Ταραχές στην Ελλάδα: Κάντο όπως η… Ιταλία
Πολύς λόγος έγινε τον τελευταίο καιρό για το θέμα της βίας στα γήπεδα, τόσο στα ελληνικά ΜΜΕ, όσο και στα ξένα. Με την ευκαιρία της αναφοράς του "Kicker" στα γεγονότα του ελληνικού ποδοσφαίρου, μερικές σκέψεις πάνω σε αυτά...
Πολύς λόγος έγινε τον τελευταίο καιρό για το θέμα της βίας στα γήπεδα, τόσο στα ελληνικά ΜΜΕ, όσο και στα ξένα. Με την ευκαιρία της αναφοράς του “Kicker” στα γεγονότα του ελληνικού ποδοσφαίρου, μερικές σκέψεις πάνω σε αυτά…
Πρώτα από όλα, οι ξένοι δυσκολεύονται αφάνταστα να πιστέψουν ότι το πρόβλημα της βίας στα ελληνικά γήπεδα δεν αποτελεί κοινωνικό φαινόμενο για τον απλούστατο λόγο ότι αν επρόκειτο απλά για βία, με κατασταλτικά μέτρα θα λυνόταν το πρόβλημασχετικά γρήγορα και δεν θα τραβούσε επί χρόνια. Δεν γνωρίζουν οι έρμοι τι ασυλία επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Αρα κοινωνικό πρόβλημα υπάρχει, όπως εν μέρει σε Αγγλία, Ολλανδία, Ιταλία και εσχάτως στην πρώην ανατολική Γερμανία, όπου σχεδόν κάθε εβδομάδα οι “ανεγκέφαλοι” πλακώνονται μεταξύ τους.
Σε αυτό φρόντισαν να βοηθήσουν βέβαια και οι ελληνικές ομάδες με δηλώσεις “περί προβλήματος της ελληνικής κοινωνίας” που είχαν ως στόχο να αποποιηθούν οι ίδιες των υπαρκτών ευθυνών. Μια ματιά στη λίστα των συλληφθέντων δείχνει να τους διαψεύδει καθώς μόνο άνεργοι και κοινωνικά ανένταχτοι δεν είναι τα άτομα που πιάστηκαν στην “τσιμπίδα” του νόμου.
Σύσσωμος ο ελληνικός και δη ο αθλητικός Τύπος καταδίκασε τα επεισόδια. “Κροκοδείλια” δάκρυα, βέβαια, καθώς οι ίδιοι είναι που επί χρόνια με πηχυαίους τίτλους δίνουν τροφή στα μυαλουδάκια των “καλόπαιδων” αυτών, άρα μια ματιά στον καθρέφτη θα έφτανε ώστε να αποδοθεί μέρος της ευθύνης.
Η Πολιτεία αντέδρασε άμεσα στα γεγονότα, αλλά και εκεί έγινε αντιληπτό ότι ο νόμος Ορφανού υπήρχε τουλάχιστον ως τώρα στα χαρτιά ή εφαρμόζετο πολύ ελαστικά. Το κλείσιμο 270 συνδέσμων πιο πολύ δείχνει να διευκολύνει νομικά τις ομάδες, παρά να λύνει το πρόβλημα. Σίγουρα οι κάμερες είναι ένα βήμα, αλλά εάν δεν συνεργαστούν όλοι δυναμικά και με θέληση να πατάξουν το φαινόμενο, δύσκολα θα εξαλειφθεί η βία από τα ελληνικά γήπεδα.
Τέλος, εντύπωση προκαλεί η παντελής απουσία της συνήθως λαλίστατης στα ΜΜΕ δια του προέδρου της, ΕΠΟ, ωσάν το πρόβλημα βία να αφορά πραγματικά το γυναικείο βόλεϊ και δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της. Αλλά γιατί να μπλέξουν με τέτοια τώρα, άλλωστε τυπικά η Σούπερ Λίγκα είναι διοργανώτρια αρχή. Ψάχνοντας από την αρχή της κρίσης δηλώσεις, τοποθετήσεις, προτάσεις της ΕΠΟ πάνω στο θέμα βία, ανακάλυψα μόνο την εκτενέστατη αλληλογραφία με κάποια επιτροπή σχετική φυσικά με την διαρκή κόντρα με το υφυπουργείο αθλητισμού.
Συμπερασματικά και ειλικρινά, εύχομαι να διαψευστώ: Πολύ κουβέντα για το θέμα, δυναμικά κυβερνητικά μέτρα, θλίψη και οργή στον Τύπο, διακοπή των πρωταθλημάτων και στο τέλος λίγα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν. Κάπως γνωστή η ιστορία: λίγο πιο δυτικά μας στη Μεσόγειο πριν λίγους μήνες…