Σήμερα… πρωταθλητής
Τι θα ήταν η καθημερινότητά μας αν δεν ρισκάραμε λίγο;Αν δεν κάναμε λίγο πιο καυτερή την πραγματικότητα; Θα ακολουθήσουμε αυτό τον δρόμο με καλές πιθανότητες να την πατήσουμε αλλά πάλι, αρκετά με την συντηρητικότητα.
Η αίσθηση μετά από τον πρώτο τελικό είναι ότι σήμερα το βράδυ θα έχουμε πρωταθλητή. Θα είναι πράσινος ή κόκκινος αυτό είναι το μοναδικό που μένει να ξεκαθαρίσουμε.
Η αλήθεια είναι πως ξεκινώντας αυτή η σειρά τονίζαμε ότι υπάρχει φαβορί(Ολυμπιακός) κι ένα πολύ ισχυρό αουτσάιντερ(Παναθηναϊκός) αλλά θεωρούσαμε παράλληλα ότι δεν θα ήταν απίθανη η εναλλαγή συναισθημάτων.
Ο θρίαμβος των κυπελλούχων στον πρώτο τελικό μας έδειξε ότι αυτή η σειρά μπορεί να έχει απίστευτες ιδιαιτερότητες από τις οποίες βγαίνει ο πρωταθλητής.
Από το 2-0 στο…3-0
Ο σημερινός αγώνας φαίνεται να δίνει πρωταθλητή για συγκεκριμένους λόγους.
Ξεκινώντας από την ομάδα που προηγείται κι έχει το πλεονέκτημα έδρας πια, ο Παναθηναϊκός θα δώσει κάτι παραπάνω από τα… πάντα για το 2-0. Η αμυντική εικόνα κυρίως όμως η σταθερότητα στο παιχνίδι, δίνει στον Αργύρη Πεδουλάκη την ελπίδα ότι σε αυτό το μεγάλο φινάλε, οι παίκτες του θα φτάσουν στο ταβάνι τους.
Το 2-0, προσφέρει συνεχόμενα ματς μπολ και αυτό που θέλει ο Παναθηναϊκός, ώστε να μην επαναληφθεί η ιστορία με την Μπαρτσελόνα, είναι να τελειώσει νωρίς την σειρά πριν αρχίζει να μιλάει η κόπωση. Τεράστιο επίτευγμα για μία ομάδα η οποία ακόμα και πριν από έναν προσέθεσε δύο παίκτες, να καταφέρει να ρίξει τον πρωταθλητή Ευρώπης στα σχοινιά.
Αυτό που είδαμε σε αυτό το 1ο παιχνίδι ήταν η ταυτότητα της φιλοσοφίας η οποία πάει τα παιχνίδια στους 65 πόντους και προσπαθεί να κρατά τους αντιπάλους κάτω από αυτό το όριο.
Λογικά δεν θα δούμε πολλά διαφορετικά πράγματα παραπάνω. Άμυνα, ελεγχόμενος ρυθμός, ίσως μόνο αν παίξει περισσότερο ο Κάρι στο «2» καθώς στην πρεμιέρα αγωνίστηκε για λίγο ως οργανωτής.
Αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει την δεύτερη σερί νίκη, τρίτη αν υπολογίσουμε και το κύπελλο, αποκτά σοβαρό ψυχολογικό προβάδισμα και θα είναι πολύ κοντά να τελειώσει την σειρά στα δύο επόμενα παιχνίδια.
Η ζωή χωρίς τον Λο
Ο Ολυμπιακός έβγαλε τον χειρότερό του εαυτό στα χρόνια των Αγγελόπουλων. Πολλά πράγματα δικαιολογούνται. Έλλειψε ο Λο, ο κορυφαίος μαζί με τον Σπανούλη του φάιναλ φορ, ο Περπέρογλου έρχεται από τραυματισμό το ίδιο και ο Σερμαντίνι. Μία ομάδα η οποία μετά την συγκλονιστική παρουσία της στο φάιναλ φορ είχε περίπου έναν μήνα για να αποφορτιστεί και να πατήσει πάλι το γκάζι αλλά οι απουσίες άρχισαν να βαραίνουν.
Πνευματικά οι πρωταθλητές Ευρώπης έδειξαν περισσότερο αγχωμένοι στην αρχή κι εκνευρισμένοι στην συνέχεια χάνοντας σουτ τα οποία λογικά έβαζαν με κλειστά μάτια. Ίσως ίσως να ήταν και μία λογική …υπερβολικής σιγουριάς ως η καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη.
Αν ο Ολυμπιακός, με τον Λο να παίζει ελάχιστα, καταφέρει να ισοφαρίσει την σειρά, θα έχει αποδείξει την ποιότητα και την πνευματική του σκληρότητα επιβεβαιώνοντας ότι φέτος, πλην κυπέλλου, δεν χάνει…τελικούς. Αυτή η πνευματική συγκέντρωση, μαζί με την ενέργεια, καθιστά τους ερυθρολεύκους του Μπαρτζώκα ξανά φαβορί και με παιχνίδι στην έδρα του μετά, μπορεί να γίνει πάλι το αφεντικό.
Το σύνολο που παρουσιάστηκε την Παρασκευή πετούσε την μπάλα προς το καλάθι για να ξεμπερδεύει, φοβόταν να μπει στην ρακέτα μετά τις πρώτες τάπες, δεν δαπανούσε λίγο περισσότερο χρόνο για να γυρίσει την μπάλα και να βρει μία σωστή επιλογή και όταν η άμυνα του Παναθηναϊκού έχασε την φρεσκάδα της, το ένα άστοχο ελεύθερο τρίποντο, διαδεχόταν το άλλο.
Το γεγονός ότι δεν βρέθηκε τρόπος να απεμπλακεί ο Σπανούλης από το τα τριπλ τιμ, Παπανικολάου Χάινς και Πρίντεζης ηττήθηκαν από τους αντιπάλους τους, έκρινε τον πρώτο αγώνα. Αν ο Ολυμπιακός βρει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, τότε με νίκη είναι πάλι το μεγάλο αφεντικό.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι το 2-0 δίνει τίτλο στον Παναθηναϊκό και το 1-1 στον Ολυμπιακό. Φτάνοντας στο τέλος μίας δύσκολης περιόδου για τους δύο αιωνίους, η ψυχολογία, η πνευματική δύναμη καθοδηγούν τις ομάδες. Το 2-0 ή το 1-1 προσθέτουν αυτά τα στοιχεία.
