Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Οι οκτώ κάτοχοι του Παγκοσμίου Κυπέλλου και η 3 φορές φιναλίστ Ολλανδία έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους στη Βραζιλία και ο Θέμης Καίσαρης αναλύει τις σκέψεις του για όλα όσα είδε.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Κανείς δεν πήρε το Παγκόσμια Κύπελλο με ένα ματς. Όσο καλό ή άσχημο κι αν είναι αυτό, δεν παύει να είναι μόνο ένα 90λεπτο και από ενενήντα λεπτά δεν μπορούν να βγουν 100% ασφαλή συμπεράσματα. Πάμε να δούμε τι μας έδειξαν τα πρώτα ματς των εννιά μεγάλων ομάδων (των οκτώ που το έχουν πάρει συν την Ολλανδία), τι κρατάνε και τι αφήνουν απ’αυτά.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Βραζιλία

Είχαμε προειδοποιήσει πως θα προκαλέσει γκρίνια σ’αυτούς που δεν την είδαν στο Confederations και στους φίλους της που πάντα περιμένουν jogo bonito. Αυτά ακούστηκαν στην πρεμιέρα, μαζί με ατάκες του στιλ “εκεί που έπαιζε ο Ρονάλντο παίζει ο Φρεντ, καλά άλλον δεν έχουν, δεν παίζουν καλά, κτλ”. Όσο περισσότερο δεν τους πείθει, τόσο καλύτερα θα πάει.

Τι κρατάει: Την αντίδραση στο 0-1 των Κροατών. Τα όργια των Όσκαρ και Νεϊμάρ, που έκαναν κόσμο και Τύπο να διαφωνεί για το ποιος ήταν ο κορυφαίος. Την προσαρμογή του Σκολάρι, που “μύρισε αίμα” στα αριστερά της Κροατίας και έστειλε από εκεί τον Όσκαρ και στα αριστερά τον Χουλκ. Το “σκούπισμα” απ’τον Λουίς Γκουστάβο.

Τι αφήνει: Την ευκολία στο διαιτητικό σφύριγμα. Δηλαδή δεν ξέρουμε αν θα την αφήσει, αλλά καλό θα ήταν να μη βασίζεται σ’αυτήν. Για κάποιους το πέναλτι γλίτωσε τη Βραζιλία. Εγώ θα ήθελα να δω περισσότερο πως θα την άλλαζαν ο Ερνάνες με τον Μπερνάρντ, ειδικά ο τελευταίος που μπήκε τρία λεπτά πριν το γκολ.

Τι θέλουμε να δούμε: Τι θα κάνει ο Σκολάρι αν ο Φρεντ συνεχίσει χωρίς γκολ. Το πως θα διαχειριστεί τα κενά στα άκρα. Οι ακραίοι της μπακ είναι στην ουσία οι παίκτες που δίνουν το πλάτος στην επίθεση, αφού κανείς εκ των Όσκαρ/Χουλκ δεν είναι εξτρέμ. Η Κροατία το εκμεταλλεύτηκε όσο μπορούσε, άλλες ομάδες ίσως το κάνουν καλύτερα στη συνέχεια. Αν ο Λουϊζ θ’ανέβει στο κέντρο, να φτιάχνει δίδυμο με τον Γουστάβο, για ακόμα μεγαλύτερη δυνατότητα στις καλύψεις στο πλάι.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Ολλανδία

Περιμέναμε σφραγίδα Φαν Χαάλ, 5-3-2 με πιτσιρίκια στην άμυνα και το πως θα ανταπέξέλθουν αυτά. Η ατάκα στο κείμενο γι’αυτούς που (πρέπει να) βγουν μπροστά) έλεγε “Οι μικροί θα δώσουν τη δυνατότητα στους παλιούς (Σνάιντερ, Ρόμπεν, Φαν Πέρσι, Κάιτ) να κάνουν τη διαφορά, όχι το αντίστροφο”. Οι μικροί έσωσαν την παρτίδα, οι μεγάλοι την πήραν και μάλιστα εμφατικά.

