Αλεξανδρής: “Ο Ολυμπιακός φαβορί για τον τίτλο”
Τον Ολυμπιακό χρίζει μεγάλο φαβορί και για το φετινό τίτλο ο Αλέξης Αλεξανδρής, σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ
Ο Αλέξης Αλεξανδρής επισημαίνει μεταξύ άλλων στη συγκεκριμένη συνέντευξη:
Για Ολυμπιακό, ΑΕΚ, ΠΑΟ και πρωτάθλημα:
«Ο Ολυμπιακός που είναι η κορυφαία ομάδα των τελευταίων ετών δεν διαθέτει φέτος αυτό το κάτι παραπάνω που θα μπορούσε να αυξήσει κατά πολύ τη βαθμολογική διαφορά και να πάρει ένα εύκολο πρωτάθλημα. Εξ ου και η σιγουριά του Φερέρ για τίτλο, η οποία εκπορεύεται από την ποιότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Η ΑΕΚ επίσης ποντάρει και στο μεταξύ τους ντέρμπι που πλησιάζει για να εξανεμίσει τη διαφορά της με τον Ολυμπιακό και να του πάρει το πρωτάθλημα.
Ωστόσο ο Ολυμπιακός είναι και φέτος το μεγάλο φαβορί γιατί δεν κάνει εύκολα άσχημα αποτελέσματα. Δεν ‘πετάει’ βαθμούς με μικρότερες ομάδες με την ευκολία που πετούν οι ανταγωνιστές του. Και, κυρίως, σοβαρεύεται όταν πρέπει. Αν περάσει μάλιστα το ντέρμπι με την ΑΕΚ και πάει στο +9 και με την εσωτερική συσπείρωση που υπάρχει τώρα στο Ρέντη, μετά τη νέα ευρωπαϊκή αποτυχία και την αλλαγή προπονητή, τότε είμαι σίγουρος ότι θα δούμε το… ίδιο ακριβώς έργο. Κάθε χρονιάς.
Η ΑΕΚ θα μπει από την επόμενη σεζόν πολύ σοβαρά στη μάχη του πρωταθλητισμού. Οταν και θα έχει εξαντληθεί η πίστωση χρόνου και θα έχει έρθει η ώρα των αυξημένων απαιτήσεων.
Στον Παναθηναϊκό μου δίνουν την εντύπωση ότι τους έχει πιάσει πανικός. Δεν έχει γίνει σωστή διαχείριση τα τελευταία χρόνια και κυρίως στα πρόσωπα των ποδοσφαιριστών. Φεύγουν σαν αποτυχημένοι παίκτες και πηγαίνουν στον Ολυμπιακό, την ΑΕΚ, στο εξωτερικό (τελευταία περίπτωση ο Γκέκας), όπου διαπρέπουν! Νομίζω ότι οι άνθρωποι που χειρίζονται τις τύχες του Παναθηναϊκού δεν διακατέχονται από ψυχραιμία και είναι επόμενο να κάνουν συνεχώς λάθη».
Για προπονητική, Λεμονή και το οργανωτικό μοντέλο ΑΕΚ:
«Με την προπονητική θέλω πολύ να ασχοληθώ κι έχω τη σιγουριά ότι μπορώ να πετύχω και περισσότερα ως προπονητής απ ότι σαν ποδοσφαιριστής! Με την προπονητική όμως, όχι ως μάνατζερ, γιατί οι πιο πολλοί έχουν μπερδέψει τους ρόλους. Εγώ το επάγγελμα του προπονητή το εννοώ ως τον επαγγελματία που θα μπορέσει να εκπαιδεύσει και να διδάξει, σε ομάδες και παίκτες, την επαγγελματική προπόνηση. Θεωρώ τη θέση του τεχνικού διευθυντή ως σημαντικότερο κομμάτι κι απ αυτή του προπονητή. Γιατί αυτός, μαζί με τη διοίκηση της ομάδας, επιλέγουν προπονητή, ποδοσφαιριστές, φιλοσοφία και στόχους ομάδας.
