Το ισχυρό αποτύπωμα

«Η πραγματικότητα μπορεί να καταστρέψει το όνειρο. Γιατί να μην μπορεί και το όνειρο να καταστρέψει την πραγματικότητα;» (Τζορτζ Μουρ, Βρετανός φιλόσοφος)

Και όμως, αποδείχτηκε στο παρελθόν ότι υπάρχουν φορές που μπορεί το όνειρο να την καταστρέψει ( την πραγματικότητα). Συνέβη, για παράδειγμα, με την Εθνική Ελλάδας το 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας, όπουο Δαβίδ νίκησε τον Γολιάθ. Αλλά και στην Πολωνία, η γεύση που έμεινε στο τέλος στα χείλη είναι γλυκιά.

Οι Έλληνες διεθνείς έκαναν την υπέρβαση, παίρνοντας την πρόκριση στα προημιτελικά του EURO, αποκλείοντας τη Ρωσία στη φάση των ομίλων. Δεύτερη υπέρβαση, τελικά, δεν χωρούσε, αφού η Γερμανία ήταν εμφανώς ανώτερη εντός των τεσσάρων γραμμών. Το όνειρο κράτησε μόλις έξι λεπτά, από τη στιγμή που ισοφάρισε ο Σαμαράς μέχρι που αναγκαστήκαμε να κυνηγάμε πάλι το σκορ, αλλά και μόνο το γεγονός ότι ο Γιόακιμ Λεβ πανηγύριζε έξαλλα στον πάγκο τα τέρματα των «πάντσερ», δείχνει πολλά για την εθνική μας ομάδα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως η Ελλάδα ταξίδεψε αήττητη στην Πολωνία, αφήνοντας πίσω της -στα προκριματικά- την Κροατία, ότι απέκλεισε τη Ρωσία στην τελική φάσης της διοργάνωσης και το σπουδαιότερο, πως βρέθηκε στις οκτώ καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Κάτι που αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη επιτυχία σε εθνικό επίπεδο για το ποδόσφαιρό μας, μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος πριν από οκτώ χρόνια στην Πορτογαλία. Οι Έλληνες άφησαν το “στίγμα” τους και ετοιμάζονται πια για νέο ταξίδι…

Και στο κάτω κάτω η Ελλάδα δεν ηττήθηκε από μία τυχαία ομάδα. Αλλά απο μία εκ των φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου. Η Γερμανία προέρχεται από ένα μεγάλο σερί νικών, ενώ στο τουρνουά κέρδισε Πορτογάλους, Ολλανδούς και Δανούς. Μάλιστα, μόνο η Ελλάδα κατάφερε να της βάλει δύο τέρματα…

Όσον αφορά τον αγώνα, αυτό που έπαιξε καθοριστικό ρόλο ήταν: πρώτον, η αδυναμία των χαφ της εθνικής μας ομάδας να κρατήσουν την μπάλα, να ηρεμήσουν το παιχνίδι, να δώσουν ανάσες στην άμυνα, μη επιτρέποντας στον εκπληκτικό Οζίλ και τον εξαιρετικό Κεντίρα να κάνουν αυτά που έκαναν και, δεύτερον, το γρήγορο δεύτερο τέρμα των Γερμανών.

Αν οι Έλληνες ποδοσφαιριστές κατόρθωναν να «παγώσουν» το ματς για ένα δεκάλεπτο μετά την ισοφάριση και λειτουργούσαν με πιο καθαρό μυαλό, θα μετέφεραν το άγχος και την πίεση στην αντίπερα όχθη και ίσως τα πράγματα να εξελίσσονταν διαφορετικά. Η ιστορία όμως δεν γράφεται με τα «αν» και «εφόσον». Η Γερμανία, η οποία διαθέτει ένα πολύ ποιοτικό σύνολο, ήταν η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο και προκρίθηκε δίκαια.

Οι διεθνείς και ο Φερνάντο Σάντος μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι για αυτή την ωραία διαδρομή, λένε”Αντίο Πολωνία”, αλλάστο μυαλό πλέον είναιτο.. «Καλημέρα Βραζιλία».