Το πήραν χαμπάρι και τώρα… τρέχουν
Ο Στέλιος Γρηγοριάδης αιτιολογεί την –καθυστερημένη- απόφαση των ανθρώπων του ΠΑΟΚ να κινηθούν για την απόκτηση τριών, ίσως και περισσότερων, ποδοσφαιριστών στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου, αλλά και τους λόγους της... αλλαγής πλεύσης από τον Αγγελο Αναστασιάδη.
Tο ρεπορτάζ προέκυψε με… σταγονόμετρο, αλλά είναι επιβεβαιωμένο. Οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ αποφάσισαν, οριστικά αυτή τη φορά, να κινηθούν για την απόκτηση τριών παικτών στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Από τη στιγμή που ο Ιβάν Σαββίδης δήλωσε πρόθυμος να διαθέσει δύο εκατομμύρια ευρώ, ο Αγγελος Αναστασιάδης δεν μπορούσε να αρνηθεί. Και από τη στιγμή που ο Αγγελος Αναστασιάδης συμφώνησε, επιτέλους, ότι το ρόστερ έχει ελλείψεις, ο Ιβάν Σαββίδης δεν μπορούσε να μείνει αδιάφορος. Βλέπετε, αμφότεροι ονειρεύονται φέτος κατακτήσεις τίτλων. Τίτλων, όχι τίτλου…
Η απόφαση που ελήφθη δικαιώνει την κοινή λογική. Οταν ένας προπονητής χρησιμοποιεί μόνο 14-15 παίκτες, όταν από τους 10 πιτσιρικάδες που πήρε κοντά του το καλοκαίρι παίζει μόνο ένας (ο Τζανδάρης), όταν ομολογεί ότι επιμένει στον ντεφορμέ Σαλπιγγίδη επειδή δεν έχει εναλλακτικές λύσεις και όταν με τρεις-τέσσερις απουσίες βασικών δεν υπάρχουν ικανοί αντικαταστάτες, η ανάγκη για μεταγραφική ενίσχυση είναι αυτονόητη. Σε συνδυασμό, βέβαια, με τους στόχους που τέθηκαν.
Λάθος από την αρχή
Εάν ήθελαν στον ΠΑΟΚ να “χτίσουν” φέτος ομάδα, χωρίς την πίεση διεκδίκησης τίτλων, κανείς λόγος δεν θα υπήρχε να αναζητήσουν παίκτες στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο. Από τη στιγμή, όμως, που μεγαλομέτοχος και προπονητής έβαλαν σκοπό να “χτυπήσουν” Πρωτάθλημα και Κύπελλο, μία μόνο περίπτωση υπάρχει να τα καταφέρουν. Να κλείσουν τις τρύπες του ρόστερ που άφησαν ανοιχτές το περασμένο καλοκαίρι, όταν περιορίστηκαν στις μεταγραφές των Γκολάσα, Μακ, Περέιρα, Ρατς και αργότερα του Δ. Παπαδόπουλου, μολονότι είχαν απομακρυνθεί περισσότεροι ποδοσφαιριστές από αυτούς που απέκτησαν.
