Το μάθημα… αρχίζει

Το μάθημα που παρέδωσαν πέρυσι οι Σαν Αντόνιο Σπερς ήταν πολύτιμο για το ΝΒΑ. Το πρωτάθλημα και ιδιαίτερα οι πλούσιοι και ταλαντούχοι Χιτ, κατάλαβαν πως δεν θα κερδίζει πάντα το χρήμα ή η συγκέντρωση σούπερ σταρ.

Έχοντας τέσσερις συνεχόμενους τελικούς ΝΒΑ, οι Χιτ επιβεβαίωσαν πως το χρήμα συνήθως κάνει την ευτυχία …πιο άνετη αλλά δεν σάρωσαν όπως θα ήθελαν. Είναι το διάστημα της επιβεβαίωσης του Λεμπρόν ως του κορυφαίου της εποχής μας αλλά ακόμα και αυτός κατανόησε γιατί μόνο με το χρήμα δεν κτίζεται μία ομάδα.

Το κτύπημα που δέχθηκε από το γρήγορο ομαδικό και καλοδουλεμένο μπάσκετ του Πόποβιτς το κατάλαβε πολύ καλά σε αντίθεση με τους τέως πρωταθλητές.

Όσο… Λεμπρόν κι αν είσαι, αν δεν έχεις έναν προπονητή έμπειρο κι ένα αγωνιστικό πλάνο, θα βλέπεις τους συμπαίκτες σου να σπρώχνει ο ένας τον άλλο για να προλάβει την μεταφορά της μπάλας από την μία πλευρά στην άλλη.

Σαν Αντόνιο: η ομάδα του “ενός”

Βεβαίως το Σαν Αντόνιο δεν σάρωσε ως …ευρωπαϊκή ομάδα, αλλά υπηρετώντας πιστά τις αρχές του αμερικάνικου μπάσκετ: Τα πάντα κινούνται γύρω από έναν παίκτη ο οποίος είναι υποψήφιος για τον τίτλο του καλύτερου ψηλού της ιστορίας. Γύρω του, στα 38του, άπαντες γίνονται καλύτεροι και από εκεί ξεκινούν όλα, εκεί κτίζει ο προπονητής.

Το πόσο κατανοητό έγινε στο ΝΒΑ, θα φανεί. Πάντως σε μία πρώτη ματιά, βλέπουμε να δημιουργούνται καλύτερες ομάδες δίπλα σε σούπερ σταρ. Τα ξημερώματα της Τετάρτης ξεκινά η πιο αμφίρροπη χρονιά στην σύγχρονη ιστορία διότι πολύ απλά δεν υφίσταται φαβορί. Ή αν προτιμάτε οι πρωταθλητές που πάντα ξεκινούν λίγο πιο μπροστά δεν είναι το σύνολο που θα τρομάξει.

Η άγρια Δύση η αδύναμη Ανατολή

Άλλωστε έχουν την ατυχία να παίζουν σε μία πολύ δυνατή Δύση όπου πρόχειρα υπάρχουν δύο ομάδες πιο ταλαντούχες, στα χαρτιά. Κλίπερς και Θάντερ μοιάζουν αρκετά ώριμοι για να απειλήσουν τους πρωταθλητές ενώ παράλληλα σταθερές αξίες όπως το Πόρτλαντ, το Μέμφις ακόμα και οι ημίτρελοι κοντοί των Σανς(φέτος είναι η χρονιά μας. Πρωτάθλημα εμείς ή…κανείς) θα είναι πολύ πιο δύσκολοι αντίπαλοι από ότι θα έχει να αντιμετωπίσει ο Λεμπρόν και οι Καβαλίερς στην Ανατολή.

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Τα φώτα θα πέσουν στην επιστροφή του βασιλιά στο Κλίβελαντ και το πολύ ενδιαφέρον πείραμα των Καβς με προπονητή Αμερικανό αλλά μεγαλωμένο μπασκετικά στην Ευρώπη. Με τους Πέισερς αποδυναμωμένους, τους Χιτ τσακισμένους, μένει να δούμε αν τα γόνατα του Ρόουζ θα αντέξουν να μας δώσουν τους μεγάλους τελικούς της Ανατολής διότι το Κλίβελαντ μοιάζει πολύ σοβαρό.

Η Δύση όπως τα τελευταία χρόνια είναι μακράν πιο ανταγωνιστική με τις ομάδες να διατηρούν την ταυτότητά τους και να προσπαθούν να αναδείξουν το παιχνίδι τους.

