Βελιγράδι, ερχόμαστε

Το αν δεν κάνει ο Πεδουλάκης ή ο Μπαρτζώκας θα το δούμε σε δύο χρόνια ακριβώς όσος χρόνος δόθηκε στους προκατόχους τους. Όχι, δεν συγκρίνονται ανόμοιες καριέρες, δεν γίνεται όμως να είμαστε δίκαιοι με τους μεγάλους Σέρβους και άδικοι με τους ικανούς Έλληνες. Στο φινάλε, οι κουμπάροι πήραν το καπελάκι τους κι έφυγαν, ο ένας διότι δεν ήθελε να δουλέψει με χαμηλό προϋπολογισμό και ο άλλος διότι θεώρησε πως δεν έχει κάτι άλλο υψηλότερο να κατακτήσει φέτος.

Συζητήσαμε πολλά ζωντανά στο Contra.gr, ακούστηκαν περισσότερα. Το μπάσκετ που παρακολουθήσαμε ήταν άθλιο μεν, αλλά δεν κρίνεται τώρα δε. Οι ομάδες με τρία επίσημα παιχνίδια, δεν δύνανται να προσφέρουν κάτι καλύτερο τώρα αλλά θα το απαιτήσουμε σε λίγο καιρό. Πρωτίστως από τον Ολυμπιακό και αμέσως μετά από τον Παναθηναϊκό.

Ο πιο γρήγορος Ολυμπιακός…

Στο ντέρμπι επιβεβαιώθηκε η…περυσινή ακολουθία. Ο Ολυμπιακός είναι πιο γρήγορος, πιο ομοιογενής, με περισσότερο βάθος στον πάγκο για τα κρίσιμα, όλοι του οι παίκτες ξεχειλίζουν από αυτοπεποίθηση. Συνεχίζει όμως να μην μπορεί να τελειώσει έναν αγώνα όταν παίρνει διαφορά(πέρυσι στις περισσότερες αναμετρήσεις είτε στην Ελλάδα είτε στην Ευρωλίγκα και φέτος πάλι με την Καχα). Ο Μπαρτζώκας φαίνεται ότι ετοιμάζει καινούργια πράγματα για την ομάδα προκειμένου να μην καταλήξει προβλέψιμο το παιχνίδι της. Δεν έχει προλάβει να τα παρουσιάσει αλλά θα το πράξει. Ακόμα κι έτσι, η νικη των πρωταθλητών μας έδειξε πως τόσο πέρυσι, όσο και φέτος, το μοναδικό τους ζήτημα είναι ένας παίκτης που να τελειώνει την φάση κοντά στο καλάθι. Ξεκούραστοι πόντοι, εύκολα παίρνεις το φάουλ, «Κλειδώνεις» ένα +8 και χαίρεται.

Πέρυσι και φέτος, οι ερυθρόλευκοι παίζουν με την διαφορά και τον χρόνο, κάποια στιγμή θα τους κοστίσει.

Δύο άλλα ζητήματα για τον Ολυμπιακό είναι η σοβαρότητα του Ντόρσεϊ την οποία έχει αφήσει στις ΗΠΑ έως τώρα και η ισορροπία στην χρησιμοποίηση Παπανικολάου και Περπέρογλου. Ποιος θα παίζει και πότε.

Έμειναν από δυνάμεις…

Ο Παναθηναϊκός έχει δρόμο ακόμα. Όχι επειδή ο Διαμάντιδης παίζει 37 λεπτά ή ο Τσαρτσαρής 26. Στα 32 τους μήπως παίζουν…και λίγo. O Νας μία ανάσα από τα 40 βγάζει ακόμα 35 λεπτά στο ΝΒΑ οπότε ας μην κοροϊδευόμαστε. Όλα αυτά τα χρόνια η υπερβολική πολυτέλεια σε χρήμα, αλλοίωσε ακόμα και την λογική: ο Τσαρτσαρής έμεινε από δυνάμεις όχι επειδή γέρασε αλλά γιατί κάθε χρόνο μεταφερόταν όλο και πιο δεξιά προς το τέλος του πάγκου. Όταν μπορείς να πληρώσεις ένα εκατομμύριο για παίκτη μπροστά του, που…ελπίζεις ότι πιθανώς θα είναι λίγο καλύτερος, το κάνεις ενώ τώρα ένα εκατομμύριο κοστίζουν οι Αμερικανοί και δεν ξέρεις αν μπορούν να κάνουν την διαφορά

