ΑΕΚ και διαιτησία: οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος
Προς τι όλος αυτός ο σαματάς που η -πολλά υποσχόμενη αγωνιστικά- ΑΕΚ προκάλεσε για τη διαιτησία του ντέρμπι όταν ο πρόεδρός της, αλλάζοντας κοστούμι και φορώντας αυτό του προέδρου της Λίγκας, εκφράζει πλήρη εμπιστοσύνη στην ΚΕΔ ρίχνοντας το μπαλάκι στην ΕΠΟ; Ο Γιάννης Ξενάκης απαντά.
Η ιστορία του Θανόπουλου, που ως πρόεδρος της ΑΕΚ κάνει δηλώσεις επιθετικές και ζητάει ισότιμη αντιμετώπιση και ως πρόεδρος της Σούπερ Λίγκα ωραιοποιεί καταστάσεις που λίγο νωρίτερα σιχτίριζε, μου θυμίζει τον δρ. Τζέκιλ και τον μίστερ Χάιντ. Ο καλός και κακός Θανόπουλος, που κινείται πάνω σε λεπτή διαχωριστική γραμμή και προσπαθεί να μη διαταράξει τις ισορροπίες. Εξ όσων θυμάμαι, ο Τζίγκερ προ τριετίας, όταν αδικούσαν τον Παναθηναϊκό, τουλάχιστον έλεγε τα ίδια και ως πρόεδρος του Παναθηναϊκού, αλλά και ως πρόεδρος της Σούπερ Λίγκα (όχι και ότι πέτυχε τίποτα, βεβαίως).
Ο Δημητριάδης από την πρώτη μέρα κιόλας που έπιασε δουλειά, του ‘κατσε περίπτωση που τον υποχρέωσε να «πλακωθεί» (φραστικά) στο γήπεδο και μακριά απ’ αυτό. Με τον Δαλούκα και με τον παρατηρητή (Παπατριανταφύλλου) που τον βαθμολόγησε. Με τον Μάλαμα (Τεβεκέλη), μετά τα μεσάνυχτα σε παρέμβαση που έκανε στο συνδρομητικό κανάλι. Με τον Τεροβίτσα (της ΚΕΔ), στον οποίο τηλεφώνησε πρωί πρωί.
Όλος ο κόσμος της ΑΕΚ, είπε αυτά που ένιωθε. Η ΠΑΕ έβγαλε το απόγευμα ανακοίνωση, μέσα από την οποία ζητάει «ισότιμη αντιμετώπιση». Η ΑΕΚ κρούει τον «κώδωνα κινδύνου», μόνο που φοβάμαι ότι αυτό το κουδούνι είναι μονίμως χαλασμένο και κανείς δεν τ’ ακούει. Και προειδοποιεί η ΑΕΚ στην ανακοίνωση της ότι θα πάρει την κατάσταση στα χέρια της, αν δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους οι αρμόδιοι. Δηλαδή, με δυο λόγια, γενικότητες, ασάφειες και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
Το ζήτημα με τη διαιτησία στην Ελλάδα, είναι κουραστικό, μίζερο, βαρετό. Και έχει δυο όψεις. Από τη μια, όταν δεν σου δίνουν τα νόμιμα στο γήπεδο, σου στερούν τη δυνατότητα να διεκδικήσεις πράγματα, τα οποία πλέον για να τα κατακτήσεις θα πρέπει να υπερβάλλεις εαυτόν. Και αν δεν έχεις ομάδα που θα μπορέσει να νικήσει και τον αντίπαλο και την αδικία, τότε θα είσαι διπλά χαμένος. Πρώτα στο γήπεδο και μετά στις εντυπώσεις. Διότι, καλώς ή κακώς όταν σου γίνει συνήθεια να «φωνάζεις» μικραίνεις επικίνδυνα (….αν πάλι δεν «φωνάξεις» αυτό εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή ανικανότητα, ναι , το ξέρω δεν βγάζουμε άκρη)
Η άλλη όψη, έχει να κάνει με το άλλοθι που σου προσφέρει το ανάθεμα στη διαιτησία και όλο το σύστημα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ρίχνοντας και φορτώνοντας τα όλα στον κουμπάρο του Βασσάρα, προς στιγμή μονάχα αποκρύπτεις τις δικές σου τρανταχτές αδυναμίες.
