Το καλύτερο 3d της Ευρώπης
Δημήτρης Διαμαντίδης, ο ηγέτης. Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο διαχειριστής. Οι δύο άνδρες που οδήγησαν τον Παναθηναϊκό στην Πόλη και έχουν δώσει στην ομάδα το ένστικτο της επιβίωσης. Το αίσθημα του πρωταθλητή. Τον τσαμπουκά, την ανωτερότητα, την τόλμη σε καταστάσεις σύνθετες και δύσκολες για κάθε αρχηγό και κάθε προπονητή.
Ο κορυφαίος παίκτης της Ευρώπης
Ναι, ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι ο καλύτερος μπασκετμπολίστας αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Είναι ο αθλητής που καθορίζει την έκβαση μιας αναμέτρησης. Και είναι ο μοναδικός που μπορεί να το κάνει αυτή την εποχή στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο αρχηγός του Παναθηναϊκού ήξερε ότι στο 5ο παιχνίδι, έπρεπε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Και το έκανε. Ζήτησε μπάλα, δεν την μοίρασε και προτιμούσε να είχε ο ίδιος το control των επιθέσεων.
Ο… “φρέσκος” 3d και ο Ζοτς!
Έριξε λίγο τα στάνταρ του στην άμυνα, προκειμένου οι πράσινοι να έχουν βενζίνη στο ντεπόζιτο, έως το τέλος του ματς. Ο Διαμαντίδης ήταν ψύχραιμος, συγκεντρωμένος στα τελευταία λεπτά και κυρίως… “φρέσκος”. Στο τελευταίο κομμάτι -στην φρεσκάδα του παίκτη- βοήθησε πολύ ο Ομπράντοβιτς, ο οποίος έδωσε σε κάθε δεκάλεπτο και στο σωστό σημείο τις απαραίτητες ανάσες στο 3D.
Διαχειριστής Ζέλικο Ομπράντοβιτς
Θα ήταν περιττό να αναφέρουμε για ακόμη μια φορά, τις προπονητικές ικανότητες του Ζοτς. Όμως το τεχνικό επιτελείο του Παναθηναϊκού κάθε χρόνο, προσαρμόζεται, ενημερώνεται, διαβάζει, διορθώνει τα λάθη της προηγούμενης χρονιάς. Και το κλειδί στο σύγχρονο μπάσκετ όσον αφορά στη βοήθεια της ομάδας από τον πάγκο λέγεται: διαχείριση των παικτών, από τον πρώτο έως τον τελευταίο. Όταν το άθλημα έχει γίνει τόσο γρήγορο, τόσο δυνατό, τόσο “κουραστικό”, ο coach επιβάλλεται να διατηρεί τους παίκτες σε υψηλό επίπεδο, στο χρόνο που τους αναλογεί στο παρκέ. Αυτό κάνουν με άψογο τρόπο οι Ομπράντοβιτς και Ιτούδης. Ξεκουράζουν στα σωστά σημεία τους παίκτες, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να γίνουν πρωταγωνιστές. Παραδείγματα πολλά.
Ο Παναθηναϊκός πήρε διαφορά 10 πόντων στην αρχή της 4ης περιόδου χωρίς τον Διαμαντίδη στην πεντάδα του. Ο Περπέρογλου μετά από ένα απίστευτα κακό ξεκίνημα, με πολλά λάθη και άστοχα σουτ έμεινε στο γήπεδο, με αποτέλεσμα να μην αγχωθεί και να ξετυλίξει το ταλέντο του. Και το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι Λόγκαν και Μάριτς. Μπήκαν, έκαναν την δουλειά τους και στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκαν βοήθησαν όσο και οι βασικοί του Παναθηναϊκού. Όλοι από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο βοήθησαν. Έκαναν τους συμπαίκτες τους καλύτερους και το σημαντικότερο: τους διατήρησαν ξεκούραστους!
Ο Γκάλης, η ΤΣΣΚΑ και ο Ιτούδης…
* Ο Νίκος Γκάλης άλλαξε την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού, έκανε τον Έλληνα να πιστέψει στη νίκη, στα προσόντα του και έβγαλε τον Ιούνιο του 1987 τον κόσμο στους δρόμους. Δεν πρόκειται να μπούμε σε καμία σύγκριση του Γκάλη με τον Διαμαντίδη. Όμως τηρουμένων των αναλογιών και αν υπάρχει μόνο αθλητική διάσταση στο θέμα, τότε οι δύο παίκτες έχουν πολλές ομοιότητες. Είναι και οι δύο οι απόλυτοι ηγέτες και είναι αθλητές που θα έχουν πάντα τον σεβασμό των φιλάθλων όλων των ομάδων.
** Υπόθεση ΤΣΣΚΑ. Είναι από τα λίγα F4 που υπάρχει τόσο ξεκάθαρο φαβορί. Η ομάδα του Κιριλένκο έχει χαρακτηριστεί και μπορεί να είναι η καλύτερη όλων των εποχών. Όμως, ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα που τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει με συνέπεια ότι οι ομάδες χτίζονται μέσα από την δουλειά και την διάρκεια. Η ΤΣΣΚΑ είναι ένα νέο δημιούργημα, όμως η ελληνική ομάδα και κυρίως ο Ομπράντοβιτς ξέρει τα τρωτά σημεία της.
*** Υπάρχει ένας προπονητής στην άκρη του πάγκου και όχι βοηθός, συνεργάτης, παλιότερα μεταφραστής που έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την πορεία του Παναθηναϊκού σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ο Δημήτρης Ιτούδης αποτελεί ένα κόσμημα για το ελληνικό μπάσκετ, καθώς πρεσβεύει όλα εκείνα τα ιδανικά τα οποία τον κάνουν ξεχωριστό. Είναι χαμηλών τόνων, γνώστης του αντικειμένου, δουλευταράς και πιστός στον δάσκαλό του. Σίγουρα κάποια στιγμή θα τον δούμε πρώτο προπονητή σε μια μεγάλη ομάδα. Ο Ιτούδης χρωστάει πολλά στον Παναθηναϊκό και τον Ζοτς, όμως ότι κατάφερε στην καριέρα του το κατάφερε με “όπλο” την δουλειά και την ταπεινοφροσύνη του.
Διαβάστε ακόμη:
Το Παναθηναϊκός-Μακάμπι όπως δεν το είδατε
Το κάρφωμα του Λόγκαν και η διπλή τάπα στον Καϊμακόγλου
Τα τρίποντα… δίποντα των Περπέρογλου και Σαρας
Διαμαντίδης: “Κερδίσαμε γιατί είχαμε πάθος”