Την ευτυχία φέρνει το πλάνο, όχι (μόνο) τα λεφτά…

Ηθικό δίδαγμα τελικού: την ευτυχία την φέρνει το πλάνο και όχι αποκλειστικά τα λεφτά. Η ευτυχία έρχεται από ανθρώπους ικανούς με όρεξη και ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές παραστάσεις, και όχι από αθρόα μεταγραφική ενίσχυση στην οποία σου βγαίνει ο ένας στους πέντε.

Ο Παναθηναϊκός αφοσιώθηκε σε ένα συγκεκριμένο σχέδιο, η διοίκησή του επέλεξε να το εκπονήσουν γνώστες του αντικειμένου με θητεία σε σοβαρές ποδοσφαιρικές χώρες όπως η Αγγλία (Νταμπίζας) και η Ολλανδία (Αναστασίου), και το τριφύλλι οδεύει προς ένα εντυπωσιακό photo finish στη σεζόν, με σημαντικό παράσημο την καθολική αναγνώριση για το διαφορετικό που πρεσβεύει στην Ελλάδα.

Πιστός στο πλάνο

Από την αρχή ως το τέλος, ο Παναθηναϊκός παρέμεινε πιστός στο πλάνο. Ομαλή προσαρμογή νέων ποδοσφαιριστών σε ένα σύνολο με σημαντικές ποιοτικές πινελιές όπως αυτή του Μπεργκ και του Πράνιτς.

Ο κόσμος πείστηκε για αυτό, έδειξε υπομονή και ο Παναθηναϊκός ξεπέρασε χωρίς να… ματώσει το σκόπελο της προσαρμογής και των αρνητικών αποτελεσμάτων στις πρώτες αγωνιστικές. Εφέτος ο χρόνος λειτούργησε υπέρ του Παναθηναϊκού. Ήταν από τις σπάνιες φορές στην Ελλάδα που υπήρχε κατανόηση και ανοχή σε μια τέτοια προσπάθεια από μεγάλη ομάδα. Για πρώτη φορά στην ιστορία ο Παναθηναϊκός έπαιξε χωρίς την πίεση του αποτελέσματος και των τίτλων. Και ιδού τα όσα πέτυχε…

Η επόμενη χρονιά θα είναι εντελώς διαφορετική. Ο Αναστασίου με τους συνεργάτες και τους ποδοσφαιριστές του έβαλαν πολύ ψηλά τον πήχη. Ο κόσμος που εφέτος τους στήριζε και τους χειροκροτούσε χωρίς ίχνος καχυποψίας, πλέον έχει απαιτήσεις. Κανείς δεν θα έχει τον «τρόμο της ΑΕΚ» στο μυαλό του με την έναρξη του πρωταθλήματος. Το Κύπελλο, το 0-3 στον Πειραιά και το ωραίο ποδόσφαιρο στο δεύτερο γύρο, δημιούργησαν απαιτήσεις.

Το τιμ της επιτυχίας

Το στοίχημα της σεζόν 2013-2014 είναι κερδισμένο στο 100% από τον Παναθηναϊκό. Από τον Αναστασίου, τον «ανεπιθύμητο» στους πράσινους κύκλους Νταμπίζα, τη μεγάλη μορφή που ακούει στο όνομα Δημήτρης Σαραβάκος, αλλά και σε όλο το τιμ που δουλεύει στο τριφύλλι. Από τον προπονητή τερματοφυλάκων που αναγέννησε τον Κοτσόλη, μέχρι τον αναλυτή αντιπάλων (Περικλή Παπαπαναγή), ο οποίος «δένει κόμπο» μικρούς και μεγάλους αντιπάλους.

Όσο για τον ΠΑΟΚ, η ζημιά που έκανε στην ομάδα το ανύπαρκτο όπως αποδεικνύεται πλάνο του Στέφενς, είναι μεγάλη. Ο Δικέφαλος του Βορρά, κατόπιν εισηγήσεων και του Ολλανδού προπονητή, έφερε στη Θεσσαλονίκη πολλούς ποδοσφαιριστές που δεν τους χρειαζόταν. Και το έκανε ξοδεύοντας πολλά χρήματα.

Ο Ιβάν Σαββίδης σπατάλησε πραγματικά πολλά ευρώ, χωρίς να συντρέχει λόγος. Η πίεση για τίτλο που μπήκε αυτόματα με την εποχή Σαββίδη στη ζωή του ΠΑΟΚ, εξαφανίζει τη λέξη προσαρμογή, υπομονή. Η Τούμπα γεμίζει ποδοσφαιριστές, όποιος δεν μπει άμεσα στο κλίμα… περιθωριοποιείται και πάνε για τον επόμενο. Ο Δικέφαλος στον Τελικό έβγαλε τα ελαττώματα που κατά καιρούς εμφάνιζε σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Ασύνδετος, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, και για μεγάλα διαστήματα χαμένος και εκτός παιχνιδιού.

Άλλος δρόμος

Ο δρόμος του ΠΑΟΚ ήταν πολύ διαφορετικός από αυτόν του Παναθηναϊκού. Στον Δικέφαλο του Βορρά δεν δίστασαν στην αρχή της σεζόν να μιλήσουν για πρωτάθλημα, την ώρα που στον Παναθηναϊκό -με εξαίρεση ίσως το αγωνιστικό τιμ- δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έβλεπαν εφιάλτες με υποβιβασμό… αλα ΑΕΚ.

Αντί για αυτό, ο Παναθηναϊκός έχει μετατραπεί σε ήρεμη δύναμη που κατατροπώνει κάθε αντίπαλο στο διάβα της. Μια δύναμη με στοιχεία σκανδιναβικά, ολλανδικά και αγγλικά που συνταίριαξαν αρμονικά και έφεραν το αποτέλεσμα που παρακολουθούμε τους τελευταίους μήνες.