Και μιλάμε τώρα για μια ΑΕΚ που έπιασε την καλύτερη απόδοση σε ντέρμπι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο – από εκείνο το αλησμόνητο 4-0 επί του Ολυμπιακού. Μια ΑΕΚ, που είχε ρυθμό, έφτιαξε τουλάχιστον 7-8 καλές φάσεις (πολλές απ’ αυτές ήταν προϊόν δημιουργίας και όχι συγκυριακές) και έβγαλε μετά από πολύ καιρό αυτοματισμούς στο τερέν. Μια ΑΕΚ για την οποία θεωρώ κατάκτηση το γεγονός ότι δεν παρέδωσε πνεύμα μετά το 0-2 (όπως είχε κάνει στις 31 Μαίου με τον Παναθηναϊκό). Μια ΑΕΚ, για την οποία θα είναι ευχής έργον να βρει σύντομα στα αριστερά έναν Αραούχο. Μια ΑΕΚ, που μπορεί τα επόμενα χρόνια να ωφεληθεί τα μέγιστα από το παίξιμο ενός ποδοσφαιριστή που έχει την στόφα να εξελιχθεί σε (πραγματικό και όχι ευκαιριακό) ηγέτη της ομάδας: Ρότζερ Γκερέιρο. Μια ΑΕΚ που έστω και για μια χρονιά μονάχα (μακάρι να ‘ναι και δεύτερη αλλά και περισσότερο) θα προσφέρει στο κοινό της (αλλά και στο κοινό άλλων ομάδων που αγαπούν το καλό ποδόσφαιρο και τους καλούς ποδοσφαιριστές) τον πιο ποιοτικό επιθετικό του ελληνικού πρωταθλήματος: τον Κρίστιαν Νέμεθ.
Το άλλοθι που ανέφερα πιο πάνω και αφορά στις τρανταχτές αδυναμίες, είναι κάτι που θα πρέπει να απασχολεί κάθε φίλο της ΑΕΚ, ανεξάρτητα αν ο Δαλούκας μπέρδεψε το άθλημα και προς στιγμήν νόμιζε ότι σφύριζε αγώνα πετοσφαίρισης. Δεν λέμε κάτι καινούριο, είναι χιλιοειπωμένα και χιλιογραμμένα. Η ΑΕΚ υστερεί απελπιστικά στον άξονα. Το δίδυμο Καφέ – Μάκου δεν υπάρχει ποδοσφαιρικά. Μερικοί φωνάζουν γιατί δεν παίζει ο Γιαχάγια, λες και θα κάνει τη διαφορά ένας 19χρονος Γκανέζος με μοναδική προϋπηρεσία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είκοσι ματς Γ’ εθνικής με την Καρδίτσα.
Ο Καφές είναι καλός και γλυκός όταν όλα δουλεύουν ρολόι, η ομάδα κυριαρχεί και κερδίζει. Στα ζόρικα, όταν πρέπει να κόψει, να αναχαιτίσει, να σπάσει τον ρυθμό του αντιπάλου, ο Καφές είναι κακός και πικρός.
