Τα δύο πρόσωπα του Ιανού

Ο 49χρονος μάνατζερ πέρασε σχεδόν 4 χρόνια γεμάτα αμφισβητήσεις στο “τιμόνι” του συλλόγου. Από τον πρώτο μήνα διακυβέρνησης, τον Ιούλιο του 2010 όταν κέρδισε τις εκλογές με το ποσοστό ρεκόρ του 61,5%, φρόντισε να βρεθεί στη δίνη του “κυκλώνα”, επιβεβαιώνοντας τις κάκιστες σχέσεις με τον Γιόχαν Κρόιφ. Καθαίρεσε τον αναμορφωτή και ίνδαλμα της ομάδας από τη θέση του επίτιμου προέδρου, με τον “ιπτάμενο Ολλανδό” να απαντά με συνεχιζόμενο πόλεμο κατά του Ροσέλ και αποχή από το “Καμπ Νόου”.

Βραζιλία, η “γη της επαγγελίας”

Η Βραζιλία πάντα ήταν η μεγάλη αγάπη του. Εκεί έφτιαξε το όνομά του, έχοντας ήδη μία καριέρα ως μάνατζερ της ISL Ισπανίας, του “αμαρτωλού” εμπορικού “βραχίονα” της FIFA που κατέρρευσε στις αρχές του νέου αιώνα και άφησε πίσω του τρομακτική δυσπραγία. Υπό τον τίτλο του τομεάρχη πωλήσεων της “Nike” στη Νότια Αμερική, ο Ροσέλ έφερε τον “κολοσσό” των αθλητικών ειδών στην καθημερινότητα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Βραζιλίας (CBF) και της Μπαρτσελόνα.

Μαζί έφερε και διάφορες κατηγορίες περί μιζών, που σχετίζονται με την εταιρία που σύστησε (“Ailanto Marketing Ltd.”) και μέσω της οποίας κανόνιζε φιλικές αναμετρήσεις και διαχειριζόταν εμπορικά δικαιώματα. Τα έσοδα από ένα φιλικό της “σελεσάο” με την Πορτογαλία το 2008 αναζητούνται ακόμη δικαστικώς, ενώ ο Ροσέλ αντιμετωπίζει κίνδυνο κάθειρξης ακόμη και 8 ετών για πλαστογραφία και οικονομικά οφέλη από αυτό το παιχνίδι.

Η σχέση του με τον πρώην πρόεδρο της CBF, την πλέον αμφιλεγόμενη παραγοντική μορφή πέραν από τον Ατλαντικό Ωκεανό, Ρικάρντο Τεϊσέιρα, ήταν πολυεπίπεδη. Μαζί υπέγραφαν όλες τις συμφωνίες της ομοσπονδίας για χρόνια, ενώ είχαν και εξωαθλητική συνεργασία. Ο Ροσέλ επένδυσε σε καταστήματα της γυναίκας του Τεϊσέιρα και όταν το 2012 ο τελευταίος διέφυγε από τη Βραζιλία φοβούμενος νομικές περιπέτειες υπό το βάρος κατηγοριών περί υπεξαίρεσης (που τον έθεσαν εκτός εκτελεστικού συμβουλίου FIFA, εκτός προεδρίας CBF και εκτός οργανωτικής επιτροπής Μουντιάλ 2014), ο Ισπανός ήταν εκείνος που φέρεται να κανόνισε τη διαμονή του φίλου του στην Ανδόρα (αργότερα η κυβέρνηση του κρατιδίου αρνήθηκε την είσοδο του Τεϊσέιρα στη χώρα).

Μεταμορφώνοντας την Μπαρτσελόνα

Η “γυναίκα του Καίσαρα” μόνο τίμια δεν φαίνεται. Οι εξωσυλλογικές δραστηριότητες του Ροσέλ από μόνες τους ήταν αρκετές για την παραγωγή δεύτερων σκέψεων σε κάθε κίνησή του. Και αυτές ήταν πολλές και αμφιλεγόμενες. Από την εμμονή του στον πόλεμο με τον Λαπόρτα και τον Κρόιφ, από τη μη προσφορά συμβολαίου στον Ερίκ Αμπιντάλ μετά από την πλήρη ανάρρωση του Γάλλου στόπερ και συμβόλου του συλλόγου τα τελευταία χρόνια, από την απόφαση να διακοπεί η δωρεάν διάθεση εισιτηρίων σε φίλους της Μπαρτσελόνα κάτω των 7 ετών επειδή προέκυψαν λόγοι υγείας και ασφάλειας, από την απώλεια του Τιάγο Αλκάνταρ μέχρι και την απόφαση να χρίσει διάδοχο μέχρι το 2016 τον επί χρόνια στενό συνεργάτη του (μαζί είχαν παραιτηθεί και το 2005 λόγω διαφωνιών με τον Λαπόρτα) και αντιπρόεδρο της Μπαρτσελόνα, Τζιουζέπ Μαρία Μπαρτομέου, δίχως τις εκλογές που τόσο επίμονα ζητούσε επί Λαπόρτα.

