Φερνάντο Μαρτίν: Πρώτο είδωλο, πρώτο θύμα

Με αφορμή τη συμπλήρωση 25 χρόνων από τον θάνατο του Φερνάντο Μαρτίν, ο Τάσος Μαγουλάς θυμάται την περίπτωση του Ισπανού που υπήρξε ο πρώτος Ίβηρας που αγωνίστηκε στο NBA και έδειξε τον δρόμο στους συμπατριώτες του.

Φερνάντο Μαρτίν: Πρώτο είδωλο, πρώτο θύμα

Πριν από τον Πάου Γκασόλ, και τον Μαρκ, υπήρξε ο πρώτος Ισπανός που έπαιξε στο ΝΒΑ. Ένας παίκτης που έδειξε τον δρόμο στους Ίβηρες παίκτες του μπάσκετ, ένας αθλητής που δυστυχώς "κατέθεσε" πρώτος τον φόρο αίματος της πορτοκαλί μπάλας στην άσφαλτο.

Ο Φερνάντο Μαρτίν υπήρξε ο καλύτερος Ισπανός μπασκετμπολίστας πριν την χρυσή γενιά των 80ηδων. Ο ιππότης της Βασίλισσας που βοήθησε τους Ευρωπαίους ψηλούς να καταλάβουν πως πρέπει να ανοίξουν το παιχνίδι τους, να βάλουν και άλλα στοιχεία αν θέλουν να πετύχουν στο ΝΒΑ.

Εκεί που δεν πέτυχε ο ίδιος γιατί πολύ απλά δεν ήταν αγωνιστικά έτοιμος για να παίξει σε χρόνια όπου οι διαφορές ήταν χαώδεις. Άλλωστε ο Μαρτίν φλέρταρε και με το "4" και με το "5" κάτι που τότε για το ΝΒΑ ήταν δύσκολο να αξιοποιηθεί.

Δεύτερος Ευρωπαίος, πρώτος Ισπανός

Έγινε ο δεύτερος Ευρωπαίος, μετά τον Βούλγαρο Γκεόργκι Γκλούτφσκοφ που έπαιξε στον μαγικό κόσμο του μπάσκετ, έστω και για έναν χρόνο. Ο πρώτος Ισπανός που πέρασε τον Ατλαντικό και ο πρώτος παίκτης - είδωλο για μία ολόκληρη γενιά.

Αρκετές φορές ο πρόωρος θάνατος έρχεται να προσθέσει στον θρύλο ή τον μύθο αλλά για τον Μαρτίν δεν είναι αυτή η ιστορία. Φρόντισε να τα κάνει όλα γρήγορα και μέχρι τα 27 όταν άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε μία Λάντσια με μηχανή Φεράρι, είχε ήδη πετύχει τα περισσότερα από αυτά που ονειρευόταν.

Δύο μεγάλες επιτυχίες με την εθνική Ισπανίας, με κορυφαία, το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.

Οι τίτλοι του με την Ρεάλ ήρθαν στο πρώτο διάστημα της διαδρομής του, πριν φύγει για το ΝΒΑ και το Πόρτλαντ, ενώ μετά το 1987, έπεσε στην μεγάλη Μπαρτσελόνα του Έπι και του Νόρις.

Εκεί δεν μπορούσε να κάνει τίποτε. Δεν υπήρχε λόγος. Πρόλαβε να κτίσει μία απίστευτη μπασκετική παράδοση, τέτοια που ο θάνατός του στις τρεις Δεκεμβρίου του 1989, την γιγάντωσε.

Δεν θα έπαιζε την ημέρα του θανάτου του

Ένα ακόμα τραγικό παιχνίδισμα της τύχης αφού ο Μαρτίν εκείνη την ημέρα στον αγώνα με την Σαραγόσα, δεν θα αγωνιζόταν οπότε αποφάσισε να μεταφέρει στο γήπεδο τον φίλο του Κίκε Βιγιαλόμπος.

Έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του λόγω υπερβολικής ταχύτητας, πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και τράκαρε.

Στην κηδεία του εκτός από τους κοντινούς του ανθρώπους και τους συμπαίκτες του, παραβρέθηκαν συντετριμμένοι οι δύο μεγάλοι αντίπαλοί του: Ο Σαν Επιφάνιο και ο Όντι Νόρις.

Κοντά στο φέρετρο, συγκλονισμένος στεκόταν ο άνθρωπος που δυστυχώς θα είχε το ίδιο σκληρό τέλος τρία χρόνια μετά: ο Ντράζεν Πέτροβιτς.

Ο αγώνας με τον ΠΑΟΚ που ακολούθησε ήταν ο απόλυτος φόρος τιμής στον Φερνάντο Μαρτίν με τον νεαρό αδερφό του Αντόνιο να αποτελεί την τραγική φιγούρα κι ένα γήπεδο πότε να κλαίει και πότε να αποθεώνει τον μεγάλο απόντα.

Τον μεγάλο παρόντα στην εξέλιξη του μπάσκετ της Ισπανίας, όπως φάνηκε και από την επιλογή του Ρούντι Φερνάντεθ στον διαγωνισμό καρφωμάτων στο ολ σταρ γκέιμ του ΝΒΑ το 2009, να φοράει την φανέλα με το όνομά του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