Τώρα, λοιπόν, αποφάσισαν να τρέξουν για να πάρουν τουλάχιστον τρεις παίκτες και, υπό προυποθέσεις, ίσως έναν – δύο ακόμη. Κι αν ρωτήσει κανείς γιατί δεν είδαν το καλοκαίρι αυτό που όλοι μας βλέπαμε από τα πρώτα φιλικά της προετοιμασίας, η λογική απάντηση είναι μόνο μία: Ο Αγγελος πίστεψε ότι μπορεί να βασιστεί στους νεαρούς. Πίστεψε ότι δεν θα χρειαστεί πολύς χρόνος για να τους ετοιμάσει. Πίστεψε ότι πολύ σύντομα αρκετοί από αυτούς θα έχουν τα φόντα να σταθούν στην πρώτη ομάδα. Και το είχε πει και στον Σαββίδη: “Δεν χρειάζεται να πετάς λεφτά άσκοπα, έχουμε τα δικά μας παιδιά για να κάνουμε μια καλή ομάδα”. Το ίδιο είχε δηλώσει και δημοσίως: «Δεν βαρεθήκατε τις μεταγραφές ξένων παικτών που έρχονται και δεν προσφέρουν τίποτε», είχε ρωτήσει τους ρεπόρτερ του ΠΑΟΚ, σε συνέντευξη Τύπου, λες αι αυτοί αποφασίζουν για τις μεταγραφές και αυτοί επιλέγουν να φέρουν τους Ολίσε, τους Χούσεν και άλλα διάφορα «παλτά» που φορέθηκαν τα τελευταία χρόνια στην Τούμπα…
Το κατάλαβαν στην πορεία
Στην πορεία, κατάλαβε ο Αγγελος ότι δεν αρκεί να είσαι Έλληνας και νεαρός για να παίξεις ποδόσφαιρο στον απαιτητικό και φιλόδοξο ΠΑΟΚ. Κάποια παιδιά τα έστειλε με δανεισμό σε άλλες ομάδες, κάποια τα κράτησε κοντά του, αλλά μόνο τον Τζανδάρη εμπιστεύεται. Ούτε τον Σαββίδη, ούτε τον Κουλούρη, ούτε τον Ποζατζίδη, ούτε τον Πόζογλου. Ούτε καν στον Κίτσιου είχε δώσει ευκαιρίες, αλλά αυτό ήταν λογικό, με δεδομένες τις εξαιρετικές εμφανίσεις του Σκόνδρα. Και ο μόνος που ίσως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί όταν άρχισαν οι τραυματισμοί βασικών παικτών ήταν ο Κωνσταντινίδης, ο οποίος, όμως, είχε “προλάβει” να τραυματιστεί πρώτος και να μείνει πολύ πίσω.
Τις προάλλες, μετά το ματς με τον Παναθηναικό, φτάσαμε στο σημείο να “δίνει” ο Αγγελος τρεις νεαρούς, που έπαιξαν, όπως είπε, με την Κ-20 κόντρα στον Παναθηναικό και ήταν «χάλια», με χειρότερο τον Κουλούρη. “Θα τους βάλω να παίξουν μόνο όταν είναι έτοιμοι, αφού αυτοί ούτε με την Κ-20 μπορούν ακόμη να παίξουν καλά”, τόνισε. Η δήλωση αυτή δεν άρεσε σε κανέναν, ούτε φυσικά στα ίδια τα παιδιά, αλλά η ουσία δεν αλλάζει.
Όντως, όταν λες ότι θέλεις να πάρεις το Πρωτάθλημα, δεν είναι δυνατόν να στηρίζεσαι σε τέσσερις – πέντε πιτσιρικάδες, που δεν δείχνουν ότι μπορούν. Αυτό, όμως, έρχεται σε αντίθεση με την επιμονή σου να δηλώνεις… “ποιος σας είπε ότι το ρόστερ μας δεν έχει βάθος;”. Μας το είπες εσύ ο ίδιος με τις επιλογές σου, μας το λέει και η εικόνα της ομάδας τώρα που έτυχε να απουσιάζουν ταυτόχρονα οι Ρατς, Μακ και Σκόνδρας, είναι η λογική απάντηση στον κόουτς του ΠΑΟΚ. Ο οποίος πάντως – και αυτό είναι που έχει σημασία – παραδέχτηκε ενώπιον του Ιβάν Σαββίδη ότι το ρόστερ χρειάζεται ενίσχυση…
Αυτό που λείπει
Το τι λείπει από τον ΠΑΟΚ έχει γίνει σαφές εδώ και καιρό. Πίσω δεξιά υπάρχει ο Σκόνδρας με αλλαγή τον Κίτσιου. Πίσω αριστερά υπάρχει ο Ρατς με αλλαγή τον Τζαβέλλα. Σκόνδρας και Τζαβέλλας μπορούν να παίξουν δίπλα στον Βίτορ στο κέντρο άμυνας, αλλά επειδή ποτέ δεν ήταν υγιείς και οι δύο, βρήκε θέση στην ομάδα ο Κατσικάς. Έστω, όμως, με Βίτορ, Κατσικά, Τζαβέλλα και Σκόνδρα πανέτοιμους, είναι φανερό ότι λείπει ένας έμπειρος και ταχύς κεντρικός αμυντικός, σε στιλ Κοντρέρας, ή, έστω, σε στιλ Ινσαουράλδε. Έτσι ώστε να μη χρειάζεται να επιστρατεύει, στην ανάγκη, ο Αγγελος ούτε τον Τζιόλη, ούτε τον Μαντούρο, οι οποίοι, όπως και οι Τζαβέλλας, Σκόνδρας, δεν είναι κεντρικοί αμυντικοί.