Φυσικά υπάρχει και η αναπόφευκτη κουβέντα γύρω από τις διασυνδέσεις του συλλόγου με την “Qatar Foundation”, νυν “Qatar Airways”. Ο σύλλογος, κατά τους επικριτές του, έχασε την “ταυτότητά” του από τη στιγμή που αντικατέστησε την προβολή της “Unicef” (μαζί με 1.500.000 ευρώ ετήσια δωρεά) στη στολή των “μπλαουγκράνα”. Η πρώτη εμπορική συμφωνία της ιστορίας στη φανέλα του συλλόγου συνδέθηκε με την εποχή Ροσέλ, όσο αναπόφευκτο κι αν έμοιαζε κάτι τέτοιο για μία ομάδα που έχει οφειλές 532.000.000 ευρώ (ποσό που αποκάλυψε ο Ροσέλ αμέσως μετά από την εκλογή του, διαψεύδοντας τα στοιχεία που είχε παρουσιάσει ο Λαπόρτα).

Η πλήρης εμπορευματοποίηση (και) της Μπαρτσελόνα ήταν προδιαγεγραμμένη από το… 1992 και τη δημιουργία του Champions League. Η παρά φύσιν αντίσταση περίπου 2 δεκαετιών κατέπεσε με τον Ροσέλ, ο οποίος μείωσε σε εντυπωσιακό βαθμό τις οφειλές, όταν άρχισε να αξιοποιεί πιο αποδοτικά το brand της Μπαρτσελόνα, όπως γνωρίζει άριστα ως ικανότατος μάνατζερ. Μία σημαντική μερίδα από τα 160.000 μέλη του συλλόγου και από τα εκατομμύρια οπαδών ενός “més que un club” δεν είδαν με καλό μάτι αυτήν την εξέλιξη. Πόσο μάλλον όταν πλαισιώθηκε από συμφωνίες χορηγίας του… εσωτερικού της φανέλας, των περίφημων ακαδημιών της Μασία, ακόμα και του σταδίου στο πλαίσιο της ανακατασκευής – ανακαίνισης που βρίσκεται στα σκαριά.

Η βιωσιμότητα που προέκυψε από αυτές τις κινήσεις της διοίκησης Ροσέλ και η σταθεροποίησή των Καταλανών στη 2η θέση του κόσμου σε έσοδα ( όπως φαίνεται και από τη φετινή έκθεση της “Deloitte”) πίσω μόνο από τη Ρεάλ Μαδρίτης και μπροστά από όλους τους ευνοημένους από το περιβάλλον της Premier League αγγλικούς συλλόγους, δεν του πιστώθηκε ποτέ. Ούτε οι 9 τίτλοι του ποδοσφαιρικού τμήματος (Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, Champions League, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, 2 πρωταθλήματα Ισπανίας, ένα κύπελλο Ισπανίας, 3 σούπερ καπ Ισπανίας) ούτε οι 39 των τμημάτων μπάσκετ, ποδοσφαίρου σάλας, χάντμπολ, χόκεϊ, γυναικείου ποδοσφαίρου μεταξύ άλλων. Αντιθέτως, περισσότερη συζήτηση έχει προκαλέσει η απόφαση να ανασταλεί η λειτουργία ορισμένων τμημάτων του συλλόγου σε μικρά σπορ.

Τα ερωτήματα της μεταγραφής Νεϊμάρ

Η υπόθεση Νεϊμάρ φαίνεται να λειτουργεί ως “κύκνειο άσμα” της πολυετούς σχέσης Ροσέλ – Μπαρτσελόνα (παρότι είχε δηλώσει ότι θα κατέβαινε ως υποψήφιος πρόεδρος και στις εκλογές του 2016). Ένας Βραζιλιάνος αστέρας που έφερε στο “Καμπ Νόου” τον καθιέρωσε ως διακεκριμένο παράγοντα (Ροναλντίνιο) και κατά ειρωνεία της τύχης ένας άλλος Βραζιλιάνος αστέρας τον “καθαίρεσε” ακουσίως από το ανώτατο αξίωμα. Η υπόθεση του ηγέτη της “σελεσάο”, βέβαια, θα ήταν περίπλοκη για τον οποιονδήποτε σύλλογο ενδιαφερόταν για την απόκτησή του, αφού τα δικαιώματά του μοιράζονταν η Σάντος, η “Neymar & Neymar”, εταιρία που είχε δημιουργήσει ο πατέρας του παίκτη, η επενδυτική εταιρία “Terceira Estrela Investimentos S.A.” (“TEISA”) κι η αλυσίδα σούπερ μάρκερ “DIS”.

Οι δυσκολίες της μεταγραφής δεν είχαν να κάνουν μόνο με την εμπλοκή της Ρεάλ, αλλά και με την ταυτόχρονη διαπραγμάτευση σε διαφορετικά τραπέζια με όλες τις πλευρές. Η εκδοχή που δόθηκε από τη διοίκηση Ροσέλ κατά την παρουσίαση του ποδοσφαιριστή, κάνει λόγο για συνολικό κόστος 57.100.000 ευρώ. Ο φαρμακοποιός, χρόνια μέλος του συλλόγου και πολέμιος του Ροσέλ, Τζόρδι Κάσες, έκανε λόγο για συνολικό κόστος 97.000.000 ευρώ, όταν η διοίκηση αγνόησε τα αιτήματά του για δημοσιοποίηση των μελών σχετικά με τους όρους της συμφωνίας.