Ο Μάκος σου δίνει την αίσθηση ενός ποδοσφαιριστή με τεράστια ανασφάλεια. Που τρέμει και τον ίσκιο του. Και καλά, να πάρει πρωτοβουλία, να βγάλει την ομάδα μπροστά, να δώσει σωστά και γρήγορα την μπάλα μπροστά (και όχι παράλληλα), φοβάται να το κάνει, γιατί ενδεχομένως να φοβάται το λάθος. Που είναι όμως το τσαγανό του, το πάθος του, τα τάκλιν του, τα μαρκαρίσματα του, οι τοποθετήσεις του; Επειδή είναι μια βλακεία και τίποτα λιγότερο η εξυπνάδα «άλλο Πανιώνιος και άλλο ΑΕΚ», θα υπενθυμίσω ότι κάτι αντίστοιχο θα μπορούσαμε να πούμε και το 2002 για τον Κατσουράνη («άλλο Παναχαϊκή και άλλο ΑΕΚ». Το 1998 για τον Ζήκο. «Άλλο Ξάνθη και άλλο ΑΕΚ». Και για δεκάδες, εκατοντάδες ακόμα ποδοσφαιριστές που ήρθαν ακόμα και από χαμηλότερη κατηγορία και με το «καλημέρα» έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Όλα λοιπόν εξαρτώνται από τον ίδιο τον Μάκο και από τον προπονητή. Με ποιο τρόπο θα μπορέσει ο Μπάγεβιτς να τον βοηθήσει για να ξεκολλήσει απ΄ αυτό το τέλμα. Αφού προηγουμένως βοηθήσει ο ίδιος ο Μάκος τον εαυτό του…
Ο Μπάγεβιτς το ματς το ξεκίνησε καλά. 4-4-2, αυτό χρειαζόταν για να νιώσει την ΑΕΚ η άμυνα του Ολυμπιακού, αυτό έπραξε. Σωστές και οι επιλογές στα πρόσωπα, με μοναδική ίσως ένσταση από αρκετούς, γιατί συνεχίζει να επιμένει στον Μάκο και δεν δοκιμάζει τον Γιαχάγια (θα γίνει και αυτό και μακάρι να αντεπεξέλθει καλύτερα ο Αφρικανός προς όφελος της ομάδας). Από κει και πέρα:
*Λάθος σοβαρό του Μπάγεβιτς να στείλει τον Μπλάνκο πολύ μακριά από την περιοχή, σχεδόν σε θέση δεξιού εξτρέμ. Δεν υπάρχει εκεί κανένας Μπλάνκο, όταν ο Αργεντινός κινείται σε τέτοιους χώρους, συγχωρήστε με, αλλά είναι σα να παίζει με δέκα η ομάδα. Ο «Ζορό» είναι παίκτης περιοχής και μόνο περιοχής. Ο Νέμεθ μπορεί να βγει παραέξω. Να κάνει τη σωστή ντρίμπλα στο σωστό χρόνο, να δώσει την πάσα όταν κι εκεί που πρέπει. Μπορεί να το κάνει, γιατί το κατέχει. Όσο για την αιτιολογία, ότι έβγαλε μακριά από την περιοχή τον Μπλάνκο για να τραβήξει έξω τα στόπερ του Ολυμπιακού, αυτό και μόνο να τ’ ακούς είναι αστείο.
*Δεν υπάρχει κανένα λάθος Μπάγεβιτς στην αλλαγή Νέμεθ, όταν ο μικρός από ώρα φωνάζει ότι έχει «σκάσει» και ζητάει διαρκώς αλλαγή.
*Ο,τι έχει κάνει ο Μπάγεβιτς στο τελευταίο τέταρτο βγάζοντας τα δυο κεντρικά χαφ και παίζοντας ουσιαστικά με …4-0-6 είναι απλώς κινήσεις μέσα σε απόγνωση που δεν βγήκαν. Απέναντι από τον Μπάγεβιτς, στεκόμαστε χιλιάδες …προπονητές και έχουμε τη δική μας άποψη για την όσο το δυνατόν πιο έξυπνη και πιο ορθολογιστική διαχείριση της κατάστασης για να ανατρέψει η ΑΕΚ το σκορ. Μια απ’ αυτές τις απόψεις με την οποία συμφωνώ, είναι ότι δεν χρειάζονταν στο τέλος και οι 4 αμυντικοί μέσα. Μπορεί για παράδειγμα να βγει ο Χουάνφραν (στην είσοδο Παυλή) και να καλύψει το αριστερό άκρο ο Μαντούκα. Ή να προωθηθεί στα χαφ ο Γιάχιτς. Όλα αυτά εκ των υστέρων, λεπτομέρειες που απλώς τις συζητάμε και μεταξύ μας.
