Το αναπόφευκτο

Ήταν ξεκάθαρα τα πράγματα χθες για τον Ολυμπιακό. Έπρεπε να μην δεχθεί γκολ, να πάρει νωρίς το προβάδισμα και να αποδειχθεί αποτελεσματικός. Με ποσοστό 1/3 ήταν αδύνατον να τα καταφέρει.

Πολλοί σήμερα βρίσκουν εξιλαστήριο θύμα στο πρόσωπο του Ερνέστο Βαρδέρδε, γιατί απέσυρε τον Λέτο ή τον Ντουντού, αλλά είναι μάλλον υποκριτικό να συσσωρεύονται εκεί οι ευθύνες.

Το βέβαιο είναι ότι ένα τόσο βαρύ σκορ όσο αυτό της Λάρνακας, πολύ δύσκολα ανατρέπεται μ’ έναν μόνο επιθετικό κορυφής. Όμως άλλο τόσο βέβαιο είναι ότι ο Ολυμπιακός δεν είχε δεύτερο ή μάλλον σωστότερα, δεν είχε άλλο παίκτη με τα χαρακτηριστικά του δεύτερου φορ, να συμπληρώσει δηλαδή τον Κοβάσεβιτς.

Το δίδυμο με τον Μήτρογλου παραείναι βαρύ, ο Λούα Λούα έφυγε πριν αντικατασταθεί, ο Ντιόγκο ήρθε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση και δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής και ο Ολυμπιακός ξέμεινε από επιλογές και εναλλακτικά σχέδια.

Για τα παραπάνω ο Βαλβέρδε ευθύνεται μόνο στο ότι ενώ τα επεσήμανε εγκαίρως σε συμπατριώτες του δημοσιογράφους, τα πήρε πίσω στην Ελλάδα, δηλώνοντας ικανοποιημένος από την εξέλιξη της μεταγραφικής δραστηριότητας.Τέλος κακό, όλα κακά, αλλά περισσότερη σημασία και από την απόδοση ευθυνών, έχει η έγκαιρη προσαρμογή στα νέα δεδομένα, ο προγραμματισμός της επόμενης ημέρας.

Να σταματήσει αυτή η ηλιθιότητα απαξίωσης του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, λες κι έχουμε 4-5 στις προθήκες των ποδοσφαιρικών μουσείων και να υπάρξει επιτέλους μία συγκροτημένη διεκδίκησή του.

Ο Παναθηναϊκός με τρομακτική -κάποιες στιγμές- ωμότητα στην αγωνιστική συμπεριφορά, πέτυχε τον στόχο του να επιστρέψει στους ομίλους μετά από τρία χρόνια, αλλά επίσης δείχνει ότι δεν έχει εμπεδώσει στον απαιτούμενο βαθμό το νέο σύστημα, μ’ έναν επιθετικό κορυφής.

Στο πρόσωπο του Ροντρίγκο Σόουζα βρήκε έναν ποδοσφαιριστή που ξέρει τα μυστικά της θέσης, έχει πολύ μεγαλύτερη (ηλικιακά) φρεσκάδα από τον Κοβάσεβιτς, αλλά θα πρέπει σύντομα να αποδείξει ότι διαθέτει και το δολοφονικό ένστικτο του Σέρβου.