Η διαφορά των 40.000.000 ευρώ “πυροδότησε” σωρεία δημοσιευμάτων από μαδριλένικα ΜΜΕ, που αποκαλύπτουν τη… μοιρασιά της “πίτας” και που εάν αποδειχτεί πραγματική, τότε ανατρέπει τον χάρτη των πιο ακριβών μεταγραφών της ιστορίας. Αυτό θα εξετάσει το δικαστήριο που θα αναλάβει την υπόθεση, αφού έγινε δεκτή η αγωγή του Κάσες και ο ανακριτής Πάμπλο Ρουθ αρχίζει έρευνες σχετικά με την υπόθεση. Η απολογία του Ροσέλ “δεν επείγει”, σύμφωνα με τον Ρουθ, αλλά η ζημιά στο προφίλ του ίδιου και του συλλόγου έχει προκληθεί και η παραμονή του στα πράγματα υπό το βάρος μιας ακόμη “σκιάς” μπορεί να την καταστήσει ανεπανόρθωτη.

Οι “σκιές” που πλήττουν το ίματζ

Ήδη, λίγα λεπτά μετά από την ανακοίνωση της παραχώρησης της “σκυτάλης” στον Μπαρτομέου, το νο1 trending topic του ισπανικού twitter ζητούσε την παραίτηση και του Μπαρτομέου (“#BartomeuDimissiò”). Ο Κάσες, μέσω του δικηγόρου του, δεν σταματάει στον Ροσέλ και ζητάει την παραίτηση του νέου προέδρου των Καταλανών και του αντιπροέδρου, υπευθύνου για τα οικονομικά, Χαβιέρ Φάουστ.

Ακόμα κι αν υπερισχύσει το θετικό σενάριο, αρθεί η ρήτρα εμπιστευτικότητας που επέβαλε ο πατέρας του Νεϊμάρ σχετικά με τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας και το δικαστήριο, έχοντας ζητήσει τα έγγραφα μεταγραφής από Σάντος και FIFA, δεν εντοπίσει κάτι επιλήψιμο στην υπόθεση, η πολεμική σχετικά με τη μεταγραφή Νεϊμάρ αναμφίβολα αποτελεί στίγμα στη φήμη ενός πολυδιαφημισμένου πολιτισμικού ιδρύματος όπως η Μπαρτσελόνα.

Ο Ροσέλ εξάλλου ήταν αυτός που εγκάλεσε τον πρώην φίλο και συνεργάτη του, Τζουάν Λαπόρτα, το 2005 για έλλειψη δημοκρατίας και αλλαγή στάσης σε σχέση με τις προεκλογικές εξαγγελίες (εξέδωσε, μάλιστα, βιβλίο όπου επιτίθεται στον Καταλανό δικηγόρο λίγες ημέρες πριν από τον τελικό του Champions League το 2006). “Τζουαν, μην ξεχάσεις τα μέλη: είναι οι κυρίαρχοι του συλλόγου, αυτοί που σε εξέλεξαν και αυτοί που σε κατέστησαν υπεύθυνο. Η Μπάρτσα πάντα πρέπει να είναι ένας δημοκρατικός σύλλογος”, είχε δηλώσει τότε. Ακολούθησε η δεύτερη παραίτηση – επίθεση του 2008, με τις νέες δηλώσεις περί “διαφάνειας και δημοκρατίας”.

Μετά από 160 νίκες, 39 ισοπαλίες, 20 ήττες, 588 γκολ υπέρ και 178 κατά, ο κύκλος του Ροσέλ κλείνει με πολλά ερωτηματικά, που δύσκολα θα απαντηθούν ακόμα και από τους συνεργάτες του, οι οποίοι συνεχίζουν στη διακυβέρνηση του συλλόγου. Η διοίκηση του Ροσέλ άνοιξε τη μεγαλύτερη πόρτα μετάβασης από τη ρομαντική εποχή στον κυνικό ρεαλισμό που απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Μέχρι την επόμενη εκλογική διαδικασία, η οποία πιθανότατα να πραγματοποιηθεί το 2016, η “οικογένεια” της Μπαρτσελόνα έχει όλο τον χρόνο να αφομοιώσει τις εξελίξεις και να τοποθετηθεί εκ νέου για τη θέση του συλλόγου στο ποδόσφαιρο του σήμερα και κυρίως του αύριο. Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών, η κατεύθυνση που θα δοθεί μέσω του προφίλ της επόμενης διοίκησης, θα βαθμολογήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια τα πεπραγμένα Ροσέλ αυτά τα 3,5 χρόνια αγωνιστικών θριάμβων και εξωαγωνιστικών πανωλεθριών.

Διαβάστε ακόμη

Το προφίλ του Ροσέλ και το παρασκήνιο της κόντρας με Λαπόρτα

Για περισσότερη συζήτηση γύρω από το διεθνές ποδόσφαιρο Follow @bratsos_