Ψάχνονται και οι δύο

Ο Παναθηναϊκός αρχίζει και συνηθίζει να κάνει ντέρμπι κάποια παιχνίδια με ομάδες από τη δεύτερη ταχύτητα. Κάποιες παραδοσιακές κόντρες επιστρέφουν, όπως φάνηκε με ΠΑΟΚ και ΑΕΚ; Δεν είναι ακριβώς έτσι, τουλάχιστον όχι ακόμα, αν και η ΑΕΚ τουλάχιστον με όσα ξόδεψε, όφειλε να είναι πολύ ανταγωνιστική. Όλη τη χρονιά. Αυτή είναι η υποσημείωση για ένα παιχνίδι με τρομερό ενδιαφέρον, εξέλιξη και κυρίως πολλά μαθήματα για τους εμπλεκομένους.

Τα περισσότερα πρέπει να τα πήραν οι δύο προπονητές. Οι δύο κορυφαίοι πόιντ γκαρντ της γιουγκοσλαβικής σχολής (ίσως και της Ευρώπης) των 90ς, με κοστούμια προσπαθούν να πλησιάσουν το αγωνιστικό μέγεθός τους. Είναι πολύ μακριά ακόμα, αλλά ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ τους ανοίγουν τον δρόμο. Τους προσφέρουν, αναλογικά, τις μεγαλύτερες ευκαιρίες της καριέρας τους. Για τον Τζόρτζεβιτς δεν έχει άλλη τέτοιου… συλλογικού επιπέδου. Για τον Ζντοβτς, μετά από 12 χρόνια στους πάγκους, δεν θα έχει άλλη για να ανέβει σε υψηλό επίπεδο.

Ξαναψάχνεται ο Παναθηναϊκός

Ο Παναθηναϊκός όφειλε να νικήσει πιο εύκολα έναν αντίπαλο, του οποίου ο καλύτερος πλέι μέικερ (και ο μοναδικός ουσιαστικά) πέρυσι, στη χειρότερη ομάδα που εμφάνισαν οι “πράσινοι” μία δεκαπενταετία, δεν μπορούσε να μείνει στο παρκέ πάνω από 15 λεπτά λόγω δυνατοτήτων.

Θα έπρεπε να κάνει μία πολύ πιο εμφατική εμφάνιση απέναντι σε έναν αντίπαλο που είχε ως καλύτερο, τον περσινό δικό του καλύτερο παίκτη στα πλέι οφ, αλλά χωρίς καμία βοήθεια.

Δεν συνέβη και μοιάζει λογικό, διότι το δυναμικό ξεκίνημα της χρονιάς, όπου οι κυπελλούχοι πέτυχαν με απλά πράγματα και σωστή αξιοποίηση του ταλέντου τους να πάρουν το πρώτο τρόπαιο της χρονιάς, δεν θα ήταν αρκετό. Ο Τζόρτζεβιτς και οι συνεργάτες του, καινούργιοι σε όλα, γνώριζαν πως είναι νομοτελειακό να δώσουν περισσότερες παραμέτρους στο παιχνίδι της ομάδας για να πετύχουν στην Ευρωλίγκα και να πάρουν το πρωτάθλημα, τους βασικούς στόχους.

Αυτή η αστάθεια του συλλόγου εκτός έδρας, ακόμα και στην Ελλάδα, αποτελεί την επιβεβαίωση πως μεσούσης της χρονιάς, υπάρχει αναζήτηση για τις καλύτερες λύσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Παπαγιάννης έπαιξε και πέτυχε τους πόντους με το πιο χαρακτηριστικό παιχνίδι του παλιού Παναθηναϊκού: πικ εν ρολ. Ακριβώς αυτό που δεν είναι εύκολο να κάνουν οι παγιωμένοι Ραντούλιτσα και Κούζμιτς.