Τι κρατάει: Το χαρακτήρα περισσότερο απ’όλα. Το γκολ του Φαν Πέρσι που έκανε το 1-1 πανηγυρίστηκε λες και έδωσε τη νίκη στο 90’, λες και ο άσος της Γιουνάιτεντ με τον Φαν Χαάλ ήξεραν πως αφού ισοφάρισαν, θα πάρουν και τη νίκη. Το δίδυμο με τον Ρόμπεν μπορεί να είναι φονικό.

Τι αφήνει: Σίγουρα αφήνει προς το παρόν το 5-3-2, που ήταν ειδικό σχέδιο για την Ισπανία. Ο Φαν Χαάλ ήδη έχει προϊδεάσει για 4-3-3 στο επόμενο ματς, με τον Λενς στη θέση του Ντε Γκούζμαν. Αφήνει και τα διαστήματα του πρώτου ημιχρόνου που δεν λειτούργησε καλά το πλάνο με τους δύο στόπερ να βγαίνουν μακριά και ψηλά απ’την περιοχή πάνω σε Ινιέστα και Σίλβα. Δεν το έκαναν πάντα καλά, αλλά δεν ήταν και εύκολο.

Τι θέλουμε να δούμε: Πώς θα λειτουργήσει με διαφορετική διάταξη σε proactive παιχνίδι, όχι σε συνθήκες αναμονής, όπως κόντρα στην Ισπανία. Τι έχει να της δώσει ο Ντεπάι, πως θα συνεχίσουν να ανταποκρίνονται τα πιτσιρίκια, που ξαφνικά έγιναν απόλυτοι πρωταγωνιστές.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Ισπανία

Στα Μπάγερν-Ρεάλ συζητούσαμε πως ο Γκουαρδιόλα απαρνήθηκε τον κανόνα του Μίχελς, που λέει πως όταν ο αντίπαλος έχει δύο φορ χρειάζεται ένας παραπάνω στόπερ και παίζεις με τρεις. Διασυρμός της Μπάγερν τότε, διασυρμός της Ισπανίας τώρα. Το μόνο χρειάστηκε να κάνει η Ολλανδία ήταν να μεταφέρει γρήγορα την μπάλα στο δίδυμο Ρόμπεν-Φαν Πέρσι κόντρα στο δίδυμο Πικέ-Ράμος.

Τι κρατάει: Έλα ντε. Τα τρεξίματα και οι πάσες πίσω απ’την άμυνα δεν ήταν λίγες, αλλά δεν ήταν και αρκετές. Ο Κόστα μπορεί να πήρε μόνος του ένα ανύπαρκτο πέναλτι, αλλά ήταν βαρύς και έλειψαν αυτά που κάνει ο Πέδρο. Είχαν στιγμές οι Ινιέστα-Σίλβα, αλλά μέχρι εκεί.

Τι αφήνει: Θέλει κι ερώτημα; Τα πάντα.

Τι θέλουμε να δούμε: Με μια λέξη αντίδραση. Η Χιλή ίσως είναι σε θέση να βγάλει ακόμα μεγαλύτερη ένταση απ’την Ολλανδία, ενώ είναι πιθανό να κρατήσει κι αυτή δύο φορ ψηλά. Θα προσαρμοστεί ο Ντελ Μπόσκε; Θα χρησιμοποιήσει τον Χάβι Μαρτίνεθ στο ρόλο που δεν το έκανε (και το πλήρωσε) ο Γκουαρδιόλα; Θα σταθεί όρθιος ο Κασίγιας; Θα πατήσει χορτάρι ο Κόκε;

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων
© EPA

Ιταλία

Αντιθέτως, είναι πάντα καλό να παίζεις με τους Άγγλους στην πρεμιέρα, αφού έχεις την ιδανική ομάδα να πιάσεις κορόιδο. Σταδιακά, σε κάθε διοργάνωση κατεβαίνουν με ολοένα και με λιγότερα μεγάλα ονόματα, αλλά ακριβώς επειδή είναι Ιταλοί βρίσκουν τρόπο να μην επηρεάζονται.

