Τι είδε ο Μπόλονι

Ο ΠΑΟΚ μπήκε στο Φρίουλι κρατώντας τη σημαία του αήττητου σερί των 11 ευρωπαϊκών αγώνων, αλλά από τα πρώτα λεπτά πιέστηκε να την υποστείλει αφού η Ουντινέζε νικούσε κατά κράτος. Παίζοντας με τον αέρα του λιγότερο χρεοκοπημένου οι Ιταλοί είχαν ευκαιρίες για να τελειώσουν όχι μόνο το ματς, αλλά και την πρόκριση. Τις έχασαν και η πρόκριση τώρα αρχίζει.

Ο ΠΑΟΚ υπήρχε μόνο στην εξέδρα – εκεί έπαιξε από την αρχή μέχρι το τέλος παιχνίδι κυριαρχίας και φυσικά το κέρδισε. Στον αγωνιστικό χώρο η Ουντινέζε έπαιξε αυτό που αρέσει στον Γκουιντολίν -πίεση από την αντίπαλη άμυνα, γρήγορη πάσα στην επίθεση και πλαγιοκοπήσεις με παίκτη παραπάνω- ενώ ο ΠΑΟΚ έπαιξε αυτό που δεν αρέσει σε κανέναν: παθητικό παιχνίδι περιορισμένο σε μικρό χώρο και χρόνο – ας όψεται κι ο αντίπαλος που δεν άφηνε περιθώρια.

Αν αυτό προέβλεπε το πλάνο του Μπόλονι, έχει καλώς διότι αυτός ξέρει – το έχει αποδείξει. Αν όχι, κάτι πρέπει να αλλάξει μέχρι τον επαναληπτικό διότι ο Κρέσιτς και τα δοκάρια (στου Φρίουλι προσθέστε και του Γεντί Κουλέ) δεν θα είναι πάντα εκεί για να κάνουν τη δουλειά. Ο Μπόλονι είδε τους επιφορτισμένους με το αμυντικό παιχνίδι παίκτες να περνούν σχετικά αναίμακτα τη δοκιμασία, αλλά σιχτίρισε τη στιγμή που ο Φωτάκης -ο μόνος παίκτης του που κοιτούσε στα μάτια τον πανύψηλο Χαντάνοβιτς- έριξε κάτω εκείνο τον δαιμόνιο Κολομβιανό τον Αρμέρο, υποχρεώνοντας το διαιτητή να του βγάλει την κάρτα και τον προπονητή του να βγάλει λαγό από το καπέλο για να τον αντικαταστήσει στη ρεβάνς – λείπει κι ο Ίβιτς.

Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ στο Φρίουλι δεν ήταν ότι έπαιξε αμυντικά – αυτό το κάνουν και ομάδες άλλων ευρωπαϊκών μεγεθών. Το πρόβλημα ήταν ότι έπαιξε μόνο έτσι, ενώ τα τελευταία λεπτά και η είσοδος του Λίνο απέδειξαν ότι μπορούσε να κάνει και διαφορετικά. Αν ο ΠΑΟΚ αρχίσει τον επαναληπτικό από ‘κεί που τελείωσε τον πρώτο αγώνα, η πρόκριση θα του χαμογελάσει ευκολότερα.