Το τσούκου τσούκου γκολ της Ισπανίας
Δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το χρονικό ενός προαναγγελθέντος τίτλου. Η ανωτερότητά της ήταν αδιαμφισβήτητη. Δεν υπήρχαν αντιρρήσεις. Ευσεβείς πόθοι υπήρχαν και ανήκαν σε όσους κουράστηκαν να βλέπουν την Ισπανία να επιβάλλεται με κομπιουτερίστικη μεθοδολογία. Σχολιάζει ο Δημήτρης Κρίτης.
Δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το χρονικό ενός προαναγγελθέντος τίτλου. Η ανωτερότητά της ήταν αδιαμφισβήτητη. Δεν υπήρχαν αντιρρήσεις. Ευσεβείς πόθοι υπήρχαν και ανήκαν σε όσους κουράστηκαν να βλέπουν την Ισπανία να επιβάλλεται με κομπιουτερίστικη μεθοδολογία.
Σεβαστοί μεν, ανικανοποίητοι δε. Στον τελικό μάλιστα ήταν τόσο αφοπλιστική η επιβολή των δικών της όρων και “θέλω”, που διέλυσε οποιαδήποτε αντίθετη προσδοκία και ξανακέρδισε την καθολική αποδοχή. Το τσούκου τσούκου μπολ έγινε τσούκου τσούκου γκολ, τεσσάρων τον αριθμό και… σφύριξα κι έληξες!
Ναι, είχε ατυχίες η Ιταλία. Αλλά και με Κιελίνι και χωρίς Κιελίνι, και με έντεκα, πολύ περισσότερο με δέκα αντιπάλους, η Ισπανία ήταν τόσο εμφατικά ανώτερη μέσα στο χορτάρι, που δεν επέτρεψε ούτε στιγμή να αμφισβητηθεί η αταλάντευτη πορεία της για την κατοχύρωση ενός ακόμη εντυπωσιακού ρεκόρ, αυτού της κατάκτησης τριών αλλεπάλληλων μεγάλων διοργανώσεων.
Το μέλλον των Ισπανών…
Ποια θα είναι η Ισπανία σε δύο χρόνια από σήμερα δεν μπορεί κανείς να το πει με βεβαιότητα, αν και ο μέσος όρος ηλικίας του δυναμικού της, κάθε άλλο παρά συνεπάγεται αποδυνάμωση.
Βεβαίως οι εξαντλητικοί ρυθμοί με τους οποίους αγωνίζονται σ’ ένα από τα πιο βεβαρημένα (λόγω αριθμού συμμετοχών) πρωταθλήματα, αλλά και με δεδομένο ότι η πλειονότητα των παικτών της ανήκουν σε δύο ομάδες (Μπαρτσελόνα, Ρεάλ) με μεγάλο κύκλο ποδοσφαιρικών εργασιών στις εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κάποια στιγμή θα παίξει το ρόλο του.
Πληρότητα και ποιότητα…
Θα ήταν όμως πολύ καλύτερο να μπορέσουμε να εναποθέσουμε τις όποιες ελπίδες διαδοχής στην πληρότητα και την ποιότητα των αντιπάλων, αντί να ελπίζουμε στην κατάρρευση ή να περιμένουμε την νομοτελειακή αποκαθήλωση των τροπαιούχων.
Θα είναι η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Γερμανία, σε θέση να αμφισβητήσουν τα πρωτεία των Ισπανών; Θα δείξει.
Υ.Γ.: Η μπάλα τιμωρεί. Και έχει μνήμη ελέφαντα. Να είστε σίγουροι ότι αυτό που συνέβη στο τελευταίο ημίωρο του τελικού του Κιέβου, η Ισπανία θα το βρει κάποια στιγμή μπροστά της. Μην έχετε καμία αμφιβολία.
Δεν ξέρω πως κάποιοι ανακάλυψαν ότι οι Ίβηρες έσβησαν τις μηχανές, αλλά δεν συνέβη τίποτε τέτοιο. Άλλωστε και οι δύο αλλαγές που έγιναν στον χρόνο αυτό ήταν προς την κατεύθυνση επίτευξης περαιτέρω τερμάτων.
Τον τραυματισμένο αντίπαλο, σχεδόν πολυκαταγματία, τον σέβεσαι και δεν επιχειρείς να ασελγήσεις πάνω του, γιατί αργά ή γρήγορα θα πληρωθείς με το ίδιο νόμισμα. Κι αν μάλιστα αυτό συνδυαστεί και με την αποκαθήλωση που λέγαμε παραπάνω, τότε η πτώση θα είναι το ίδιο ή και περισσότερο εκκωφαντική…