Πολύ γρήγορα, υπήρξε… ενθουσιασμός για το γεγονός πως ο Σέρβος κόουτς έστειλε στον πάγκο τους συμπατριώτες τους. Στην Ελλάδα υπάρχουν ορισμένες σταθερές/τσιτάτα που πάντα μας συνέπαιρναν: τα… ποτάμια ιδρώτα στην προετοιμασία και ο… μάγκας κόουτς που δεν μασάει από βεντέτες και τους στέλνει για μάθημα στον πάγκο. Πολλοί συγχέουν το μελιτζανί του Ομπράντοβιτς με την… μαγκιά. Όταν ο Ζοτς το έκανε, ποτέ δεν το έπραττε για να στοχοποιήσει παίκτες, περισσότερο για να τους ηρεμήσει και να τους ξεκουράσει.

Ο Τζόρτζεβιτς δεν έστειλε κανένα μήνυμα στους Σέρβους σέντερ του. Απλά, ο Ραντούλιτσα είναι ο εύκολος στόχος στην άμυνα από τους αντιπάλους, ο δε Κούζμιτς παίζει σταθερά την καλύτερη άμυνα, στην επίθεση ακόμα δεν έχει βρει σταθερό ρυθμό ιδιαίτερα με πικ εν ρολ. Αποτέλεσμα; Μέσα ο Παπαγιάννης. Το τονίζαμε από την αρχή, πως ο 18χρονος σέντερ έχει προβάδισμα σε σχέση με τον Χαραλαμπόπουλο λόγω θέσης. Ακόμα και χάριν συναγωνισμού με εξίσου δυνατά κορμιά, προπονείται καλύτερα.

Του ταίριαζε το παιχνίδι με την καθόλου αθλητική ΑΕΚ, ώστε την κατάλληλη στιγμή να πάρει λεπτά συμμετοχής και να βοηθήσει. Αυτό δεν αλλάζει κάτι στην σειρά… αξιολόγησης, αλλά όσο περνούν τα παιχνίδια και οι αντίπαλοι θα διαβάζουν πιο εύκολα τον Ραντούλιτσα, τόσο έχει ελπίδες ο Παπαγιάννης.

Ο Παππάς και ο Καλάθης

Παράλληλα, ο Παναθηναϊκός οφείλει να βάλει στην εξίσωση και τον Παππά και αυτό θέλει χρόνο, διότι, όπως είπε ο προπονητής, η ομάδα έχει χτιστεί γύρω από τον Καλάθη. Ο Διαμαντίδης ξέρει τον ομογενή παίκτη, αλλά ο Παππάς όχι και αυτό φέρνει καθυστέρηση. Αυτό που κάνουν οι εξάκις πρωταθλητές Ευρώπης είναι να προσθέσουν κάποια στοιχεία στο παιχνίδι τους, τα οποία δεν είχαν χρόνο να κάνουν στο ξεκίνημα της σεζόν, πολύ απλά διότι το πιο σημαντικό κομμάτι του συνόλου ήταν απών (προπονητής και βασικοί παίκτες).

Αυτό που παραμένει ζήτημα αφορά στο “3”, όπου ο Γιάνκοβιτς χάνει έδαφος αλλά και ο Πάβλοβιτς δεν δείχνει καλύτερος, οπότε προτιμάται το πιο κοντό σχήμα με τον Φελντέιν. Ίσως εκεί να χρειαστεί η περισσότερη δουλειά, ιδιαίτερα στην άμυνα.

Από τη δε ταχύτητα προσαρμογής, θα εξαρτηθεί η συνέχεια της χρονιάς.

Δύο φέτος, τέσσερις του χρόνου

Για την ΑΕΚ δεν υπάρχει τίποτε καινούργιο. Ο Ζντοβτς με τον Μανωλόπουλο πήγαν τον αγώνα σε έναν… αμυντικό κλεφτοπόλεμο, κάτι που αμφότεροι γνωρίζουν άριστα, με την ελπίδα να πάρουν όσα περισσότερα μπορούσαν από τους γκαρντ τους. Φευ, το ρόστερ αυτήν την στιγμή είναι πιο πολύ έτοιμο για τον… πάγκο της νέας σεζόν. Πλην Μαυροκεφαλίδη και Χέρστον, οι υπόλοιποι παίκτες, βάσει σχεδιασμού, θα έχουν συμπληρωματικό ρόλο, ξεκινώντας από τον Κούπερ, ο οποίος προορίζεται για μπακ απ στη θέση του οργανωτή. Απέδειξε πως για το υψηλότερο επίπεδο, αυτός είναι ο ρόλος του.