Τι κρατάει: Σχεδόν τα πάντα,μέχρι και το μαλλί του Παλέτα. Ότι μπήκαν ζεστοί οι Μπαλοτέλι, Μαρκίζιο και Καντρέβα. Ο Πίρλο εξακολουθεί να είναι ο πιο cool μέσος που υπάρχει και ο μεγάλος Πραντέλι τον προφυλάσσει/αναδεικνύει, βάζοντας δίπλα του και κοντά του όσο το δυνατόν περισσότερους μέσους.

Τι αφήνει: Δεν μπορείς να σκεφτείς και πολλά. Δεν τα πήγε πάντα καλά κόντρα στην ταχύτητα των Άγγλων, αλλά στην ουσία το ματς της πήγε ακριβώς όπως το ήθελε.

Τι θέλουμε να δούμε: Τι άλλα θα σκεφτεί ο Πραντέλι, που είναι πάντα τολμηρός στο σχεδιασμό των αγώνων και στην παρέμβαση κατά τη διάρκεια. Τι έχουν να δώσουν οι Τσέρτσι, Ιμόμπιλε και Ινσίνιε. Κυρίως, το πως θα συμπεριφερθεί η Ιταλία σε άλλες συνθήκες αγώνα, όταν θα κυνηγάει το σκορ ή όταν θα πρέπει να ανοίξει άμυνα.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Αγγλία

Τι άλλο να κάνουν: Σας λέμε πως είναι η πιο διασκεδαστική ομάδα του κόσμου και τα έκαναν όλα σε 90 λεπτά. Πανηγύρισαν γκολ που δεν μπήκε, είδαν το φυσικοθεραπευτή να τραυματίζεται και να αποχωρεί με φορείο και τον Ρούνεϊ να εκτελεί κόρνερ λες και φοράει ανάποδα τα παπούτσια του.

Τι κρατάει: Για κάποιον λόγο έχουν πειστεί πως ήταν καλοί στην πρεμιέρα. Ο Χόντσον δεν έχασε ευκαιρία και δήλωσε πως είναι η καλύτερη εμφάνιση μ’αυτόν στον πάγκο. Δεν μπορεί να κρατήσει τίποτα περισσότερο απ’τα κέφια των Στέρλινγκ και Στάριτζ και το αδιάκοπο τρέξιμο του Χέντερσον.

Τι αφήνει: Όλα τα υπόλοιπα. Αφελής και αδικαιολόγητη η επιλογή του γίγα Ρόι να αφήσει την τριάδα Τζέραρντ-Χέντερσον-Λαλάνα και να πάει σε κάτι που έμοιαζε με 4-2-4 και να παίξει ταυτόχρονα με Ρούνει, Γουέλμπεκ, Στάριτζ και Στέρλινγκ. Προβληματική η αμυντική συμπεριφορά του Μπέινς, επική η έμπνευση του να παίξει ο Ρούνεϊ αριστερά, να βγει αλλαγή ο Χέντερσον και να μείνουν μέχρι τέλους στο ματς ο Τζέραρντ με τον Ρούνεϊ.

