Ο Παναθηναϊκός ενιαίος και αδιαίρετος δεν ήταν ποτέ

Γκρίνια, εσωστρέφεια, μεμψιμοιρία. Ένας Παναθηναϊκός διχασμένος σε όλα τα επίπεδα. Με τον Ερασιτέχνη να βουλιάζει και τον κόσμο να παρακολουθεί μουδιασμένος τις εξελίξεις. Ο σύλλογος γεννά διχασμένους φιλάθλους που καλούνται σχεδόν εξ αρχής να διαλέξουν την πλευρά του ποταμού. Γράφει ο Σταύρος Καραΐνδρος.

Ο Παναθηναϊκός ενιαίος και αδιαίρετος δεν ήταν ποτέ

Οι τελευταίες εξελίξεις με την κόντρα Μπαλτάκου-Γιαννακόπουλου με φόντο τον Ερασιτέχνη, αλλά και οι δηλώσεις του Μάρκους Μπεργκ, έρχονται να ρίξουν λάδι στη φωτιά της διχόνοιας των Παναθηναϊκών. Θα μου πείτε, πότε ήταν ενιαίος και αδιαίρετος ο Παναθηναϊκός για να μας προκαλούν έκπληξη οι τελευταίες εξελίξεις;

Πάντα ο σύλλογος είχε με κάτι διχαστικό να ασχολείται. Πάντα. Είτε αυτό ήταν το ποδοσφαιρικό, με μερίδα οπαδών να φωνάζουν το περίφημο σύνθημα "Παύλο Θεέ, πάρε την ΠΑΕ" (και μάλιστα σε μία εποχή που ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός έφτανε στα ημιτελικά του Champions League) είτε το πολυμετοχικό είτε το μετοχικό -σκέτο- με το ιστορικό συλλαλητήριο για να φύγει η οικογένεια.

Όλα αυτά και άλλα πολλά συνθέτουν τη σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού. Εσχάτως στο διχαστικό κομμάτι μπήκε και ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος για την ομάδα μπάσκετ. Γιατί κόλλησε αυτό το Superfoods δίπλα στο όνομα, γιατί πήρε τον Πασκουάλ, γιατί έφερε τον Μπουρούση, ή γιατί έφυγε ο Ομπράντοβιτς. Ναι, κάποιοι θυμήθηκαν μέχρι και αυτό!

Μέσα σε όλα αυτά και οι δηλώσεις του Μπεργκ. Ό,τι και να είπε ο Σουηδός -που το είπε με την καλή του την καρδιά και αυτό δεν μπορείς να το αμφισβητήσεις- αποτέλεσε σημείο τριβής και διχόνοιας ανάμεσα στον κόσμο. Ακόμα και ο Αλαφούζος είναι θέμα που χωρίζει σε "στρατόπεδα" τους φιλάθλους. Ναι, υπάρχει μία γενικότερη κατακραυγή, αλλά υπάρχει και η πλευρά εκείνη που τον στηρίζει με την κλασική δικαιολογία: "να φύγει ο Αλαφούζος, αλλά υπάρχει κανείς να αναλάβει;"

Ακόμα και στο γηπεδικό υπήρχε διχόνοια τα προηγούμενα χρόνια. Ή μήπως τα ξεχάσατε; Γήπεδο στο Βοτανικό, όχι γήπεδο στο ΟΑΚΑ, όχι γιατί να φύγουμε από τη Λεωφόρο; Διχόνοια ακόμα και στο αν το νέο γήπεδο του τριφυλλιού πρέπει να έχει εμπορικά κέντρα.

Σε όλα τα παραπάνω δεν παίζει ρόλο η θεματολογία ή με ποιο "στρατόπεδο" είσαι. Το ζουμί είναι πως ο Παναθηναϊκός ταλαιπωρείται από την εσωστρέφειά του και αυτή τη γενικότερη γκρίνια πως τίποτε δεν πάει καλά.

Πλέον, ο σύλλογος γεννά διχασμένους φιλάθλους που καλούνται σχεδόν εξ αρχής να διαλέξουν την πλευρά του ποταμού. Οι περισσότεροι έχουν ξεχάσει πως αγάπη για μία ομάδα σημαίνει αγάπη. Σκέτο. Όλα τα άλλα είναι για όσους θέλουν να εκμεταλλευτούν το όνομα και την ιστορία του συλλόγου και ψάχνουν "στρατούς" για να πετύχουν τον σκοπό τους.

Ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός βουλιάζει. Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που κέρδισε κάποιον τίτλο και σίγουρα θα χρειαστεί καιρός για να έρθει ο επόμενος. Ο ποδοσφαιρικός βρίσκεται σε μία φάση που άπαντες περιμένουν με αγωνία να δουν πως θα κινηθεί το μεταγραφικό μπάτζετ για να οριοθετηθεί και ο στόχος της νέας σεζόν. Ο μπασκετικός προσπαθεί να ξεπεράσει το σοκ του αποκλεισμού από το Φάιναλ Φορ και ζει για την επιστροφή στο θρόνο του πρωταθλητή, έχοντας από πάνω του την αγχόνη.

Ο Ηλιόπουλος το είχε πει ωραία: "Είμαστε μία ωραία ατμόσφαιρα, είμαστε". Καυγάδες, εσωστρέφειες, μεμψιμοιρίες και στη μέση ένας κόσμος που προσπαθεί από κάπου να πιαστεί. Και που ακούει για ενότητα και βάζει τα γέλια. Όπως κάνουν και οι αντίπαλοι...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