Κομπλέ στα αμυντικά χαφ
Στα αμυντικά χαφ ο ΠΑΟΚ είναι κομπλέ, με Τζιόλη, Κάτσε, Τζανδάρη και Γκολάσα. Κανείς, όμως, από αυτούς τους παίκτες, εκτός του Τζιόλη, δεν μπορούν να βοηθήσουν στον δημιουργικό τομέα.
Ισως προσφέρει στο μέλλον κάτι περισσότερο ο Γκολάσα, αλλά σίγουρα δεν είναι ο επιτελικός χαφ, όπως δεν είναι και ο Τζιόλης. Συνεπώς, ολοφάνερη είναι η έλλειψη ενός οργανωτή, στιλ Νάτχο. Ενός παίκτη με δεξιοτεχνία, με φαντασία, με ταχύτητα στην κίνηση και τη σκέψη, που θα «βλέπει» γήπεδο και θα μπορεί να περνά και κάθετες πάσες για να διασπώνται οι «κλειστές» πολυπρόσωπες άμυνες.
Μια χαρά μπροστά, εκτός αν…
Στην κορυφή της επίθεσης φτάνει και περισσεύει ο Στέφανος Αθανασιάδης, αρκεί να μην τραυματιστεί και να μην “κιτρινιστεί” ή να μην αποβληθεί ποτέ. Εναλλακτική ο Σαλπιγγίδης, ο Περέιρα, αλλά και ο Δ. Παπαδόπουλος, που ακόμη, όμως, δείχνει ότι απέχει πολλά χιλιόμετρα από τον καλό εαυτό του.
Με τον Αθανασιάδη κορυφή και τον Περέιρα σε ρόλο “κρυφού” φορ, ο ΠΑΟΚ είναι μια χαρά μπροστά, αλλά το μεγάλο κενό προκύπτει στα πλάγια. Οταν παίζει ο Μακ είναι καλυμένη η δεξιά πλευρά. Οταν λείπει παίζει ο Σαλπιγγίδης, ο οποίος όμως δεν έχει φέτος καμία σχέση με τον πραγματικό εαυτό του. Οταν, λοιπόν, απουσιάζει ο Σλοβάκος, δεν υπάρχει δεξιός πλάγιος. Και δεν υπάρχει ούτε αριστερός, έτσι κι αλλιώς. Ο Σάλπι δεν τα κατάφερε ποτέ αριστερά, ούτε ο Περέιρα, ούτε οποιοσδήποτε άλλος χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά, από τον Γκολάσα μέχρι και τον… Αθανασιάδη.
Κοντολογίς, τα κενά “φωνάζουν”. Πρέπει να αποκτηθούν οπωσδήποτε ένας κεντρικός αμυντικός, ένας δημιουργικός χαφ και ένας αριστερός εξτρέμ. Χρήσιμος επίσης θα ήταν και ένας δεξιός εξτρέμ, ώστε να υπάρχει μία επιπλέον επιλογή για τις επιθετικές πτέρυγες. Κι αν θέλετε τη γνώμη μου, καθόλου δεν θα έβλαπτε τον ΠΑΟΚ η απόκτηση και ενός καλού τερματοφύλακα. Ο Γλύκος δεν φτάνει. Ο Ιτάνζ είναι σαν να μην υπάρχει. Τον Γιακουμή δεν θα τον εμπιστευτούν ποτέ σαν βασικό γκολκίπερ. Ομάδα, λοιπόν, που φιλοδοξεί να κατακτήσει τίτλους, χρειάζεται έναν τερματοφύλακα όχι απλώς ισάξιο, αλλά καλύτερο και πιο έμπειρο από τον Γλύκο…
