την επόμενη ημέρα ,κάποιος θα φωνάζει.
