Πριν τη Σπανουλειάδα παίχθηκε και μπάσκετ

Oσοι από εμάς τους τυχερούς, που έχουν την ευτυχία να γράφουν μερικές αράδες για τα αγαπημένα τους αθλήματα, εισπράττοντας χρήματα μάλιστα γι' αυτό ας κάνουμε μία χάρη στο κοινό. Στο ψύχραιμο κοινό που αποτελεί και τη μεγάλη, σιωπηρή συμφωνία, όσων μας διαβάζουν. Ας μην βάλουμε πάλι σε πρώτο πλάνο την καφρίλα και την απίστευτη κυνικότητα των εν Ελλάδι χούλιγκανς και ας μην παίξουμε το παιχνίδι τους. Τούτο το σημείωμα τουλάχιστον θα δώσει την προτεραιότητα στο μπάσκετ.

ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

03 ΜΑΙ 2015

Γιατί νίκησε ο Ολυμπιακός

Διότι στο μπάσκετ 9 φορές στις 10 ο καλύτερος βρίσκει τον τρόπο. Και αυτός ο Ολυμπιακός, στην παρούσα συγκυρία (momentum αν το θέλετε αγγλιστί) είναι καταφανώς ανώτερος του Παναθηναϊκού σε όλα τα αγωνιστικά επίπεδα.

Ο προπονητής του Γιάννης Σφαιρόπουλος μοίρασε σωστά τους ρόλους και κέρδισε πράγματα από όλους όσους χρησιμοποίησε. Παράδειγμα ο Αγραβάνης. Βρήκε 8 λεπτά συμμετοχής και τα εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο με 2 πόντους, 2 ριμπάουντ, 1 κόψιμο, 1 κερδισμένο φάουλ και σωστές άμυνες.

Ο Γιώργος Πρίντεζης διάγει ίσως την πιο ώριμη περίοδο της καριέρας του. Τα νούμερά του έτσι και αλλιώς τα λένε όλα. Οπως και η όψη του προσώπου του μετά από κάθε καλάθι, μία ήρεμη δύναμη.

Επαιξε έξυπνη και αποτελεσματική άμυνα ανεβάζοντας την πίεσή του στην περιφέρεια και αδιαφορώντας για το πόσους πόντους θα βάλει ο Μπατίστα. Ο Παναθηναϊκός τελείωσε τον αγώνα με 5/30 τρίποντα.

Εχει στο ρόστερ του τον Βασίλη Σπανούλη, τον άνθρωπο που μπορεί να σκοράρει με κάθε απρόβλεπτο τρόπο. Και με τρίποντο από τα 8μ, και με ντράιβ πέφτοντας δύο πάνω του, και με σουτ από τα πέντε μέτρα χωρίς ισορροπία.

Γιατί έχασε ο Παναθηναϊκός

Ηταν μονοδιάστατος, εμπιστεύτηκε τυφλά το τρίποντο (μοναδική διέξοδος στην περισσότερες επιθέσεις του έτσι και αλλιώς), δεν έπαιξε καλή άμυνα κοντά στο καλάθι και ουδέποτε εφάρμοσε το δικό του πλάνο.

Ο Διαμαντίδης δεν μπήκε στο ματς, έστω και αν έδωσε 9 ασίστ. Σκοράροντας μόνο από βολές ο αρχηγός δεν μπόρεσε να σπρώξει και να ξεκολλήσει την ομάδα του όπως κατά κόρον πράττει σε αυτά τα παιχνίδια.

Ο Νέλσον δείχνει να είναι ένα καμένο χαρτί του ρόστερ. Μπαίνει, στην πρώτη κακή ενέργειά του λοιδωρείται από τον κόσμο, επιστρέφει στον πάγκο και δεν ξαναπαίζει. Οταν υπάρχει στο παρκέ, η αντίπαλη άμυνα αισθάνεται…ανακούφιση.

