2006: Έτος… καταλανικό
Όταν τον Μάιο του 1994, στον τελικό της Αθήνας, η Μπαρτσελόνα δεχόταν τέσσερα γκολ από την Μίλαν, έγινε πλέον κατανοητό ότι η εποχή του Γιόχαν Κρόιφ είχε φτάσει στο τέλος της. Τον Μάιο του 2006, με τις... ευλογίες (και τις συμβουλές) του "ιπτάμενου Ολλανδού", ένας συμπατριώτης του, ο Φρανκ Ράικαρντ, συνέδεσε το όνομά του με την επιστροφή των Καταλανών στην κορυφή της Ευρώπης, στην κορυφή του Τσάμπιονς Λιγκ.
Το 2006 ήταν η χρονιά της Μπαρτσελόνα, όσον αφορά στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, αφού εκτός των εγχωρίων σκήπτρων, κυριάρχησε και στην σημαντικότερη διασυλλογική διοργάνωση της “γηραιάς ηπείρου”. Αυτό που διαφαινόταν τα τελευταία τρία χρόνια έγινε πραγματικότητα και οι Καταλανοί, στον τελικό του “Σταντ ντε Φρανς” στο Παρίσι, κέρδισαν με 2-1 την Αρσεναλ και σήκωσαν το βαρύτιμο τρόπαιο.
– (link:114268)Μουρίνιο vs Μουρίνιο: Το απόλυτο contrast(/link)
– (link:126340)Η… ανάσταση του εμποράκου(/link)
Για να φτάσουν μέχρι εκεί, δυσκολεύτηκαν είναι η αλήθεια. Αρχικώς βγήκαν “ζωντανοί” από την ευρωπαϊκή τους… βεντέτα, τις αναμετρήσεις δηλαδή με την Τσέλσι του Ζοζέ Μουρίνιο. Νίκη στο Λονδίνο (και εκδίκηση για τον αποκλεισμό της προηγούμενης χρονιάς) και ισοπαλία στην Βαρκελώνη. Εν συνεχεία απέκλεισαν τον μοναδικό εκπρόσωπο της χώρας μας σε αυτό το προχωρημένο επίπεδο, τον Γιώργο Καραγκούνη και την Μπενφίκα, με “λευκή” ισοπαλία στην Λισαβόνα και νίκη 2-0 στον επαναληπτικό. Προτελευταίο εμπόδιο η πάντα επικίνδυνη Μίλαν. Εκτός έδρας νίκη με 1-0 και ακόμα ένα 0-0, στο “Καμπ Νόου” αυτήν τη φορά, στάθηκαν αρκετά.
Στις 17 Μαΐου, η πρόκληση προήλθε από ακόμα μία ομάδα με εξαιρετική άμυνα και ποιοτική επίθεση. Την Αρσεναλ του Γενς Λέμαν (829 συνεχή αγωνιστικά λεπτά δίχως να δεχθεί γκολ μέχρι τον τελικό) και του Τιερί Ανρί (πέντε γκολ και ηγετική παρουσία). Την Αρσεναλ που είχε αποκλείσει με σχετική άνεση τις Ρεάλ Μαδρίτης και Γιουβέντους στους “16” και στους “8” αντιστοίχως, και που είχε δυσκολευτεί κόντρα στην έκπληξη της σεζόν, Βιγιαρεάλ (ένα άστοχο πέναλτι του Ρικέλμε λίγο πριν το τέλος του επαναληπτικού έστειλε τους “κανονιέρηδες” στον τελικό).
-Την πορεία του “κιτρίνου υποβρυχίου”, της Βιγιαρεάλ, μέχρι τα ημιτελικά. Μιας ομάδας που εδρεύει σε μία… κωμόπολη 48.000 κατοίκων και που με την απόδοσή της τα τελευταία τρία χρόνια (είχε φτάσει και στα ημιτελικά του ΟΥΕΦΑ το 2004) καταπλήσσει την Ισπανία και την Ευρώπη.
– Τα πολλά γκολ της φάσης των ομίλων της νέας σεζόν. Οι τερματοφύλακες έβγαζαν συχνά τη μπάλα από τα δίχτυα τους και φυσικά αυτό ήταν προς τέρψη δική μας.
– Μίλαν-Μπάγερν 4-1 και Λίβερπουλ-Μπενφίκα 0-2. Φάση των “16”. Η απάντηση των αουτσάιντερ.
– Τρίτη συνεχή σεζόν που η Λιόν φτάνει μέχρι τα προημιτελικά. Το επόμενο βήμα δεν αργεί…
– Μέσι (Μπαρτσελόνα), Φαμπρέγας (Αρσεναλ), Χούντελααρ (Αγιαξ), Μουτίνιο (Σπόρτινγκ Λισαβόνας), Αντερσον (Πόρτο), Μπεν Αρφά (Λιόν), Ακινφέεφ (ΤΣΣΚΑ Μόσχας). Το μέλλον είναι εδώ.
+1
Απουσία των ελληνικών ομάδων από τους “16”. Προτιμότερο από το να γίνουν σάκος του μποξ, βάσει των εμφανίσεών τους (Ολυμπιακός: 8 γκολ παθητικό εντός έδρας πέρυσι, Παναθηναϊκός: 13 γκολ εκτός έδρας πέρυσι, ΑΕΚ: 8 γκολ εκτός έδρας φέτος).
5 πράγματα που ξεχνάμε…
– Την κατάσταση του αγωνιστικού χώρου του γηπέδου της Τσέλσι στον αγώνα των “16” με την Μπαρτσελόνα. Τα κόλπα του Μουρίνιο δεν έπιασαν και οι Καταλανοί κέρδισαν με 2-1.
