Το πιο κακό… άλλοθι
Όπως λένε ότι τα καλύτερα στις συνεντεύξεις λέγονται off the record, το ίδιο και στην καθημερινότητα την δημοσιογραφικά οι καλές κόντρες λαμβάνουν χώρα μακριά από τα φώτα. Το παρόν κείμενο δεν θα γραφόταν αν ο Μανώλης Γρηγοράκης δεν επέβαλε την σιδηρά κρητική του πυγμή, απέναντι στην κεφαλλονίτικη ψυχραιμία του γράφοντος. Πολύ απλά διότι η πρώτη παρουσία των Αγγελόπουλων στην ΚΕΔ, δεν μπορεί να αποτελεί ενδιαφέρουσα είδηση.
Ειλικρινά, η ταπεινή γνώμη είναι ότι δύο άνθρωποι που έσωσαν έναν σύλλογο, υπό την προεδρία τους έχουν ήδη δύο συνεχόμενα ευρωπαϊκά, παρουσίασαν ένα τρομερά επιτυχημένο μπασκετικό μοντέλο, υγιές πάνω από όλα, πλέον ακολουθούν την πεπατημένη του μεγαλοπαράγοντα.
Είναι προφανές ότι εδώ και καιρό τους… έτρωγε το σαράκι και είπαν να δουν πώς είναι τα γραφεία των διαιτητών. Και αυτή είναι η τεράστια ήττα τους. Όταν ανακοίνωσαν πριν από τρία χρόνια την αποχώρησή τους, ο τίτλος του contra.gr ήταν: «έφυγαν με υψωμένο το μεσαίο δάκτυλο». Αυτή ήταν η προσέγγιση διότι ουδέποτε καταδέχτηκαν να ασχοληθούν με το… σύστημα του ελληνικού μπάσκετ.
Γύρισαν, με τους όρους τους θριάμβευσαν και τώρα;
Αντί να σταθούν στις τεράστιες επιτυχίες της ομάδας τους, προσπαθούν να έρθουν σε διάλογο ή να τραβήξουν το αυτί στον κάθε Ζαβλανό, Συμεωνίδη όπως αλλιώς λένε αυτούς, που δεν θα έπρεπε να ξέρουμε ούτε το μικρό τους όνομα.
Μόνον οι ίδιοι γνωρίζουν γιατί χρειαζόταν λίγη ώρα πριν τον μεγάλο αγώνα της Ευρωλίγκας να βγάλουν ανακοίνωση και μετά να δημιουργήσουν θέμα. Άλλος θα πει και δικαιολογημένα σε έναν βαθμό, ότι δημιουργείται κλίμα ενόψει Δευτέρας. Μόνο που ουδέναν απασχολεί πρακτικά το τι θα γίνει την Δευτέρα αφού είναι δύσκολο να αλλάξει η ισορροπία για την πρώτη θέση.
Φυσικά και είχαν δίκιο για την φωτοβολίδα που δεν καταγράφηκε, αλλά αυτό συνέβη το 2013 κι έχουμε 2014. Το γεγονός ότι ακόμα σφυρίζουν συγκεκριμένοι διαιτητές δεν είναι επιτυχία του συστήματος αλλά αδυναμία του Ολυμπιακού να καθίσει με τον Παναθηναϊκό και να τελειώσει το ζήτημα.
Τι πετυχαίνει ο Ολυμπιακός; Μόνο ένα πολύ λάθος άλλοθι για μία ήττα την Δευτέρα ή στους τελικούς της Α1. Τι πετυχαίνει επίσης; Ανεβάζει πολύ τον πήχη για τον κόσμο ενόψει της αναμέτρησης στο ΟΑΚΑ για την Ευρωλίγκα. Είναι υποχρεωμένοι οι πρωταθλητές Ευρώπης να νικήσουν, αφού όλα θα γίνουν υπό πολύ πιο μπασκετικές συνθήκες. Αν δεν νικήσουν όμως;
Πρωτάθλημα χωρίς δικαιολογίες
Ο Ολυμπιακός όταν γύρισε σελίδα, το έκανε γιατί δεν ασχολήθηκε με την διαιτησία έντονα, δεν βρήκε άλλοθι. Μην ξεχνάει κανείς τον δεύτερο τελικό του 2012 με το πόδι του Διαμαντίδη να πατάει την γραμμή, να μην δίνεται η παράβαση, ο Ολυμπιακός να χάνει αλλά τελικά ούτε επεισόδια, ούτε καταστροφές.
Πήρε το πρωτάθλημα. Χωρίς δικαιολογίες. Δεν πρέπει να ξεχνάνε οι ίδιοι οι άνθρωποί του ότι μιλάμε για την καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη την τελευταία διετία και όχι για το σύνολο που πάλευε να πάρει τα σκήπτρα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για τους νεώτερους, να πούμε ότι όπως τώρα κυριαρχεί ο Παναθηναϊκός στο θέμα διαιτησία, το ίδιο έκανε ο Ολυμπιακός στα 90ς και ο Άρης στα 80ς. Οι κόκκινες φωνές του σήμερα, ήταν καταπράσινες το 1996. Γι αυτό και είναι η τελευταία φορά που θα ασχοληθούμε με αυτές.
Παίξτε μπάσκετ ρεεεεεε(με όλο το σεβασμό).