Πόσο…ελληνικό είναι το ΝΒΑ;

Το ελληνικό μπάσκετ έχει φέτος δύο δικά του παιδιά, που αποτελούν δημιούργημά του, τα οποία θα προσπαθήσουν να πετύχουν. Ουσιαστικά τον μεγάλο αγώνα έχει να τον δώσει ο Κώστας Παπανικολάου διότι θα πρέπει σε έναν χρόνο να αποδείξει πως αξίζει να μείνει στον μαγικό κόσμο του μπάσκετ. Από τα παιδιά που δοκίμασαν κατά καιρούς, έχει την καλύτερη νοοτροπία και ας μην διαθέτει ακόμα όλα τα προσόντα(θέλει τόνους δουλειάς σε τρίπλα και σουτ) οπότε why not?.

Ο Γιαννάκης Αντετοκούνμπο θα συνεχίσει να προοδεύει αλλά οι Μπακς δεν θα είναι καλή ομάδα οπότε θα του πάρει ακόμα χρόνο για να φτάσει το ταβάνι του. Άλλωστε ουδείς περίμενε πως αυτό το παλλικαράκι θα έφτανε τόσο ψηλά σε τόσο σύντομο διάστημα.

Η σεζόν του …Αδάμ

Το ΝΒΑ φέτος μπαίνει και στην πρώτη χρονιά του Άνταμ Σίλβερ. Ο νέος κομισάριος αντιμετώπισε με πυγμή τα πρώτα ζητήματα αλλά έχει μπροστά του απίστευτες προκλήσεις προσπαθώντας πρώτα να διατηρήσει τα κεκτημένα του πρωταθλήματος και μετά να δει αν υπάρχει χώρος για αλλαγές. Ουσιαστικά η επιτυχία του Στερν ήταν η τελευταία δεκαετία όπου η τράπουλα μοιράστηκε καλύτερα, περισσότερες ομάδες κέντρισαν το ενδιαφέρον και όπως πάντα, βρέθηκαν οι υποψήφιοι για GOAT(που λένε και οι νέοι).

Λογικά αυτό που φαίνεται πως θα προχωρήσει είναι η αύξηση του ορίου ηλικίας για την είσοδο στο «επαγγελματικό» μπάσκετ καθώς φαίνεται πως στο πρωτάθλημα μπαίνει όλο και περισότερο «πρότζεκτ» και λιγότερο έτοιμοι παίκτες.

Ενδιαφέρον εννέα μηνών

Τα πολύ παλιά χρόνια, όταν ο Καρύδας ήταν 40 για παράδειγμα, οι φίλοι του ΝΒΑ περίμεναν να ξεκινήσουν τα πλέι οφ για να ασχοληθούν με ζέση. Ο θρίαμβος του πρωταθλήματος είναι πως ο πολύς κόσμος ξεκινά πλέον να βλέπει από το…ζέσταμα, τα φιλικά, αγκαλιάζει την σεζόν και ταξιδεύει μέχρι το ντραφτ. Μιλάμε πλέον για ένα πρωτάθλημα εννέα μηνών που κρατάει τον κόσμο του ζεστό. Κάπως έτσι γίνονται οι σωστές δουλειές. Περισσότεροι καλοί αγώνες, περισσότερες καλές ομάδες, περισσότερο ενδιαφέρον.

Ας το διασκεδάσουμε

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Είτε τον συμπαθεί κάποιος είτε όχι, η γενναία, αθλητικά, προσπάθεια επιστροφής του Κόμπε στο παρκέ με μία κακή ομάδα δείχνει γιατί είναι από τους μεγάλους όλων των εποχών: βάζει την αγάπη του για το μπάσκετ, τον εγωισμό του να αποδείξει όπως υπάρχει ακόμα πάνω από τίτλους και ρεκόρ. Πατάει στο παρκέ για να κάνει αυτό που αγαπάει. Αυτή του η προσπάθεια αποτελεί παράδειγμα για οποιονδήποτε θέλει να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό. Κάθε ημέρα, κάθε στιγμή οφείλεις να αποδεικνύεις. Να δικαιώνεις και να διαψεύδεις.

Διαβάστε ακόμη:

Οι αφίσες των ομάδων του ΝΒΑ (PHOTOS)

Μάικλ Τζόρνταν και ΣΙΑ: όταν οι σταρς έκαναν ντεμπούτο (VIDEOS)