Το παιχνίδι των δύο… δευτερολέπτων

Στον 1ο τελικό της Α1, δεν χρειάστηκαν παρά δύο δευτερόλεπτα για να μάθουμε τον νικητή του πρώτου αγώνα. Δύο φάσεις κυριαρχίας, statement που λένε οι Αμερικανοί και δεν ήταν μόνο τα λόγια. Ξεκινάει ο αγώνας και ο Λάσμε κάνει δύο τάπες η μία σε προσπάθεια για κάρφωμα του Παπανικολάου. Αυτό ήταν. Ο Ολυμπιακός δεν τόλμησε να μπει στην ρακέτα και όλα τελείωσαν.

Ο Πεδουλάκης έκτισε την άμυνά του στον υπόλοιπο αγώνα στον φόβο-αδυναμία των γηπεδούχων να πλησιάσουν το καλάθι. Μετά δε από κάποια στιγμή οι φιλοξενούμενοι δεν έπαιζαν ούτε άμυνα μακριά αφήνοντας τους παίκτες του Μπαρτζώκα να σουτάρουν. Τίποτε όμως δεν ήταν τυχαίο καθώς ο προπονητής των νικητών, πήρε αυτό που του προσέφερε ο αντίπαλος και δεν ήταν άλλο από την αναιμική επίθεση. Τα κοψίματα του Λάσμε και η παρουσία του Κατσίβελη, επέτρεψε στον Παναθηναϊκό την αγαπημένη του άμυνα: κοντός στον Σπανούλη, Λάσμε στις αλλαγές και βάθος από Διαμάντιδη. Μπορεί ο Κατσίβελης να σκοράρει έστω και μόνος; Όχι ακόμα και 0-1.

Το ευχάριστο νέο για τον Παναθηναϊκό είναι ότι δεν έκανε καν καλό παιχνίδι μετά την πρώτη περίοδο στηριζόμενος περισσότερο σε όσα παρήγαγε το ματς. Κακός ο Ολυμπιακός, δεν θα μάθουμε ποτέ αν μπορούσε να φορτσάρει περισσότερο η νικήτρια ομάδα. Τρομερά στοχευμένες επιθέσεις, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο όταν ο Κάρι κατάλαβε τι συμβαίνει, κυρίως όμως συνέπεια στα ριμπάουντ και την άμυνα.

Το κακό νέο είναι ότι θα πρέπει άλλες δύο φορές να κρατήσει τον Ολυμπιακό κάτω από τους 60-65 πόντους και αυτό μένει να το δούμε.

Κρούσμα αλαζονείας;

Ο Ολυμπιακός από την μεριά του περισσότερο από τα χαμένα τρίποντα, τις βολές, τις επιλογές σχημάτων(λάθος η παρουσία Κατσίβελη στην πρώτη πεντάδα), θα πρέπει να δει πολύ σοβαρά την πηγή του εκνευρισμού. Ξεκίνησαν τρομερά χαλαρά, μπλαζέ θα έλεγε κανείς και μετά η υπερβολική σιγουριά έγινε εκνευρισμός, γκρίνια πανικός…Παπανικολάου. Δεν τον έχουμε ξαναδεί τόσο εκτός εαυτού και σίγουρα η αδυναμία να πλησιάσει το καλάθι να κερδίσει σε αθλητικά προσόντα τους σούπερ αθλητές Λάσμε και Γκιστ, τον έβγαλε από τα νερά του.

Μέχρι τώρα οι πρωταθλητές Ευρώπης, αισθάνονταν αρκετά σίγουροι για τον εαυτό τους γι αυτό και ανέτρεπαν διαφορές όμως δεν γίνεται να ανατρέπονται όλες οι διαφορές. Με τσιτάτα «η καρδιά του πρωταθλητή», «όλοι οι αγώνες γυρνάνε» πιθανώς να υποστούν ακόμα πιο βαριές ήττες, αν όντως η εικόνα τους οφείλεται στην κούραση ας πούμε από τους συνεχόμενους τελικούς.

Αν για κάποιο λόγο οι παίκτες του Μπαρτζώκα έχουν χάσει το κίνητρο για ένα δεύτερο σερί πρωτάθλημα, τότε αυτή η σειρά θα είναι πραγματικά σύντομη αλλά από την αντίθεση πλευρά. Διότι ο Παναθηναϊκός είναι πολύ πεινασμένος και σοβαρός, για να πετάξει τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται. Εν Κυριακή τα σπουδαία.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτή η παράγραφος πιθανώς να μην αφορά το 50%, 60% των Ελλήνων φιλάθλων που θέλουν μόνο την κούπα για την ομαδάρα τους.

Επειδή υπάρχουμε κι εμείς, που δεν πρόκειται να κάνουμε πλούσια τα φαρμακεία αγοράζοντας με τις κούτες τα κολλύρια για τα ματάκια μας και όσο είδαμε από τις δύο ομάδες, σας παρακαλούμε παίξτε κάτι που τουλάχιστον να προσομοιάζει σε αυτό που είχε στο μυαλό του ο μπαρμπά Τζέιμς Νέισμιθ.