Στη χώρα των θαυμάτων
"Ε όχι, δεν είναι η δουλειά στις προπονήσεις και το οικογενειακό κλίμα αυτό που μας έφερε ως εδώ", μας είπε ο ήρωας Γιώργος Πρίντεζης μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Ολυμπιακού στην Πόλη. Μεμιάς η όποια τεχνική ανάλυση για το πώς το -19 έγινε +1 απέναντι στην υπερδύναμη ΤΣΣΚΑ απορρίπτεται ασυζητητί. Δεν χωράνε συστήματα και στατιστικά σε τέτοιες περιστάσεις. Είναι άχρηστα. Σχόλιο: Γ. Ζωιτός.
Αν αυτό που πέτυχαν οι “μπέμπηδες” του Ίβκοβιτς την Παρασκευή το βράδυ με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα κινείτο στο σφαίρα του φανταστικού, όπως γράφαμε, τούτο το νέο της Κυριακής τι είναι; Θαύμα; Πιθανόν ναι! Γιατί άλλη λέξη δεν είναι πρόχειρη στο μυαλό και τόσο δυνατή συνάμα για να περιγράψει με απόλυτη πιστότητα την πορεία από το περυσινό καλοκαίρι μέχρι το αγκυροβόλημα στην ευρωπαϊκή κορυφή λίγους μήνες αργότερα.
Θαύμα είναι γιατί οι αδερφοί Αγγελόπουλοι, Παναγιώτης και Γιώργος, δεν εγκατέλειψαν το καράβι τους, όπως είχαν τη διάθεση να κάνουν. Τουναντίον άφησαν εξ ολοκλήρου το τιμόνι στο σοφό Σέρβο και τώρα δρέπουν τους καρπούς. Θαύμα είναι γιατί εν μία νυκτί (και κάτι παραπάνω…) ο Κώστας Παπανικολάου έγινε ο πιο πλήρης φόργουορντ της Ευρώπης, ο Βαγγέλης Μάντζαρης ο πλέι μέικερ της επόμενης 10ετίας και ο Κώστας Σλούκας ο ψυχρός εκτελεστής.
Θαύμα είναι γιατί στην πρώτη φάση της Ευρωλίγκας οι “ερυθρόλευκοι” πάσχιζαν να εξασφαλίσουν μια θέση στο Top 16 και τώρα με στεντόρεια φωνή τραγουδούν “όταν κοιτάς από ψηλά”. Θαύμα είναι γιατί ο Ντόρσεϊ του ελάχιστου χρόνου στην Κάχα Λαμποράλ και ο επικουρικός Λο στην Παρτιζάν επέδρασαν καταλυτικά στη θεαματική βελτίωση του συνόλου από το Γενάρη και δώθε. Θαύμα είναι γιατί αυτό πρόσταξε ο μπασκετικός θεός, “αχρηστεύοντας” πρώτα τις βολές του Σισκάουσκας στα 10”, μετά από τις 1/2 που είχαν προηγουμένως Τεόντοσιτς – Κρστιτς, και σπρώχνοντας κατόπιν την μπάλα στο καλάθι της ΤΣΣΚΑ μετά το γλυκό σουτ του Πρίντεζη.
Θαύμα είναι τέλος γιατί, στην Ελλάδα της οπαδικής ασέβειας και υποκουλτούρας, η αναγνώριση του κατορθώματος είναι καθολική και αδιαπραγμάτευτη!