Το δεύτερο ντέρμπι στο καπάκι, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία η ΑΕΚ να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε. Να παίξει δηλαδή απλό ποδόσφαιρο, με καλή κυκλοφορία της μπάλας, με συνδυασμούς, με σωστές πρωτοβουλίες στο ένας εναντίον ενός (δεν απαγορεύονται οι ντρίμπλες στο ποδόσφαιρο, μην τρελαθούμε κιόλας). Και με περισσότερη συμμετοχή στο παιχνίδι από ποδοσφαιριστές που έχουν τα προσόντα, αλλά τα δείχνουν που και που. Συμφωνείτε, κύριε Σκόκο;
ΥΓ: Πιθανόν να δούμε τον Γκερέϊρο να καθιερώνεται στον άξονα δίπλα στο αμυντικό χαφ. Σοφή κίνηση. Κι ακόμη πιο σοφή, αν βρει η ΑΕΚ και αμυντικό χαφ. Που να δαγκώνει…
ΥΓ 2: Όσοι κραυγάζουν ότι η ΑΕΚ, ο Θανόπουλος, θα πρέπει να προστατέψουν τα συμφέροντα της ομάδας, θα πρέπει να υποδείξουν και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει κάτι τέτοιο. Στα λόγια είναι εύκολο να το λες…
ΥΓ 3: Εννοείται, πως αν είχε αποκτηθεί εκείνο το βαρύ φορ περιοχής, θα βλέπαμε μια ΑΕΚ με ακόμα καλύτερη επιθετική λειτουργία.
ΥΓ 4: Η ΑΕΚ δίνει την εντύπωση ότι αποκτώντας 7 ποδοσφαιριστές τον Αύγουστο, βρίσκεται ακόμα στη (δεύτερη) φάση προετοιμασίας. Όταν με το καλό ολοκληρωθεί αυτή προετοιμασία, για ένα πράγμα είμαι σίγουρος. Η ομάδα θα παίξει καλό ποδόσφαιρο.
ΥΓ 5: Προσπαθώντας να θυμηθώ για ποιο λόγο η ΑΕΚ δεν απέκτησε τον Γενάρη του 2007 τον Τοροσίδη, ανέτρεξα σε μια συνέντευξη Τύπου του Ντέμη. 16 Φεβρουαρίου 2007, ιδού τι απάντησε: «Με ρωτήσατε για τον Τοροσίδη. Ναι, τον θέλαμε τον Τοροσίδη. Πήρα ο ίδιος τηλέφωνο τον πρόεδρο της Ξάνθης, μου είπε ένα ποσό, του είπα θα το ξανασυζητήσουμε, τον ξαναπήρα τηλέφωνο δύο φορές. Ακόμα δεν με έχει πάρει πίσω. Δεν με άφησε να μπω στη διαδικασία να κάνω πρόταση».
Ο Δημητριάδης από την πρώτη μέρα κιόλας που έπιασε δουλειά, του ‘κατσε περίπτωση που τον υποχρέωσε να «πλακωθεί» (φραστικά) στο γήπεδο και μακριά απ’ αυτό. Με τον Δαλούκα και με τον παρατηρητή (Παπατριανταφύλλου) που τον βαθμολόγησε. Με τον Μάλαμα (Τεβεκέλη), μετά τα μεσάνυχτα σε παρέμβαση που έκανε στο συνδρομητικό κανάλι. Με τον Τεροβίτσα (της ΚΕΔ), στον οποίο τηλεφώνησε πρωί πρωί.
