Η αήττητη Εθνική θέλει να προσελκύσει τους δύσπιστους και γκρινιάρηδες

Σε μία περίοδο που υπάρχει πληθυσμός στην Ελλάδα που δεν πιστεύει στον κορονοϊό και στη χρήση μάσκας ως μέτρο προφύλαξης, γιατί πιστεύετε ότι θα στηρίξει την προσπάθεια της Εθνικής ομάδας;

Ο Τάσος Μπακασέτας της Εθνικής Ελλάδας σε στιγμιότυπο της αναμέτρησης με τη Σλοβενία για το Nations League 2020-2021 στη 'Στόζιτσε Αρένα' της Λιουμπλιάνας | Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2020
Ο Τάσος Μπακασέτας της Εθνικής Ελλάδας σε στιγμιότυπο της αναμέτρησης με τη Σλοβενία για το Nations League 2020-2021 στη 'Στόζιτσε Αρένα' της Λιουμπλιάνας | Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2020 EUROKINISSI SPORTS

Η Εθνική Ελλάδας μπήκε στη μάχη του Nations League -ποτέ δεν θα καταλάβουμε που ακριβώς εξυπηρετεί αυτή η διοργάνωση- έπειτα από σχεδόν έναν χρόνο αδράνειας. Από τον Νοέμβριο του 2019 έως τον Σεπτέμβριο του 2020 το μόνο που έμεινε ίδιο στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είναι ο Τζον φαν'τ Σιπ. Και πάλι καλά δηλαδή, γιατί η ΕΠΟ, που δεν φημίζεται τελευταία για τις... εύστοχες επιλογές και αποφάσεις, θα μπορούσε να τον στείλει στο ταμείο ανεργίας. Αλλά κάτι βλέπουν ή δεν 'καίγονται' για να ασχοληθούν και με τον Ολλανδό.

Οι υπόλοιποι, πάντως, αυτοί που δεν έκαναν ζάπινγκ μεταξύ Σλοβενίας-Ελλάδας και Big Brother και δεν είναι οι αιώνιοι γκρινιάρηδες, κάτι βλέπουν. Και -το βασικότερο- κάτι περιμένουν να δουν. Γιατί αν αυτή η Εθνική εκπέμπει κάτι, είναι ακριβώς αυτό: η αναμονή για το καλύτερο. Υπάρχει μέλλον.

Η αλήθεια είναι πως ο αγώνας με τη Σλοβενία δεν ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να σου τύχει για Πέμπτη βράδυ. Πρώτο ματς ύστερα από μακρά διακοπή, με θεωρητικά μη εμπορικό αντίπαλο και σε άδειο, ελέω κορονοϊού, γήπεδο. Αυτές, όμως, πάντα ήταν οι προϋποθέσεις για ματς της Εθνικής. Αν εξαιρέσουμε τις εξέδρες των γηπέδων, η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια παλεύει για να ανακτήσει την αγωνιστική αξιοπρέπειά της και να αφήσει πίσω την κακή παρένθεση έπειτα απ' το Παγκόσμιο Κύπελλο του '14. Και ποτέ, σε αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν, δεν ήταν εμπορική.

Ποια, όμως, είναι η σημασία τη δεδομένη χρονική στιγμή; Να δούμε γρήγορα κάτι σούπερ ντούπερ ή να 'χτιστεί' σιγά-σιγά ένα συγκρότημα που θα μπορεί στο μέλλον να διεκδικήσει κάτι καλύτερο; Εξάλλου, τα τελευταία παιχνίδια της Εθνικής δεν έχουν τον χαρακτήρα της αγγαρείας, ίσα-ίσα που είναι άξια παρακολούθησης. Αήττητη προχωρά η ελληνική ομάδα, που φτιάχνει μία διαφορετική ποδοσφαιρική ταυτότητα, τέτοια ώστε να προσελκύσει τους δύσπιστους και γκρινιάρηδες.

Ένα τέτοιο ποδόσφαιρο προσπάθησε να παίξει στη Σλοβενία. Ποδόσφαιρο συνεργασιών και ταλέντου, πρωτοβουλίας και ατομικής εκρηκτικότητας. Χωρίς Κώστα Τσιμίκα, έχοντας σε κακό βράδυ τον Δημήτρη Γιαννούλη και με τους Δημήτρη Κουρμπέλη-Ζέκα να είναι οι 'άρχοντες' της μεσαίας γραμμής, το 0-0 ήταν το σίγουρο αποτέλεσμα. Για τη συνέχεια, ψάχναμε τον game changer για το διπλό. Μία φορά απειληθήκαμε από τους Σλοβένους, στη φάση του 85', όπου ο κατά τ' άλλα άκρως θετικός Στράτος Σβάρνας έχασε τον φορ και λίγο έλειψε να γίνει η ζημιά. Αυτή η μία φάση, δηλαδή, που θα έκρινε τον αγώνα κι έψαχνε για το αντίπαλο τέρμα η Εθνική Ελλάδας.

Το ματς τελείωσε 12 παρά, ξεχάστηκε 12 παρά 1. Λογικό. Αλλά αυτά που άφησε για το μέλλον είναι που έχουν σημασία, ώστε να μπορούμε να ασχολούμαστε πιο πολλές μέρες με την Εθνική. Η αφετηρία πλέον είναι διαφορετική και τούτο είναι που πρέπει να γίνει αντιληπτό. Ο Φαν'τ Σιπ ακολουθεί τον μοναχικό και δύσκολο δρόμο. Να φτιάξει ομάδα, να είναι ελκυστική, να αφήσει παρακαταθήκη για το μέλλον και να φέρει την πρόκριση σε τελική φάση. Για όλο αυτό το πακέτο θα γίνει ταμείο στο τέλος, όταν το ορίσει ο ίδιος ο Ολλανδός προπονητής (ή η ΕΠΟ).

Μέχρι τότε ας κρατήσουμε τα στεγανά κλειστά. Αυτή η παθογένεια που έφερε τα 'τραύματα' του πρόσφατου παρελθόντος. Ας συνεχίζει να λειτουργεί αυτόνομα η ελληνική ομάδα, μακριά από τη μεμψιμοιρία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μακριά από τον οπαδισμό και τις θεωρίες συνωμοσίας, γιατί έμεινε εκτός αποστολής ο Τσιμίκας. Για το μοναδικό που δεν μπορεί ουδείς να κατηγορήσει κάποιος τον Φαν'τ Σιπ είναι για παρωπίδες (δείτε πόσο... διάπλατα έχει ανοίξει τις πόρτες της ελληνικής ομάδας όσον αφορά στις κλήσεις). Όταν φτιάξουμε ομάδα, θα φτιάξουμε και φιλάθλους. Αλυσίδα είναι κι έτσι θα πηγαίνει μία ζωή. Εξάλλου, την Εθνική δεν την αγαπήσαμε ποτέ. Αποκούμπι την είχαμε και πηγαίναμε όπου φυσούσε ο άνεμος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