Τελικά, είναι προπονητής

Από την πρώτη ώρα που έγινε γνωστό ότι ο Φάμπρι πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, δέχθηκε μία πρωτόγνωρη αμφισβήτηση για τα ελληνικά δεδομένα. Προτού τον δούμε, τον βαφτίσαμε Γιάννη, όπως αναφέρει μία από τις διασημότερες λαϊκές παροιμίες.

Φυσικά, οι περισσότεροι στοιχημάτιζαν ότι ο Ισπανός δεν θα κατάφερνε το παραμικρό και πως δύσκολα θα έβγαζε ακόμα και μήνα στον πάγκο του Τριφυλλιού. Είναι γεγονός, για να είμαστε δίκαιοι, ότι το βιογραφικό του 57χρονου κόουτς, σε συνδυασμό με τις συνθήκες που επικρατούν στον Παναθηναϊκό, που επέτρεπαν την εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων.

Στον ένα μήνα που βρίσκεται μαζί μας, ο Φάμπρι δεν μας έχει αφήσει να πλήξουμε. Εκρήξεις στα αποδυτήρια, επικές ομιλίες με λιοντάρια και κάστρα, διαφοροποιήσεις από τη γραμμή της διοίκησης και διάφορα άλλα, που μαρτυρούν έναν άνθρωπο με τη δική του προσωπικότητα και ιδιοσυγκρασία, που δεν μπαίνει σε καλούπι. Κοινώς, νομίζω πως έχουμε πειστεί όλοι ότι πρόκειται για έναν προπονητή, ο οποίος θα πράξει μόνο ότι του υπαγορεύσει η κούτρα του και κανείς άλλος…

Δουλειά, δουλειά, δουλειά

Το μότο του σε κάθε συνέντευξη Τύπου είναι η δουλειά. Η περιγραφή που τον συνοδεύει, επιμένει ότι η εργατικότητα είναι το μεγαλύτερο προσόν του. Και οι ποδοσφαιριστές υποστηρίζουν ότι μαζί του δουλεύουν πολύ και καλά. Ο Φάμπρι είναι ένας εργασιομανής προπονητής, αυτό είναι δεδομένο.

Αυτό όμως που αποδεικνύεται σημαντικότερο είναι ότι με τη δουλειά έχει καταφέρει να «σουλουπώσει» τον Παναθηναϊκό. Διδάσκει ένα πλάνο και μία μέθοδο και η ομάδα προσπαθεί να τα εφαρμόσει, με ικανοποιητικό βαθμό επιτυχίας για το διάστημα που τα μαθαίνει.

Ο Παναθηναϊκός με τον Φάμπρι στον πάγκο παρουσιάζεται κάθε αγωνιστική και καλύτερος. Όχι από άποψη θεάματος, γιατί κάθε άλλο παρά θελκτικός και ευχάριστος στο μάτι είναι. Και πιθανότατα, με τον Φάμπρι στον πάγκο, δεν πρόκειται να γίνει. Αλλά από άποψη οργάνωσης, τακτικής, πειθαρχίας, ομοιογένειας και αποτελεσματικότητας.

Θα αρκέσει;

Επιτέλους, ο Παναθηναϊκός αρχίζει να κάνει τα αυτονόητα στο ποδόσφαιρο. Υπό νορμάλ συνθήκες αυτό δεν θα προκαλούσε ευχάριστα συναισθήματα, αλλά μάλλον τα αντίθετα. Όμως, όπως σημείωσε ο Γιάννης Αλαφούζος την Παρασκευή «αυτός δεν είναι ο κανονικός Παναθηναϊκός».

Ο Παναθηναϊκός οφείλει να προχωρήσει με το κεφάλι χαμηλά, με σκληρή δουλειά και με ταπεινότητα. Η δυάδα των εκτός έδρας αγώνων με Ατρόμητο και Αστέρα απέφερε θετικό πρόσημο, κυρίως στο επίπεδο της ψυχολογίας και της αυτοπεποίθησης. Οι ποδοσφαιριστές κέρδισαν χρόνο και ηρεμία, ώστε να δουλέψουν, να βελτιωθούν και να πετύχουν τους στόχους που έχουν απομείνει.

Όσο για τον Φάμπρι; Στο ερώτημα εάν είναι προπονητής για το επίπεδο του Παναθηναϊκού, δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση. Υπήρξαν και χειρότεροι προπονητές κατά το παρελθόν. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι είναι ένας κανονικός προπονητής και δικαιούται πίστωση χρόνου, ώστε να κριθεί για τη δουλειά του και ήταν πέρα για πέρα άδικη η καταδίκη του εκ των προτέρων…