Όλος ο κόσμος της ΑΕΚ, είπε αυτά που ένιωθε. Η ΠΑΕ έβγαλε το απόγευμα ανακοίνωση, μέσα από την οποία ζητάει «ισότιμη αντιμετώπιση». Η ΑΕΚ κρούει τον «κώδωνα κινδύνου», μόνο που φοβάμαι ότι αυτό το κουδούνι είναι μονίμως χαλασμένο και κανείς δεν τ’ ακούει. Και προειδοποιεί η ΑΕΚ στην ανακοίνωση της ότι θα πάρει την κατάσταση στα χέρια της, αν δεν αναλάβουν τις ευθύνες τους οι αρμόδιοι. Δηλαδή, με δυο λόγια, γενικότητες, ασάφειες και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
Το ζήτημα με τη διαιτησία στην Ελλάδα, είναι κουραστικό, μίζερο, βαρετό. Και έχει δυο όψεις. Από τη μια, όταν δεν σου δίνουν τα νόμιμα στο γήπεδο, σου στερούν τη δυνατότητα να διεκδικήσεις πράγματα, τα οποία πλέον για να τα κατακτήσεις θα πρέπει να υπερβάλλεις εαυτόν. Και αν δεν έχεις ομάδα που θα μπορέσει να νικήσει και τον αντίπαλο και την αδικία, τότε θα είσαι διπλά χαμένος. Πρώτα στο γήπεδο και μετά στις εντυπώσεις. Διότι, καλώς ή κακώς όταν σου γίνει συνήθεια να «φωνάζεις» μικραίνεις επικίνδυνα (….αν πάλι δεν «φωνάξεις» αυτό εκλαμβάνεται ως αδυναμία ή ανικανότητα, ναι , το ξέρω δεν βγάζουμε άκρη)
Η άλλη όψη, έχει να κάνει με το άλλοθι που σου προσφέρει το ανάθεμα στη διαιτησία και όλο το σύστημα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ρίχνοντας και φορτώνοντας τα όλα στον κουμπάρο του Βασσάρα, προς στιγμή μονάχα αποκρύπτεις τις δικές σου τρανταχτές αδυναμίες.
Και μιλάμε τώρα για μια ΑΕΚ που έπιασε την καλύτερη απόδοση σε ντέρμπι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο – από εκείνο το αλησμόνητο 4-0 επί του Ολυμπιακού. Μια ΑΕΚ, που είχε ρυθμό, έφτιαξε τουλάχιστον 7-8 καλές φάσεις (πολλές απ’ αυτές ήταν προϊόν δημιουργίας και όχι συγκυριακές) και έβγαλε μετά από πολύ καιρό αυτοματισμούς στο τερέν. Μια ΑΕΚ για την οποία θεωρώ κατάκτηση το γεγονός ότι δεν παρέδωσε πνεύμα μετά το 0-2 (όπως είχε κάνει στις 31 Μαίου με τον Παναθηναϊκό). Μια ΑΕΚ, για την οποία θα είναι ευχής έργον να βρει σύντομα στα αριστερά έναν Αραούχο. Μια ΑΕΚ, που μπορεί τα επόμενα χρόνια να ωφεληθεί τα μέγιστα από το παίξιμο ενός ποδοσφαιριστή που έχει την στόφα να εξελιχθεί σε (πραγματικό και όχι ευκαιριακό) ηγέτη της ομάδας: Ρότζερ Γκερέιρο. Μια ΑΕΚ που έστω και για μια χρονιά μονάχα (μακάρι να ‘ναι και δεύτερη αλλά και περισσότερο) θα προσφέρει στο κοινό της (αλλά και στο κοινό άλλων ομάδων που αγαπούν το καλό ποδόσφαιρο και τους καλούς ποδοσφαιριστές) τον πιο ποιοτικό επιθετικό του ελληνικού πρωταθλήματος: τον Κρίστιαν Νέμεθ.
Το άλλοθι που ανέφερα πιο πάνω και αφορά στις τρανταχτές αδυναμίες, είναι κάτι που θα πρέπει να απασχολεί κάθε φίλο της ΑΕΚ, ανεξάρτητα αν ο Δαλούκας μπέρδεψε το άθλημα και προς στιγμήν νόμιζε ότι σφύριζε αγώνα πετοσφαίρισης. Δεν λέμε κάτι καινούριο, είναι χιλιοειπωμένα και χιλιογραμμένα. Η ΑΕΚ υστερεί απελπιστικά στον άξονα. Το δίδυμο Καφέ – Μάκου δεν υπάρχει ποδοσφαιρικά. Μερικοί φωνάζουν γιατί δεν παίζει ο Γιαχάγια, λες και θα κάνει τη διαφορά ένας 19χρονος Γκανέζος με μοναδική προϋπηρεσία στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είκοσι ματς Γ’ εθνικής με την Καρδίτσα.