– Τις αδιάφορες ομάδες (και τα αποτελέσματά τους) στην έκτη αγωνιστική της φάσης των ομίλων.
-Ούτε την Βιγιαρεάλ δεν απέκλεισε η Ιντερ των δισεκατομμυρίων. Με αυτήν τη νοοτροπία, μόνο μία η πιθανότητα για τους “νερατζούρι” να κατακτήσουν αυτό το τρόπαιο: όπως το πρωτάθλημα, στα “χαρτιά”.
– Προημιτελικά, ημιτελικά, τελικός. Εντεκα αγώνες, μόλις δεκαεπτά γκολ. Αν μη τι άλλο, μικρή παραγωγικότητα από τους κορυφαίους επιθετικούς, έστω και σε γύρους που η άμυνα αποκτά προτεραιότητα.
– Διαιτησία. Η ΟΥΕΦΑ, πιστή στο καθήκον της και τις δεσμεύσεις στους χορηγούς, έβαλε το “χεράκι” της όπου χρειάστηκε…
+1
Πέντε χρόνια χωρίς ελληνική ομάδα σε φάση νοκ-άουτ, ελληνική ομάδα με βλέψεις να γίνει Βιγιαρεάλ, Μπενφίκα ή… Λιόν.
Στην Γαλλία, λοιπόν, το παιχνίδι… άναψε όταν στο 18’ ο Γενς Λέμαν αποβλήθηκε με κόκκινη κάρτα. Η Αρσεναλ βρήκε το σθένος και με τον Σολ Κάμπελ πήρε προβάδισμα. Καλά μαθημένη από τους προηγούμενους γύρους, “οχυρώθηκε” στα μετόπισθεν και λεπτό με το λεπτό, η πλάστιγγα έγερνε προς το μέρος της. Στο 61’, ο Χένρικ Λάρσον μπαίνει στο παιχνίδι και με την ευφυία του ανατρέπει τα δεδομένα. Στο 76ο λεπτό, ύστερα από πάσα του Ντέκο και άγγιγμα-προσποίηση του Λάρσον, ο Σάμουελ Ετό ισοφάρισε για τους “μπλαουγκράνα”. Στο 81’, μία άλλη αλλαγή, ο Ζουλιάν Μπελέτι, δέχθηκε την κάθετη μπαλιά από τον Λάρσον και διαμόρφωσε το τελικό 2-1. Η Μπαρτσελόνα στέφεται πρωταθλήτρια Ευρώπης και το πάρτι αρχίζει…
Νέα σεζόν, καμία αλλαγή
Λίγους μήνες μετά, τριάντα δύο σύλλογοι συνέθεσαν οκτώ ομίλους θέτοντας στόχους, φανερούς ή κρυφούς. Η πρόκριση στους νοκ-άουτ γύρους ήταν ευσεβής πόθος όλων, ωστόσο για ακόμα μία σεζόν, μόνο η γνωστή κάστα θα προχωρούσε. Τι κι αν η Βέρντερ Βρέμης λίγο έλειψε να κάνει την έκπληξη και να αφήσει εκτός την εστεμμένη πρωταθλήτρια Ευρώπης (με την Τσέλσι να βάζει το “χεράκι” της και να “παραδίνεται” στους Γερμανούς σε κρίσιμο αγώνα); Η Μπαρτσελόνα βρήκε τον τρόπο κερδίζοντας το συγκρότημα του Τόμας Σάαφ στο τέλος.
Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, πρώτη στον όμιλό της μετά την πέμπτη αγωνιστική, τερμάτισε τελικώς τρίτη, ύστερα από μία “σβηστή” ισοπαλία μεταξύ Αρσεναλ και Πόρτο στην τελευταία αγωνιστική. Η Μίλαν, πραγματικά αγνώριστη φέτος, σημείωσε τις… καθιερωμένες δύο ήττες στα τελευταία της παιχνίδια ομίλου και η γαλλική ομάδα (εν προκειμένω η Λιλ), πήρε τη θέση της ελληνικής (ήτοι της ΑΕΚ) για τη συνέχεια.
Η αρχή του 2006 βρήκε στη διοργάνωση τρεις αγγλικές ομάδες, τρεις ισπανικές, τρεις ιταλικές, δύο γερμανικές, δύο ολλανδικές, μία γαλλική, μία πορτογαλική και μία σκοτσέζικη. Στο τέλος του έτους, “εισιτήριο” για τη συνέχεια πήραν τέσσερις αγγλικές ομάδες (ως πρωτοπόρες, μάλιστα, των ομίλων τους), τρεις ισπανικές, τρεις ιταλικές, δύο γαλλικές, μία γερμανική, μία ολλανδική, μία πορτογαλική και μία σκοτσέζικη. Δέκα ομάδες είναι ίδιες στις δύο αυτές σεζόν, ενώ η περσινή Ρέιντζερς έγινε Σέλτικ φέτος, η Βιγιαρεάλ έγινε Βαλένθια, η Μπενφίκα έγινε Πόρτο, η Γιουβέντους έγινε Ρόμα και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με την Λιλ πήραν τις… θέσεις των Βέρντερ Βρέμης και Αγιαξ.
Η μάχη, πάντως, συνεχίζεται και ήδη η κλήρωση της Νιόν στάθηκε στο πλευρό των ποδοσφαιρόφιλων. Δύο ντέρμπι (Μπαρτσελόνα-Λίβερπουλ και Ρεάλ Μαδρίτης-Μπάγερν Μονάχου) και άλλα έξι εξαιρετικά ζευγάρια προκαλούν αγωνία που θα κρατήσει μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Τότε, το Τσάμπιονς Λιγκ επιστρέφει και τα βράδια της Τρίτης και της Τετάρτης αποκτούν και πάλι (ποδοσφαιρικό) νόημα…