Ο Σλοβένος ξέρει πως η ομάδα του χρειάζεται τέσσερις ξένους υψηλού επιπέδου αλλά φέτος θα αναζητήσει έναν αθλητικό σέντερ κι έναν κοινοτικό γκαρντ. Ή το αντίστροφο. Τα προβλήματα της ΑΕΚ έχουν τονιστεί πάρα πολύ νωρίς και οι άνθρωποί της κατάλαβαν έγκαιρα όλα όσα δεν λειτούργησαν.

Περισσότερο πρέπει να προβληματιστούν για τη νέα χρονιά και ποιος θα έχει τον πρώτο λόγο στις μεταγραφές, παρά στην φετινή σεζόν όπου λίγα αλλάζουν και πολλά θα… κοστίσουν. Είναι σαφές πως η ομάδα Σάκοτα, που οικοδόμησε το φετινό ρόστερ, αστόχησε στα περισσότερα, αλλά ο Ντράγκαν Σάκοτα παραμένει ως γενικός διευθυντής. Το προπονητικό τιμ είναι έμπειρο σε επιλογές ξένων, όμως θα αποφασίσουν Ζντοβτς και Μανωλόπουλος;

Από την άλλη, με πολλούς καλούς παίκτες διαθέσιμους αλλά και διάφορες… πιέσεις, δεν θα είναι απίθανο να γίνει τώρα κάτι παραπάνω, αλλά ουσιαστικά δεν θα υπάρξει αγωνιστικός αντίκτυπος. Η τρίτη θέση μπορεί να κατακτηθεί ακόμα και με τις δύο σχεδιαζόμενες προσθήκες, όμως για να σπάσει το δίδυμο των αιωνίων, δεν αρκούν μόνο καλοί ξένοι.

Η ΑΕΚ από τώρα κοιτά κάποιες περιπτώσεις Ελλήνων που θα βοηθήσουν, όπως ο Μαυροκεφαλίδης, αλλά μοιάζει αρκετά νωρίς για κάτι τέτοιο.

Ουσιαστικά, όση υπομονή δείξει ο σύλλογος σε όλα τα επίπεδα, τόσο κερδισμένος θα είναι στο εγγύς μέλλον, που είναι και ο σκοπός του. Ουδείς, άλλωστε, έμαθε χωρίς να κάνει λάθη ή χωρίς να πληρώσει.

Μακριά από… παιχνίδια

Ακόμα και από την ανακοίνωση του Παναθηναϊκού για τους διαιτητές, που βεβαίως απλά συμπαρασύρει την ΑΕΚ αλλά κοιτάει προς τον Ολυμπιακό, μαθαίνει κάτι η διοίκηση, αφού για πολλά χρόνια, οι αιώνιοι “έπαιζαν” μόνοι τους σε όλα τα πεδία.

Δυστυχώς στην Ελλάδα, όσα εκατομμύρια κι αν ξοδεύεις, όσους τίτλους κι αν έχεις, υπάρχουν κατάλοιπα (ιδιαίτερα στους δύο ισχυρούς συλλόγους που κυριαρχούν) άλλων εποχών και πιστεύουν ακόμα πως χρειάζεται “παιχνίδι” με τους διαιτητές. Αυτό συμβαίνει διότι κάποιοι εντός των κλαμπ, θέλουν να δείχνουν… σημαντικοί. Αν η ΑΕΚ θέλει πραγματικά να προσεγγίσει Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, οφείλει να αρνηθεί να μπει σε αυτά τα παιχνίδια, όπως έκανε όταν το πέτυχε τα πρώτα πέντε χρόνια της παρουσίας Φιλίππου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Γιάννης Ζωιτός: Ο Τζόρτζεβιτς ξέρει, ο Ζντοβτς ψάχνει (παίκτες)

ΑΕΚ – Παναθηναϊκός 64-67