Το δικαίωμα του άντρα στο Speedo

Ένα κείμενο υπεράσπισης του απλού, λαϊκού speedo, για σένα που θέλεις να κυκλοφορείς στην παραλία με μια αίσθηση απελευθέρωσης.

Rommel Pacheco, of Mexico, dives in the men's 10 meter platform diving semifinals during the Beijing 2008 Olympics in Beijing Saturday, Aug. 23, 2008. (AP Photo/Lynne Sladky)
ASSOCIATED PRESS

Δεν θυμάμαι αν κάπου στο παρελθόν μου έχω κάπου κάποτε κράξει τους άντρες που φοράνε μαγιό τύπου Speedo. Αν το έχω κάνει, μετανοώ δημοσίως.Γιατί μου αρέσουν οι άντρες με Speedo. Και γιατί οι άντρες έχουν το δικαίωμα να φοράνε Speedo. Για να γίνω πιο ξεκάθαρη. Όταν ένας άντρας φοράει Speedo, δεν φοράει 'απλώς ένα μαγιό'. Φοράει αυτό το μαγιό. Κι αν, για να ακριβολογούμε, το Speedo είναι απλώς μια μάρκα, στην πραγματικότητα μιλάμε για τον άντρα που φοράει το μικρό, στενό, αποκαλυπτικό μαγιό-σλιπ. Και φορώντας το, κάνει δήλωση. Και αυτή η δήλωση είναι που έχει σημασία.

Στους κολυμβητές είναι απολύτως αποδεκτό. Είναι εργαλείο υψηλότερων επιδόσεων, γιατί δεν υπάρχουν μπατζάκια και όγκοι που γεμίζουν νερά και σε φρενάρουν όταν κολυμπάς. Γιατί λοιπόν να υπάρχουν αν δεν κολυμπάς σε ολυμπιακή πισίνα χρονομετρούμενος, αλλά π.χ. στα Πράσα της Κιμώλου; Ίσως είναι και αποδεκτό γιατί το έχουμε συνδέσει με μια συγκεκριμένη σωματοδομή. Όπως του Μάικλ Φελπς. Τίποτα περιττό, τίποτα να κρεμάει, καμία κοιλίτσα.

Με την ίδια οπτική δεν μας κλωτσάει στα μοντέλα. Όπως π.χ. στη θρυλική διαφήμιση του αρώματος Dolce & Gabbana, όπου ο David Ghandi φοράει το πιο μικροσκοπικό και λευκό μαγιό τύπου Speedo. Κι αυτός όμως, είναι Απολλώνιος... Οπότε, ΟΚ, γιατί όχι. Λάθος. Όλα λάθος.

Σε μια εποχή που οι γυναίκες απενοχοποιούν τις καμπύλες τους, δεν κρύβονται, δεν ντρέπονται για το σώμα τους, οι άντρες ζουν κάτω από την καταπίεση μιας άφατης, στιλιστικής δικτατορίας. Είναι αναγκασμένοι να φοράνε μεγάλα, φαρδιά ρούχα για να κολυμπήσουν. Από σορτς μέχρι βερμούδες ως τη μέση της γάμπας (θα επανέλθουμε με αφιέρωμα στα ιδανικά μαγιό για κάθε στιλ άντρα και περίσταση, αν δεν πειστείτε ως το τέλος αυτού του κειμένου να διεκδικήσετε την επί της παραλίας αυτοδιάθεση σας), δεν νιώθουν ελεύθεροι.

Βγαίνουν από τη θάλασσα με υφάσματα βρεγμένα να 'σακουλιάζουν' πάνω τους. Μαυρίζουν ολόκληροι εκτός από τους μηρούς τους που μένουν κατάλευκοι -θέαμα αστείο για όποιον / όποια τους βλέπει μετά με εσώρουχο (υπό την προϋπόθεση ότι δεν φοράνε εσώρουχα σκελέες).Ακόμα χειρότερα, για να μην τους συμβεί αυτό, μαζεύουν σε μέγεθος σλιπ τη βερμούδα τους όταν στεγνώνουν στον ήλιο (ο δάσκαλος στο εν λόγω αυτοσχεδιασμό είναι ο Cristiano Ronaldo).

