Τώρα μπήκε στους καλύτερους

Ο Τάσος Μαγουλάς γράφει για τον Ντέιβιντ Μπλατ ο οποίος στον τελικό ήξερε τι πρέπει να κάνει και πλέον μπαίνει στη λίστα με τους κορυφαίους.

Τώρα μπήκε στους καλύτερους

Στην Ελλάδα είχαμε κι έχουμε την κακή συνήθεια της απομυθοποίησης. Δεν είναι απαραίτητα κακό να προσπαθείς να έχεις μία πιο ρεαλιστική προσέγγιση σε κάποια γεγονότα. Ελλάδα είμαστε οπότε κάποια στιγμή γινόμαστε υπερβολικοί.

Στα μέσα της δεκαετίας των 00ς η Μακάμπι κυριάρχησε στην Ευρώπη παίζοντας το καλύτερο μπάσκετ και ίσως με την καλύτερη πεντάδα(όχι ομάδα) που είχαμε δει.

Ο Πίνι Γκέρσον ήταν αυτός που διάλεξε τους παίκτες, έτρεξε την ομάδα, την δημιούργησε και την έφτασε δύο σερί ευρωπαϊκά κι έναν τελικό που θα μπορούσε να τον έχει κατακτήσει. Σε αυτή την πορεία, στην Ελλάδα ο Ισραηλινός ήταν κάπελας και ο σπουδαίος προπονητής ήταν ο βοηθός του Ντέιβιντ Μπλατ. Ο ίδιος ο Μπλατ πλάσαρε τρομερά επικοινωνιακά τον εαυτό του και με εξαίρεση την εθνική Ρωσίας του 2007(του Κιριλένκο, του Χριάπα, του Χόλντεν) περισσότερο έκανε καλές δημόσιες σχέσεις, παρά δουλειά.

Ο Μπλατ είχε ένα σπουδαίο όνομα, ήταν στα πρόθυρα του ΝΒΑ, αλλά επί του πρακτέου, απλά καλές χρονιές.

Τώρα μπήκε στους καλύτερους

Σήμερα μετά από το έπος της Μακάμπι που φέρει την δική του σφραγίδα, μπορούμε να πούμε ότι είναι ένας πολύ καλός προπονητής ο οποίος τώρα ξεκινάει την διαδρομή του για την κορυφή. Μην ξεχνάει κανείς ότι δουλεύει πολλά χρόνια στο υψηλότερο επίπεδο, με εξαιρετικές ομάδες. Μακάμπι, Μπενετόν, Δυναμό Μόσχας, Εφές Πίλσεν, Αγία Πετρούπολη.

Τώρα είναι από τους κορυφαίους

Ο θρίαμβος της Μακάμπι φέρνει την σφραγίδα ενός ανθρώπου που διαχειρίζεται την τύχη της τέσσερις σερί σεζόν και συνολικά έξι ως επικεφαλής προπονητής. Το περίεργο είναι ότι απέτυχε οικτρά με την Μακάμπι του 2001-2003 με εξαιρετικούς παίκτες και τα κατάφερε με την φετινή. Τα κατάφερε γιατί μετά από χρόνια πρώτα δημιούργησε αυτό που ήθελε και παράλληλα βρήκε απέναντί του έναν χειρότερο, σαφέστατα πιο άπειρο τεχνικό.

Άλλο να πέφτεις πάνω στον Ομπράντοβιτς το 2011 και άλλο στον Λάσο το 2014. Δεν είναι όμως ο αντίπαλος, διότι η Μακάμπι νίκησε και δεν ηττήθηκε η Ρεάλ.

Νίκησε γιατί ο προπονητής της ρίσκαρε και στην παράταση. Γιατί μετά από τέσσερα χρόνια στην ίδια θέση, ήταν έτοιμος για να δείξει ότι είναι πραγματικά ένας πολύ καλός προπονητής και όχι απλά ένα καλό όνομα.

Φύτρωσαν μαλλιά

Η Ρεάλ τελικά πλήρωσε ότι σε αυτό τον έναν αγώνα, που θα όριζε την μοίρα της, είχε χειρότερο προπονητή από τον αντίπαλο. Στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ο κόουτς ορίζει πολλά ίσως τα πάντα και όχι μόνο με το πόσο παρεμβατικός είναι αλλά πόσο ήρεμος είναι στο τέλος να διαχειριστεί τις δυσκολίες. Ο Λάσο από το άγχος πήγε να βγάλει μαλλιά, ενώ ο Μπλατ ήξερε ακριβώς τί έπρεπε να κάνει.

Είναι κρίμα που μία ομάδα η οποία έπαιζε τόσο όμορφο μπάσκετ, να καταρρεύσει ψυχολογικά. Όχι αγωνιστικά. Το ευχάριστο είναι ότι αποδεικνύεται ότι καμία ομάδα δεν παίζει μόνη της.

Διαβάστε ακόμη:

Σχορτσανίτης: "Η καλύτερη στιγμή της καριέρας μου"

"Προσκύνημα" στο αεροδρόμιο για τη Μακάμπι

Οι πανηγυρισμοί της Μακάμπι και η στέψη (VIDEO)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