Ο Καφές είναι καλός και γλυκός όταν όλα δουλεύουν ρολόι, η ομάδα κυριαρχεί και κερδίζει. Στα ζόρικα, όταν πρέπει να κόψει, να αναχαιτίσει, να σπάσει τον ρυθμό του αντιπάλου, ο Καφές είναι κακός και πικρός.
Ο Μάκος σου δίνει την αίσθηση ενός ποδοσφαιριστή με τεράστια ανασφάλεια. Που τρέμει και τον ίσκιο του. Και καλά, να πάρει πρωτοβουλία, να βγάλει την ομάδα μπροστά, να δώσει σωστά και γρήγορα την μπάλα μπροστά (και όχι παράλληλα), φοβάται να το κάνει, γιατί ενδεχομένως να φοβάται το λάθος. Που είναι όμως το τσαγανό του, το πάθος του, τα τάκλιν του, τα μαρκαρίσματα του, οι τοποθετήσεις του; Επειδή είναι μια βλακεία και τίποτα λιγότερο η εξυπνάδα «άλλο Πανιώνιος και άλλο ΑΕΚ», θα υπενθυμίσω ότι κάτι αντίστοιχο θα μπορούσαμε να πούμε και το 2002 για τον Κατσουράνη («άλλο Παναχαϊκή και άλλο ΑΕΚ». Το 1998 για τον Ζήκο. «Άλλο Ξάνθη και άλλο ΑΕΚ». Και για δεκάδες, εκατοντάδες ακόμα ποδοσφαιριστές που ήρθαν ακόμα και από χαμηλότερη κατηγορία και με το «καλημέρα» έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Όλα λοιπόν εξαρτώνται από τον ίδιο τον Μάκο και από τον προπονητή. Με ποιο τρόπο θα μπορέσει ο Μπάγεβιτς να τον βοηθήσει για να ξεκολλήσει απ΄ αυτό το τέλμα. Αφού προηγουμένως βοηθήσει ο ίδιος ο Μάκος τον εαυτό του…
Ο Μπάγεβιτς το ματς το ξεκίνησε καλά. 4-4-2, αυτό χρειαζόταν για να νιώσει την ΑΕΚ η άμυνα του Ολυμπιακού, αυτό έπραξε. Σωστές και οι επιλογές στα πρόσωπα, με μοναδική ίσως ένσταση από αρκετούς, γιατί συνεχίζει να επιμένει στον Μάκο και δεν δοκιμάζει τον Γιαχάγια (θα γίνει και αυτό και μακάρι να αντεπεξέλθει καλύτερα ο Αφρικανός προς όφελος της ομάδας). Από κει και πέρα:
*Λάθος σοβαρό του Μπάγεβιτς να στείλει τον Μπλάνκο πολύ μακριά από την περιοχή, σχεδόν σε θέση δεξιού εξτρέμ. Δεν υπάρχει εκεί κανένας Μπλάνκο, όταν ο Αργεντινός κινείται σε τέτοιους χώρους, συγχωρήστε με, αλλά είναι σα να παίζει με δέκα η ομάδα. Ο «Ζορό» είναι παίκτης περιοχής και μόνο περιοχής. Ο Νέμεθ μπορεί να βγει παραέξω. Να κάνει τη σωστή ντρίμπλα στο σωστό χρόνο, να δώσει την πάσα όταν κι εκεί που πρέπει. Μπορεί να το κάνει, γιατί το κατέχει. Όσο για την αιτιολογία, ότι έβγαλε μακριά από την περιοχή τον Μπλάνκο για να τραβήξει έξω τα στόπερ του Ολυμπιακού, αυτό και μόνο να τ’ ακούς είναι αστείο.
*Δεν υπάρχει κανένα λάθος Μπάγεβιτς στην αλλαγή Νέμεθ, όταν ο μικρός από ώρα φωνάζει ότι έχει «σκάσει» και ζητάει διαρκώς αλλαγή.
