Η ΑΕΚ έρχεται, η εσωστρέφεια μένει

Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για την εσωστρέφεια που συνεχίζει να κατατρώει την ΑΕΚ.

Η ΑΕΚ έρχεται, η εσωστρέφεια μένει
melissanidis.jpg INTIME SPORTS

Το "διαζύγιο" με τον Νίκο Λυμπερόπουλο και όσα ακολούθησαν, είναι ακόμα ένα λιθαράκι στο σαθρό οικοδόμημα που λέγεται ΑΕΚ. Την ώρα που η Ενωση μετρά αντίστροφα για την επιστροφή της στη μεγάλη κατηγορία, αφήνοντας πίσω τις "μαύρες σελίδες" του παρελθόντος, έρχεται κάτι που τα καταστρέφει όλα. Σαν τον πύργο από την τράπουλα.

Η ΑΕΚ παλεύει χρόνια τώρα με την εσωστρέφειά της. Προσπαθεί να δημιουργήσει ένα οικογενειακό κλίμα, με στεγανά τέτοια που θα δυναμώσουν τον σύλλογο και θα τον φέρουν αρκετά βήματα μπροστά. Μακριά από αυτά που την έστειλαν στο πηγάδι.

Κάνει ένα βήμα εμπρός και δύο πίσω

Η απομάκρυνση του Λυμπερόπουλου είναι μία απόφαση σεβαστή. Το αν είναι σωστή ή λάθος ας το κρίνουν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Οσοι βρίσκονται κοντά ή δίπλα στην ΑΕΚ, ξέρουν καλύτερα. Το θέμα, όμως, που γεννάται δεν είναι αν τούτη η επιλογή είναι ορθή, αλλά γιατί πήρε τέτοιες διαστάσεις και δημιούργησε προβλήματα στην ομάδα. Κυρίως στο επικοινωνιακό κομμάτι που τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι το σημαντικότερο, αφού δεν υπάρχει αγωνιστικό ενδιαφέρον.

Η ΑΕΚ κάνει ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω. Οι συζητήσεις με τον Δημήτρη Παπαδόπουλο και το διαφαινόμενο "ναυάγιο" δεν είχαν το χειρισμό που θα έπρεπε με αποτέλεσμα να βγει προς τα έξω μία τεράστια αποτυχία για την ΑΕΚ και να δημιουργηθεί θέμα από το πουθενά. Οκ, ο Παπαδόπουλος ήταν ένας ποδοσφαιριστής που έπρεπε να τον πάρει... χθες -κι εγώ ήμουν ο πρώτος που το έγραψα σε σημείο... παρεξήγησης- αλλά τίποτε δεν τελειώνει εκεί. Αντίθετα, αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ηρθε η αποπομπή του Λυμπερόπουλου, τα ερωτηματικά, η γκρίνια από πολλούς και μία -άνευ ουσίας- συζήτηση που προκάλεσε περισσότερο πανικό παρά ηρεμία.

Τα δύσκολα είναι μπροστά

Είμαι της άποψης -όπως, θέλω να πιστεύω, πολλοί- πως η κρισιμότερη καμπή για την ΑΕΚ είναι αυτή που έρχεται και όχι αυτή που φεύγει. Η Γ' Εθνική ήταν ένα κακό όνειρο και πέρασε. Εύκολα ή δύσκολα θα ανέβαινε. Τα πραγματικά δύσκολα, όμως, είναι τώρα. Αυτά που έρχονται. Η δημιουργία ομάδας και νοοτροπίας για τα επόμενα χρόνια. Η εσωστρέφεια δεν έχει χώρο πλέον, εκτός αν θέλουν να μείνουν κολλημένοι στο παρελθόν. Οι γκρίνιες πρέπει να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η πρόκληση της νέας ΑΕΚ που θα επιστρέψει στο δρόμο των επιτυχιών είναι μεγαλύτερη από το να βρούμε γιατί έδιωξαν τον Λυμπερόπουλο και γιατί δεν έδιωξαν τον Δέλλα...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