Τι θέλουμε να δούμε: Με ποιους άλλους τρόπους θα διασκεδάσουν εμάς, τους πιστούς οπαδούς τους. Στα σοβαρά, απαιτείται επιστροφή στο Τζέραρντ-Χέντερσον-Λαλάνα και η πιο γρήγορη τριάδα στην επίθεση, κόντρα στην αργή άμυνα της Ουρουγουάης. Ίσως να πρέπει να δούμε και τον Σο στη θέση του Μπέινς.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Γαλλία

Οι Γάλλοι είχαν τον πιο εύκολο αντίπαλο απ’όλους. Ιδανικό για να κάνουν μια νίκη, να πάρουν μια ψυχολογία. Να βάλουν όσα γκολ δεν έβαλαν σ’όλα τα ματς του 2010, να συνεχίσει να σκοράρει με την Εθνική ο Μπενζεμά, να μη μιλάει κανείς για τον Νασρί ή τον Ριμπερί

Τι κρατάει: Τη λειτουργία της τριάδας-κλειδί, Πογκμπά-Ματουϊντί-Καμπάιγ. Τον Βαλμπουενά και όσα έδωσε στην επίθεση και τον Μπενζεμά που θα μπορούσε εύκολα να πετύχει χατ-τρικ. Δεν λέμε παραπάνω, γιατί έπαιζαν με την Ονδούρα.

Τι αφήνει: Πίσω της την πρεμιέρα. Από εδώ και πέρα δεν έχει Ονδούρα, αλλά ομάδες που θα δυσκολέψουν περισσότερο τη Γαλλία. Είπαμε πως μπορούν να πάνε πολύ καλύτερα απ’το 2010 και να επανέλθουν στις καλές ομάδες, αλλά στην ουσία θα ξεκινήσουν το Μουντιάλ κόντρα στην Ελβετία.

Τι θέλουμε να δούμε: Όλα τα παραπάνω στα δύσκολα. Τον Γκριζμάν να είναι ακόμα πιο ενεργός και με καλύτερο αποτέλεσμα στο παιχνίδι του. Η απουσία του Ριμπερί του έχει ανοίξει διάπλατα το δρόμο για να λάμψει. Έκανε το πρώτο μπάνιο, αλλά από εδώ και πέρα τα νερά θα είναι πιο βαθιά.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Ουρουγουάη

Δεν ήταν δύσκολη η πρόβλεψη πως τα πράγματα είναι δύσκολα. Καμία ουσιαστική ανανέωση σε μια ομάδα που πήγε στους 4 το 2010 και πήρε το Κόπα Αμέρικα το 2011. Η τρίτη φορά της σπουδαίας φουρνιάς μάλλον θα ήταν (είναι;) και φαρμακερή.

Τι κρατάει: Σχεδόν τίποτα. Ελάχιστη επιθετική παραγωγή χωρίς τον Σουάρες, κακή αμυντική λειτουργία. Τουλάχιστον είχαν μια αυθεντική στιγμή. Στο 90’ ο Μάξι Περέιρα κλώτσησε εν ψυχρώ τον Κάμπελ που τους είχε κάνει γιο-γιο, το έκανε μπροστά σε όλους, χωρίς κίνδυνο να τον τραυματίσει και δέχθηκε αδιαμαρτύρητα την κόκκινη. Δεν θα κάτσουμε να φάμε τρία γκολ χωρίς έστω αυτήν την αντίδραση.

Τι αφήνει: Έτσι όπως εξελίχθηκε η 1η αγωνιστική, είναι η ομάδα που έπεσε θύμα της μεγαλύτερης έκπληξη. Ως εκ τούτου, αφήνει και τα 90 λεπτά.

Τι θέλουμε να δούμε: Αντίδραση κόντρα στους Άγγλους. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν “ποτέ”, αλλά η Ουρουγουάη φαίνεται πως δεν μπορεί να πάει ψηλά. Τουλάχιστον θα πρέπει να πέσει μαχόμενη. Όλοι περιμένουν την επιστροφή του ηγέτη Σουάρες, αλλά ο Λούις προέρχεται από εγχείριση και δεν είναι ποτέ καλό να περιμένεις να σε σώσει κάποιος που δεν έχει ρυθμό.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Αργεντινή

Μισό το ποτήρι στα “εγκαίνια” του Μαρακανά. Μισοάδειο και ταυτόχρονα μισογεμάτο. Τίποτα δεν πήγε πολύ καλά, τίποτα δεν πήγε πολύ άσχημα, εκτός φυσικά απ’την έμπνευση του αχρείαστου και άσχημα στελεχωμένου 3-5-2.