Έχω δει άνθρωπο να φτάνει στην άκρη της θάλασσας με μαγιό βερμούδα, να το βγάζει, να βουτάει να κολυμπήσει με το Speedo του, να βγαίνει και να ξαναβάζει τη βερμούδα για να πάει ως την ξαπλώστρα του. Ήθελα να τον πάρω αγκαλιά και να του πω, δεν χρειάζεται, μην ντρέπεσαι, free Speedo. Ήρθε ο καιρός οι άντρες να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στην ελευθερία που δίνει ένα μικρό, ελαστικό μαγιό. Κι ας μην έχουν τέλειο σώμα. Αρκεί να έχουν αυτοπεποίθηση.

Το να φορέσεις Speedo είναι μια συνειδητή απόφαση. Μια απόφαση που δηλώνει ότι είσαι εντάξει με τον εαυτό σου. Όπως έχει δηλώσει σε παλιότερο θέμα του αμερικανικού Esquire, ο αντιπρόεδρος merchandising & design της Speedo, Giorgi Duvall, "το μαγιό-σλιπ είναι ένδειξη αυτοπεποίθησης είτε το φοράει ένας ελίτ κολυμβητής, είτε ένας κύριος στο South Beach". Ή και ένας κύριος σε μια παραλία των Κυκλάδων θα προσθέσω εγώ. Όπως με όλα τα ρούχα που ξεφεύγουν από τον 'κανόνα' (που ποτέ κανείς δεν όρισε), το θέμα είναι να το φοράς κι όχι να σε φοράει.

Αν δηλαδή εσύ, αγαπητέ άντρα, φορέσεις το Speedo σου χωρίς να νιώθεις άβολα και χωρίς να το κάνεις θέμα, τότε δεν θα το κάνει και κανείς άλλος θέμα. Κι αν το κάνει, κακό του κεφαλιού του. Σκέψου τους James Bond. Και ο Sean Connery και ο Daniel Craig τα αγαπάνε τα φαρδιά Speedo (αυτή είναι και η πιο safe επιλογή για να νιώθεις άνετα, χωρίς να νιώθεις εκτεθειμένος, τα σορτς-σλιπ). Και δεν χρειάζεται να έχεις πεθάνει στο γυμναστήριο για να δείχνεις με το κολλητό μαγιουδάκι όπως ο David Beckham ή ο Jude Law.

Αν βέβαια, σε έχουν φάει οι πάγκοι και ο διάδρομος, flaunt it που λένε και στην Αμερική. Αλλά κι αν έχεις και την κοιλίτσα σου και το σώμα σου δεν είναι ανεστραμμένο τρίγωνο, θέλω να θυμάσαι ότι έχεις το δικαίωμα να κολυμπάς ελεύθερα, να μαυρίζεις ομοιόμορφα, να χαίρεσαι τον ήλιο και τη θάλασσα χωρίς μπατζάκια. Το κάνουν και ο Robert Redford και ο Giorgio Armani χρόνια τώρα. Kι ας έχουν περάσει και τα πρώτα και τα δεύτερα -ήντα και βάλε.

Θα υπάρξουν φορές που θα κωλώσεις; Ναι. Είτε γιατί πρόκειται για ένα pool party με οικογενειακούς φίλους (που φοράνε όλοι μαγιό βερμούδες) και παιδάκια, είτε γιατί πας πρώτη φορά για μπάνιο με το κορίτσι των ονείρων σου και δεν ξέρεις αν είναι από τις 'σιχαίνομαι-τους-άντρες-με-Speedo' που μεγάλωσε η προηγούμενη γενιά. Λόγοι θα υπάρχουν.

Κι εμείς οι γυναίκες, που δεν έχουμε τέτοιους περιορισμούς, δεν φοράμε παντού και πάντα ίδιας 'αποκαλυπτικότητας' και statement μαγιό. Εξαρτάται από το πόσο καλά νιώθουμε με τον εαυτό μας, από την περίσταση και πάει λέγοντας. Σε γενικές όμως γραμμές, frankly our dears, we don’t give a damn. Και ξέρετε κάτι; Ούτε εσείς πρέπει να δίνετε δεκάρα τσακιστή. Ούτως ή άλλως, ένας άντρας με προσωπικό στιλ και αυτοπεποίθηση είναι πάντα ωραιότερος από έναν άντρα με απλώς κοιλιακούς