*Ο,τι έχει κάνει ο Μπάγεβιτς στο τελευταίο τέταρτο βγάζοντας τα δυο κεντρικά χαφ και παίζοντας ουσιαστικά με …4-0-6 είναι απλώς κινήσεις μέσα σε απόγνωση που δεν βγήκαν. Απέναντι από τον Μπάγεβιτς, στεκόμαστε χιλιάδες …προπονητές και έχουμε τη δική μας άποψη για την όσο το δυνατόν πιο έξυπνη και πιο ορθολογιστική διαχείριση της κατάστασης για να ανατρέψει η ΑΕΚ το σκορ. Μια απ’ αυτές τις απόψεις με την οποία συμφωνώ, είναι ότι δεν χρειάζονταν στο τέλος και οι 4 αμυντικοί μέσα. Μπορεί για παράδειγμα να βγει ο Χουάνφραν (στην είσοδο Παυλή) και να καλύψει το αριστερό άκρο ο Μαντούκα. Ή να προωθηθεί στα χαφ ο Γιάχιτς. Όλα αυτά εκ των υστέρων, λεπτομέρειες που απλώς τις συζητάμε και μεταξύ μας.
Το δεύτερο ντέρμπι στο καπάκι, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία η ΑΕΚ να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε. Να παίξει δηλαδή απλό ποδόσφαιρο, με καλή κυκλοφορία της μπάλας, με συνδυασμούς, με σωστές πρωτοβουλίες στο ένας εναντίον ενός (δεν απαγορεύονται οι ντρίμπλες στο ποδόσφαιρο, μην τρελαθούμε κιόλας). Και με περισσότερη συμμετοχή στο παιχνίδι από ποδοσφαιριστές που έχουν τα προσόντα, αλλά τα δείχνουν που και που. Συμφωνείτε, κύριε Σκόκο;
ΥΓ: Πιθανόν να δούμε τον Γκερέϊρο να καθιερώνεται στον άξονα δίπλα στο αμυντικό χαφ. Σοφή κίνηση. Κι ακόμη πιο σοφή, αν βρει η ΑΕΚ και αμυντικό χαφ. Που να δαγκώνει…
ΥΓ 2: Όσοι κραυγάζουν ότι η ΑΕΚ, ο Θανόπουλος, θα πρέπει να προστατέψουν τα συμφέροντα της ομάδας, θα πρέπει να υποδείξουν και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει κάτι τέτοιο. Στα λόγια είναι εύκολο να το λες…
ΥΓ 3: Εννοείται, πως αν είχε αποκτηθεί εκείνο το βαρύ φορ περιοχής, θα βλέπαμε μια ΑΕΚ με ακόμα καλύτερη επιθετική λειτουργία.
ΥΓ 4: Η ΑΕΚ δίνει την εντύπωση ότι αποκτώντας 7 ποδοσφαιριστές τον Αύγουστο, βρίσκεται ακόμα στη (δεύτερη) φάση προετοιμασίας. Όταν με το καλό ολοκληρωθεί αυτή προετοιμασία, για ένα πράγμα είμαι σίγουρος. Η ομάδα θα παίξει καλό ποδόσφαιρο.
ΥΓ 5: Προσπαθώντας να θυμηθώ για ποιο λόγο η ΑΕΚ δεν απέκτησε τον Γενάρη του 2007 τον Τοροσίδη, ανέτρεξα σε μια συνέντευξη Τύπου του Ντέμη. 16 Φεβρουαρίου 2007, ιδού τι απάντησε: «Με ρωτήσατε για τον Τοροσίδη. Ναι, τον θέλαμε τον Τοροσίδη. Πήρα ο ίδιος τηλέφωνο τον πρόεδρο της Ξάνθης, μου είπε ένα ποσό, του είπα θα το ξανασυζητήσουμε, τον ξαναπήρα τηλέφωνο δύο φορές. Ακόμα δεν με έχει πάρει πίσω. Δεν με άφησε να μπω στη διαδικασία να κάνω πρόταση».
