Τον σωστό “δικέφαλο”
Αυτή τη φορά ο Κάτσε φίλησε το σωστό δικέφαλο αετό μόλις πέτυχε το γκολ, αφήνοντας στο παρελθόν τη μόστρα με τον δικέφαλο αετό του UCK, που δεν έχει καμία σχέση με το ποδόσφαιρο. Η επιστροφή του, πλέον, είναι ολοσχερής και δυναμική.
Η ομαλή επάνοδο του νεαρού Αλβανού μέσου και οι δηλώσεις του μετά τον αγώνα με τον Πανθρακικό, ήταν άλλη μια παραδοχή του λάθους του τον περασμένο Σεπτέμβριο. Ωρίμασε και σοβάρεψε ως προσωπικότητα από εκείνη την γκάφα και αυτό «βγαίνει» και μέσα στο γήπεδο.
Ο ίδιος κέρδισε με την απόδοσή του την δεύτερη ευκαιρία που αναζητούσε και ο ΠΑΟΚ κέρδισε μια πολύ σημαντική μονάδα στη μεσαία γραμμή. Το μέλλον του ανήκει και φαίνεται ότι είναι στη Τούμπα, παρότι πριν από μερικούς μήνες κάτι τέτοιο έμοιαζε αδύνατο.
Ο αντιστάρ Βούκιτς
Και από τον Κάτσε πάμε στον έτερο MVP του χθεσινού αγώνα. Στον απόλυτο αντιστάρ. Ο 35άρης Βούκιτς, αποτελεί μοναδικό παράδειγμα συλλογικότητας. Όταν παίζει, κάνει την δουλειά του, είναι συνήθως από τους καλύτερους και με σπάνιο επαγγελματικό δέχεται αδιαμαρτύρητα τον πάγκο στο επόμενο ματς.
Ο Σέρβος είναι προικισμένος και χαρισματικός και ως χαρακτήρας. Η πορεία του στον ΠΑΟΚ πρέπει να γίνει βίντεο με τίτλο «ο ορισμός του επαγγελματία», το οποίο θα προβάλλεται για εκπαιδευτικούς λόγους στους παίκτες των ακαδημιών μέχρι της πρώτης ομάδας.
Δεν έχει ίχνος βεντετισμού πάνω του, παρά τη σπουδαία καριέρα του. Αντιθέτως, ο Στοχ και ο Λούκας, που τώρα βγήκαν από το αυγό στραβομουτσουνιάζουν όταν κάθονται στο πάγκο, ενώ ο Τζιόλης και μόνο με την υποψία ότι δεν θα έπαιζε σηκώθηκε κι έφυγε δανεικός στη Τουρκία.
Ο Βούκιτς είναι τόσο απλός και ήσυχος ακόμα στις προπονήσεις, που άπαντες στην ομάδα δεν καταλαβαίνουν καν από την παρουσία του εκτός γηπέδου. Δεν «τρελαίνεται» όταν δεν παίζει, δεν μουρμουρίζει, δεν γκρινιάζει, είναι ο άνθρωπος – ομάδα. Αυτό ο χαρακτηρισμός του αρμόζει. Είναι ο πιο βολικός παίκτης για τον Στέφενς και για κάθε προπονητή. Δεν πρόκειται για την «αγιογραφία» του, αλλά για την πραγματικότητα.
Έμπνευση και λάθη
Το χθεσινό 3-0, με το οποίο νίκησε ο ΠΑΟΚ και στη Κομοτηνή, ήταν κυρίως αποτέλεσμα της έμπνευσης του Κάτσε και του Βούκιτς και των λαθών του νεαρού γκολκίπερ του Πανθρακικού Αθανασιάδη στο πρώτο και στο τρίτο γκολ. Χωρίς να ξεχνάμε, βέβαια. την συνεισφορά του Τζαβέλα, που έβγαλε την έξοχη κάθετη πάσα στο 2-0.
Απέναντι, όμως, σε τόσο μαζικές άμυνες με τρεις στόπερ, που παραπέμπουν σε ιταλικό κατενάτσιο παλαιότερων δεκαετιών, κάπως έτσι μόνο μπορεί να μπει γκολ. Οι πολύ κλειστοί χώροι είναι πρόβλημα για κάθε γηπεδούχο και ιδίως για τον φετινό ΠΑΟΚ που δεν έγινε – ακόμα – ομάδα. Τώρα προσπαθεί να γίνει.
Συμπερασματικά, το ματς με τον Πανθρακικό ήταν τελικά ένα ευχάριστο διάλλειμα ανάμεσα στις δυο αναμετρήσεις με την Μπενφίκα. Στο Ντα Λουζ θα δείξει η ομάδα του Στέφενς πόσα απίδια πιάνει ο σάκος…