Οι πράσινοι βελτιώνονται αγώνα με τον αγώνα, θα είχαν καλύτερη τύχη αν έβαζαν τα πολλά ελεύθερα σουτ που βρήκαν. Ο Πάνκο δεν τόλμησε καν να σουτάρει, οι υπόλοιποι άρχισαν να το σκέφτονται μετά τα πρώτα άστοχα και μονο ο Γιαννόπουλος έκανε την δουλειά του χωρίς να σκέφτεται τί θα συμβεί. Δεν μπήκαν την Δεύτερα, θα μπουν σε άλλο αγώνα.

Πολύ ευχάριστο για τον Πεδουλάκη ήταν ο πιο επιθετικός Διαμαντίδης, ο εξαιρετικός Τσαρτσαρής και ο Λάσμε ο οποίος στην άμυνα θα κάνει την διαφορά και τα ελεύθερα σουτ.

Οι αστοχίες σε Άρμστονγκ και Κίτσεν…

Δυσάρεστο; Οι επιλογές Άρμστρονγκ και Κίτσεν οι οποίες δεν βγαίνουν και είναι άγνωστο αν θα γίνει υπέρβαση στον προϋπολογισμό για αλλαγές. Ούτως ή άλλως τόσο με τον Σοφό όσο και με τον Λάσμε οι πράσινοι πρέπει να βρουν ένα τεσσάρι που θα τους βοηθάει με σουτ και θα είναι πιο αθλητικός από τον Πάνκο.

Ο Παναθηναϊκός θα συνεχίσει να προοδεύει αλλά γνωρίζει ότι πρέπει να κοπανήσει με επιμονή το κεφάλι στο …ταβάνι για να πάει ψηλότερα διότι λείπουν οι πολλές ποιοτικές επιλογές όπως στο εγγύς παρελθόν. Κακός σύμβουλος ο πανικός και η απογοήτευση σε μία ειλικρινώς μεταβατική χρονιά όπου και ο σύλλογος όχι μόνο δεν διαλύθηκε αλλά παραμένει ανταγωνιστικός.

Κεφάλαιο διαιτησία…

Για τους διαιτητές, όντως το 17-0 στις βολές στο δεύτερο ημίχρονο αποτελεί ρεκόρ. Τα έχουμε πει πολλές φορές ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους-επαγγελματίες οι οποίοι δεν αντέχουν την πίεση οπότε πάει στράφι η ικανότητά τους. Στο πρώτο μέρος άφησαν την άμυνα του Ολυμπιακού, στην τρίτη περίοδο την τιμώρησαν και κάνεις δεν κατάλαβε ποια ήταν η φιλοσοφία τους. Ούτε κόκκινοι ούτε πράσινοι. Δεν είναι η πρώτη φορά, δεν θα είναι η τελευταία. Δεν επηρέασαν τον τελικό νικητή(όποιος κι αν ήταν διότι ο Ολυμπιακός πέρασε το δεύτερο ημίχρονο με … σουτάκια χωρίς να πάει προς το καλάθι) κι επιβεβαίωσαν αυτό που ισχύει ότι πολύ σπάνια οι διαιτητές ρίχνουν στο καναβάτσο τον πραγματικά καλύτερο. Στο παρελθόν έχει συμβεί, όχι τον τελευταίο καιρό.

Το ντέρμπι αποτέλεσε μία διακοπή στην προσπάθεια των ομάδων να βρουν τον καλό τους εαυτό, έχασαν μία εβδομάδα για να προετοιμαστούν και ξανά προς την….προπόνηση τραβούν. Δεν περιμένουμε τον Φλεβάρη να τους δούμε Φοίνιξ Σανς στην επίθεση και Σελτικς στην άμυνα, αλλά θα είναι καλύτεροι.

Οι ανυπόμονοι, πάρτε την πτήση της Jat κερνάνε και ξηρούς καρπούς…

Διαβάστε ακόμη:

Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός 60-64

Δύο έγγραφες παρατηρήσεις στο φύλλο αγώνα

Σπανούλης: “Αν είμαστε σωστοί μπορούμε να κερδίσουμε οποιονδήποτε”