Τι κρατάει: Το χαμόγελο του Μέσι μετά τον αγώνα και την απόδοσή του όταν αγωνίστηκε ως κλασικό δεκάρι. Δεν τον είδαμε ποτέ να χαμογελά έτσι στο προηγούμενο Μουντιάλ. Τη βοήθεια που έδωσε ο Γκάγκο, τα τρεξίματα του Μασεράνο, τη διάθεση του κομβικού Ντι Μαρία.

Τι αφήνει: Το ξαφνικό 3-5-2, που δεν είχε δοκιμαστεί, με εσωτερικό μέσο τον Μάξι Ροντρίγκεζ. Την απουσία κίνησης χωρίς μπάλα σε όλο το πρώτο ημίχρονο. Τη ραμπόνα του Ρόχο μέσα στην περιοχή του. Αυτή μπορεί και να την κρατήσει, τώρα που το σκέφτομαι, αλλά όχι και τα κενά που έφεραν το γκολ των Βόσνιων.

Τι θέλουμε να δούμε: Ακόμα καλύτερο τον Ντι Μαρία και το πως θα συνεχίσει ο Μέσι τώρα που σκόραρε και χαμογελά. Πως θα λειτουργήσει απ’την αρχή η τριάδα Μασεράνο-Γκαγκό-Ντι Μαρία, αν μπροστά τους θα δούμε Μέσι και δύο φορ ή τριάδα απλωμένη σε 4-3-3 και το τι έχει να δώσει ο Λαβέτσι.

Σκέψεις για τους πρώτους αγώνες των 9 μεγάλων

Γερμανία

Άμυνα με τέσσερις στόπερ, 6άρι ο Λαμ, δύο δεκάρια με Οζίλ-Γκέτσε και ο Μίλερ. Ο Λεβ είναι ο Παπακαλιάτης και “κλέβει” τον Γκουαρδιόλα όσο καλύτερα μπορεί. Η πρεμιέρα έδειξε πως αγώνες με ομάδες σαν την Πορτογαλία δεν είναι δα και τα πιο αμφίρροπα ντέρμπι

Τι κρατάει: Τον τρόπο που έκοψαν τις αντεπιθέσεις των Πορτογάλων, έστω κι αν ο Ρονάλντο δεν είναι 100% φιτ και στην κορυφή έπαιζε ο υπέρβαρος Αλμέιδα. Πάνω απ’όλα την κίνηση χωρίς μπάλα, τον τρόπο που υπερφόρτωναν μια πλευρά για να παίξουν διαγώνια στο κενό απέναντι, τα ανεβάσματα του Κεντίρα και τον “δεν με λένε Γκερντ, αλλά Τόμας” Μίλερ.

Τι αφήνει: Το ύφος και την αίσθηση της ανωτερότητας. Δεν είναι δα η πρώτη φορά που ξεκινάει εμφατικά το Μουντιάλ. Με τέσσερα γκολ ή περισσότερα ξεκίνησε και τα τρία προηγούμενα Παγκόσμια Κύπελλα. Για χρόνια λέμε πως οι Γερμανοί έρχονται, αλλά ταυτόχρονα τους βλέπουμε όλο αυτό το διάστημα να είναι καλοί χωρίς καν να φτάνουν στον τελικό. Χαμηλά η μπάλα.

Τι θέλουμε να δούμε: Τι άλλα ετοιμάζει ο Λεβ και κυρίως πως θα τους κρατήσει όλους ζεστούς και τι θα επιλέξει όταν θα έρθουν τα νοκ-άουτ. Πως θα χρησιμοποιηθούν οι Ποντόλσκι, Σίρλε, Ντράξλερ. Α, και τον Κλόζε να σκοράρει πριν φτάσουμε στα νοκ-άουτ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