Το αφεντικό και ο καπιταλισμός

Ο Ολυμπιακός πληρώνει τον κορυφαίο παίκτη αυτή στην στιγμή στην Ευρώπη για να είναι αυτό ακριβώς. Ξεκίνησε την χρονιά άσχημα, δεν ήταν σε καλή κατάσταση, η ομάδα λειτούργησε και με λιγότερα λεπτά παρουσίας του αλλά το …αφεντικό επέστρεψε. Δεν ήθελε και πολύ, περισσότερο η εικόνα του…βάλε-βγάλε με την Μπάγερν, προφανώς κτύπησε τον αυξημένο υπερβολικό του εγωϊσμό και πιέστηκε ακόμα πιο πολύ. Αυξήθηκαν και τα λεπτά συμμετοχής διότι η ομάδα άρχισε να κολλάει και στους δύο τελευταίους αγώνες ήταν απλά ο εαυτός του. Έβαλε 12 πόντους σε 4,30 απέναντι στην Μάλαγα γυρνώντας μόνος του τον αγώνα στα μέσα της τετάρτης περιόδου ενώ με την Ζιελόνα Γκόρα είχε οκτώ στα τελευταία δύο λεπτά.

Όσο κι αν εντυπωσιάζουν οι αριθμοί, στο τέλος της ημέρας, είναι ο καλύτερος και αυτό οφείλει να κάνει. Γι αυτό ο Ολυμπιακός κτίζεται και στηρίζεται γύρω του.

Οι ψηλοί…κοντοί

Από την άλλη μέχρι να φορτωθεί με φάουλ ο Βάσκεθ και ξεχαστεί στον πάγκο ή ο Κάνερ-Μέντλεϊ κουραστεί, ο Ολυμπιακός έχανε όλες τις μάχες στην ρακέτα. Ιδιαίτερα από τον Ισπανό σέντερ, περισσότερο νόμιζες ότι έπαιζε διαγώνιος στο βόλεϊ παρά σέντερ. Σκόραρε κι έπαιρνε άνετα τα ριμπάουντ απλά, εδώ είναι η διαφορά των πρωταθλητών Ευρώπης με αυτούς τους αντιπάλους, δεν υπάρχει βάθος στον πάγκο των Ανδαλουσιανών.

Όταν όμως επιλέγεις τον Ντάνστον και τον Πετγουέι γνωρίζεις ότι θα έχουν καλά διαστήματα αλλά απέναντι σε ποιοτικούς ψηλούς υπολείπονται τόσο σε ύψος όσο και σε ταλέντο. Ο δε Μπέγκιτς σε τέτοια παιχνίδια, σε αρκετά παιχνίδια πλέον αφού οι ομάδες τρέχουν πολύ, μοιάζει υπερβολικά αργός. Ότι πληρώσεις παίρνεις και μαζί τα ρίσκα του.

Ο Ολυμπιακός ρισκάρει με την γραμμή ψηλών του και έως τώρα σώζεται από την απίστευτη διαφορά ποιότητας και ποσότητας των γκαρντ του. Οι ανατροπές οφείλονται τόσο στην διαχείριση από τον προπονητή που έχει σταθερά φρέσκο το σύνολό του αλλά και στην έλλειψη λύσεων των αντιπάλων οι οποίοι στα τελευταία πέντε λεπτά λογικά μένουν από ανάσες.

Πρόβλημα στην ρακέτα

Δεν είναι απίθανο να τα καταφέρει η συγκεκριμένη ομάδα, όπως και πέρυσι άλλωστε όταν ο Χάινς με τον Πρίντεζη έβγαλαν όλη την χρονιά στην Ευρωλίγκα μέχρι να πέσουν πάνω στην γραμμή ψηλών του Παναθηναϊκού. Ο σκοπός ήταν πάντως να μην υπάρξουν αυτές οι διαφορές στην ρακέτα με τους πρωταθλητές Ελλάδας. Η εικόνα του Ολυμπιακού είναι εξαιρετική στα τελευταία λεπτά όλα όμως αυτά, οι συγκεκριμένες ανατροπές, θα πρέπει να συμβούν και με τους πραγματικούς αντιπάλους για το φάιναλ φορ.

Δεν βρίσκεται στην καλύτερή του κατάσταση παρά το αήττητο διότι δεν νομίζουμε ότι κάποια από τις Μάλαγα, Μπάγερν(στο μπάσκετ βεβαίως βεβαίως), Σιένα, Ζιελόνα Γκόρα διεκδικούν πρόκριση στα πλέι οφ της διοργάνωσης.

Σίγουρα θα βελτιώσει την άμυνά του η οποία είναι κάκιστη σε συγκεκριμένα σημεία, σίγουρα σε κλειστά παιχνίδια θα έχει τον πρώτο λόγο όσο υπάρχει ο Σπανούλης αλλά και η συνολική ποιότητα στην περιφέρεια, αλλά μέχρι να κερδίσει άνετα έναν αγώνα, δεν θα πείθει τουλάχιστον την δεδομένη χρονική στιγμή.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η Ρεάλ παίζει το καλύτερο μπάσκετ αυτή την στιγμή αλλά δεν…πείθει. Έτσι λέμε. Αντίθετα το τρομερό ξεκίνημα της Φενέρ μας δείχνει πόσο…μεγάλη ομάδα είναι. Ας σοβαρευτούμε. Αυτή την στιγμή οι Ισπανοί του Μπουρούση δείχνουν συνέπεια και συνέχεια από την περυσινή χρονιά και πολύ καλά κάνουν που ρίχνουν 30αρες. Το τι θα συμβεί τον Μαϊο θα το δούμε τότε. Μακάρι και οι δύο ομάδες μας αυτή την στιγμή να έπαιζαν τέτοιο μπάσκετ διότι κρίνουμε το τώρα όχι το…αργότερα και το πιθανώς. Δεν υπάρχει προπονητής που να μην θέλει η ομάδα του όλη την χρονιά να βάζει 100αρες. Είναι κρίμα να μας προβληματίζει όταν κάποιος παίζει πραγματικά καλό μπάσκετ.

Ας απολαύσουμε την ομορφιά του μπάσκετ(από όπου και αν προέρχεται) όχι μόνο την χαρά της νίκης για την οποία κατηγορούμε τους αού-ουά της εξέδρας.