Δεν έπαιξε ο Γκιστ και αυτό δεν είναι μία κοινή δικαιολογία. Χωρίς τον Αμερικανό ο Παναθηναϊκός έγειρε πολύ στην περιφέρεια όπου ο Ολυμπιακός είχε στήσει τις δικές του παγίδες. Κρίσιμα ριμπάουντ χάθηκαν, τα αντίπαλα τεσσάρια έδιναν βοήθειες σε άλλους παίκτες, ο Φώτσης, παρά τα 26 λεπτά συμμετοχής του, βοήθησε ελάχιστα.

Το ροτέισον, τέλος, του Ιβάνοβιτς ήταν και πάλι περιορισμένο ελλείψει επιλογών. Η, τέλος πάντων, ελλείψει επιλογών που να εμπιστεύεται ο κόουτς. Με τον Γκιστ απόντα, ο Λαβάλ ζέστανε και πάλι 40 λεπτά τον πάγκο. Μετρημένα κουκιά οι υπόλοιποι.

Παρουσιάσαμε πιο πάνω συνοπτικά κάποιους από τους λόγους που ο Ολυμπιακός έκανε περίπατο στο ΟΑΚΑ κόντρα στον άκρως προβλέψιμο Παναθηναϊκό. Θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε και άλλους όπως το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι πήραν πολύ περισσότερους πόντους στη ρακέτα, ότι ο Παναθηναϊκός δεν σκόραρε σε κανένα δεκάλεπτο περισσότερους από 18 πόντους, ότι ο Μπατίστα πάλευε σαν την καλαμιά στον κάμπο χωρίς την παραμικρή βοήθεια από τους υπόλοιπους ψηλούς, ότι ο Ντάρντεν έκανε το καλύτερο εν Ελλάδι παιχνίδι του και άλλα πολλά. Θα μπορούσαμε επίσης να θυμηθούμε ότι τέτοιο θρίαμβο στο ΟΑΚΑ ο Ολυμπιακός έχει να πετύχει από τη σεζόν 1996-1997 όταν στα πλέι οφ της Ευρωλίγκας συνέτριψε τον Παναθηναϊκό του Μάλκοβιτς με 69-49.

Μάταιος κόπος όμως. Διότι και πάλι η δύναμη του όχλου που παίρνουν στα χέρια τους οι αχαρακτήριστοι τύποι σαν και αυτούς που εισέβαλαν στο παρκέ το Σάββατο θα θριαμβεύσει. Ηδη θριαμβεύει από το βράδυ. Λίγα πράγματα θα διαβάσετε για μπάσκετ όπου και αν στρέψετε το βλέμμα σας. Ολα γι’ αυτά για μία κίνηση του Σπανούλη που έβαλε τα χέρια στ’ αυτιά του για να πικάρει τους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Σιγά τα ωά, αλλού δεν θα ασχολιόντουσαν καν. Αλλά εδώ, γαμώτο, είναι βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε. Και η τρίχα γίνεται τριχιά. Και οι σταρ των γηπέδων “ελεεινοί” και “τιποτένιοι”. Και οι παράγοντες πρώτο πλάνο στην τηλεόραση.

Μία ευθύνη μόνο πρέπει να αποδοθεί στον Σπανούλη. Βασίλη, ξέρεις σε ποια χώρα ζεις και δραστηριοποιείσαι. Δεν το άφηνες και εσύ ρε αγόρι μου το πικάρισμα 1:30 πριν από τη λήξη; Οριστε, τώρα βρίσκεσαι από τη θέση του θύματος (των ύβρεων) στη θέση του θύτη (της χειρονομίας). Τι τα θες, τι τα γυρεύεις ρε Βασίλη, άκρη σ’ αυτή τη γωνιά της Γης δεν πρόκειται να βγάλουμε ποτέ.

ΥΓ: Οι παίκτες του Παναθηναϊκού ΟΦΕΙΛΟΥΝ να πάρουν άμεσα θέση για όσα προσβλητικά ακούστηκαν στα αποδυτήρια εναντίον του συναδέλφου τους Βασίλη Σπανούλη. Είναι το λιγότερο που πρέπει να κάνουν.