Sensation 2004 ή 1992;

Sensation 2004 ή 1992;
Σε λίγες ώρες η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου δίνει τον κρισιμότερο αγώνα της ως τώρα, στο πλαίσιο των προκριματικών για το Μουντιάλ στα γήπεδα της Γερμανίας το καλοκαίρι του 2006. Κρισιμότερο γιατί με νίκη όχι μόνο κατακτά τους χρησιμότατους τρεις βαθμούς, αλλά παράλληλα αφήνει πίσω της μία από τις συνδιεκδικήτριες ομάδες για το ένα ή τα δύο εισιτήρια που οδηγούν στη Γερμανία.

Αρκεί μία ματιά στη βαθμολογία. Με νίκη πάει στους 8β. η Ελλάδα, μένουν στους 6 οι Δανοί. Η ομάδα του Ολσεν σίγουρα θα έφευγε από την Αθήνα ευχαριστημένη και με την ισοπαλία, δεδομένου ότι θα έμενε πιο ψηλά από εμάς, ενώ μας υποδέχεται και στην Κοπεγχάγη. Αυτήν την αίσθηση αποκτά κανείς ακούγοντας και διαβάζοντας τον Μόρτεν Ολσεν σε ΜΜΕ της χώρα του, αλλά και της Γερμανίας, ότι δεν χαίρεται για το ταξίδι στην Ελλάδα αυτήν τη χρονική στιγμή τ. Ενδεικτική και η παλαιότερη δήλωσή του κατά τη διάρκεια του καθορισμού των αγώνων (τελικά η σειρά βγήκε από την κληρωτίδα), ότι δεν ήθελε να επισκεφτεί χειμώνα την Ελλάδα ή την Τουρκία.

Είμαι σίγουρος ότι τόσο ο Ρεχάγκελ, όσο και οι παίκτες γνωρίζουν ότι το ματς στην ουσία είναι «εξάποντο». Και καθώς ακολουθούν δύο θεωρητικά εύκολα παιχνίδια στη Γεωργία και με Αλβανία στον Πειραιά, η ευκαιρία για το 3 στα 3 και συνολικά 14 βαθμούς πριν το ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούνιο είναι μεγάλη. Αυτό που λείπει στη βαθμολογικά στην Εθνική τούτη τη στιγμή είναι ο βαθμός ή οι βαθμοί από το ματς των Τιράνων. Αυτό θα καλυφθούν είτε με νίκη εκτός, εκεί που ίσως δεν το περιμένουμε, είτε από γκέλες των άλλων στα μεταξύ τους ματς. Κι ας μη θεωρεί κανείς δεδομένη την πρώτη θέση της Ουκρανίας, καθώς στα Τίρανα παραμονεύει η γκέλα. Οσο για τους 5 βαθμούς μεταξύ μας διαφορά, βγάλτε ένα επιπλέον μας που έχουν και συνυπολογίστε ότι τους αναμένουμε μέσα στον αγαπημένο μας, πλέον, μήνα Ιούνιο, στο Καραϊσκάκη.

Αγωνιστικά οι Δανοί είναι αναγκασμένοι λόγω των απουσιών να αλλάξουν πλάνα και αυτό είναι ένα ατού για μας. Σημαντικές οι ελλείψεις των Γκρόνκιερ και Λάουρσεν, αλλά έχουν σίγουρα περισσότερες επιλογές. Το ζητούμενο για μας είναι να μην τους «βγουν» οι αλλαγές και οι επιλογές. Οσο για τους δικούς μας έχω την αίσθηση ότι από το Φύσσα ως και τον Βρύζα κανείς δεν θέλει να θεωρείται μελλοντικά κάτι σας αστεράκι του «Fame Story», δηλαδή με μία λαμπρή στιγμή και ημερομηνία λήξης.

Ούτε θέλει κανείς να δει τη Γερμανία του χρόνου από την τηλεόραση. Πόσο μάλλον που λίγο ως πολύ όλοι του έχουν εξασφαλισμένη τη θέση στο ρόστερ σε περίπτωση πρόκρισης. Κι αν τελευταία ακούγονται φωνές ανανέωσης, εγώ αναρωτιέμαι ποιοι νέοι παίκτες του δύσμοιρου πρωταθλήματος, όπου όλοι ψάχνουν τρόπους να ξενιτευτούν, μπορούν να σταθούν σε Μουντιάλ; Ότι αξιόλογο νεαρής ηλικίας υπάρχει (Μάντζιος, Καπετάνος, Μόρας) ήδη βρίσκεται υπό συνεχή παρακολούθηση. Εκτός κι αν εννοούν κάποιο ανανέωση προσώπων για να προωθηθούν και κάποια «δικά τους παιδιά». Πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να καταλάβουν ότι στον Γερμανό δεν περνάνε;

Ακόμη και τώρα, μερικοί περιμένουν στη γωνία τον Οτο. Είναι οι ίδιοι που παραμονές του Ευρωπαϊκού προέβλεπαν συντριβή και νέο ’94, και ως εκ θαύματος υπήρξαν οι μετέπειτα εμπνευστές του «πειρατικού» και της σαρδέλας. Απόδειξη; Μπαρ ξενοδοχείου Villa Gate του Πόρτο, παραμονή του εναρκτήριο αγώνα με την Πορτογαλία.

Ο Γερμανός έχει κολλήματα, όπως κάθε προπονητής, δεν δημιουργεί νέες δομές, αλλά έφερε έναν ευρωπαϊκό τίτλο στη χώρα και γέμισε τις καρδιές 11 εκατομμυρίων Ελλήνων. Κι αν κάποιος χαιρόταν με τη διαφαινόμενη αποχώρησή του για την πατρίδα του, ακόμη και εκεί τους έκανε ρόμπες, για να ,μην προδώσει αυτούς που τον πίστευαν. Πόσοι ελληναράδες θα αγνοούσαν 2,5 εκατομμύρια ευρώ ετησίως για να διατηρήσουν την προσωπική τους αξιοπιστία; Το μόνο που καταλογίζεται αρνητικά στον Γερμανό είναι η εμμονή του για τη διεξαγωγή όλων των αγώνων στο Καραϊσκάκη, με την αιτιολόγηση της μόνιμης έδρας που στερεί, όμως, από την υπόλοιπη Ελλάδα να χαρεί και να αγωνιά από κοντά για την ομάδα που την έκανε περήφανη. Όλα τα άλλα είναι, όπως λέει ο ίδιος, «kokolores».

24MEDIA NETWORK