Στην Ελλάδα η πρώτη ομάδα που το έχει κάνει είναι η ΑΕΚ και νομίζω ότι έχει και πολύ γρήγορα αποτελέσματα και θα έχει κι άλλα στο μέλλον. Το δίδυμο Ντέμη-Ιβιτς είναι δύο ανθρώπων του ποδοσφαίρου, οι οποίοι έχουν σταματήσει πρόσφατα τη μπάλα και οι ιδέες τους για το ποδόσφαιρο είναι σύγχρονες, ζουν στην ποδοσφαιρική πραγματικότητα.
Η δομή στην ΑΕΚ είναι σωστή από την αρχή: πρόεδρος, προπονητής, τεχνικός διευθυντής. Στον Ολυμπιακό δεν συμβαίνει αυτό και δεν ξέρω πόσο εφικτό είναι να αλλάξει ξαφνικά η δομή του. Να εμφανιστεί δηλαδή κάποιος που θα έχει τη δυνατότητα από τον πρόεδρο να το κάνει. Πολύ φοβάμαι όμως ότι είναι μπερδεμένη η κατάσταση εκεί».
Στην ομάδα της καρδιάς μου
«Ναι βέβαια έγραψα ιστορία στην ομάδα της καρδιάς μου, έχοντας κάνει και τις πιο σωστές επιλογές στη διάρκεια της καριέρας μου. Πήγα στον Ολυμπιακό, ακριβώς όταν έπρεπε, μετά από τρία πρωταθλήματα με την ΑΕΚ και όταν φαινόταν ότι ο Ολυμπιακός θα είχε το μέλλον μπροστά του με τον κύριο Κόκκαλη στην ηγεσία.»
«Η οικογένεια μου ήταν Ολυμπιακοί και εγώ πήγαινα στο γήπεδο με τον πατέρα μου από μικρός και βλέπαμε τον Ολυμπιακό και κάποιες φορές τον Εθνικό. Τον συμπαθούσα από τις μικρές ομάδες. Ήξερα το καλοκαίρι του 94 που πήγα στον Ολυμπιακό σαν τρίτη τρανταχτή μεταγραφή μετά τον Γεγκινή και τον Ίβιτς, ότι εγώ ήμουν αυτός που θα έγραφε ιστορία στην ομάδα.»
Για τον Μπάγεβιτς και τα γκολ:
«Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς είναι για μένα ένας ποδοσφαιρικός μέντορας. Πράγματι είναι απόμακρος άνθρωπος, όπως λέει ο κόσμος. Δεν έχει πολλές κουβέντες, αλλά αν διακρίνει κάτι στον παίκτη, του δίνει έδαφος και ευκαιρίες και μετά είναι δικό σου θέμα αν θα αρπάξεις την κατάλληλη για να διακριθείς. Δεν δυσκόλευα τα γκολ, όπως έλεγαν κάποιοι. Απλά προσπαθούσα να βρω την μπάλα με τη μια και να τη στείλω στα δίχτυα. Αυτό εμπεριείχε και ρίσκο.»
«Έβαλα πράγματι πολλά εντυπωσιακά γκολ στην καριέρα μου, αλλά και λόγο σημασίας και σπουδαιότητας, επιλέγω εκείνο επί του Άγιαξ το 1999 στο ΟΑΚΑ, που είχε αξιολογηθεί και από τα καλύτερα τη χρονιά εκείνη στο Τσάμπιονς Λιγκ.
«Ζηλεύω τα παιδιά του Ρεχάγκελ», το εξωτερικό και οι τίτλοι
«Το Euro ήταν ένας θρίαμβος και ζηλεύω αυτά τα παιδιά του Ρεχάγκελ που το πέτυχαν. Θα έκανα τα πάντα για να μετείχα σε αυτή την επιτυχία. Ίσως θα αντάλλασσα και κάποιους από τους τίτλους μου. Αυτό μου έλειψε στην καριέρα μου και όχι μια συλλογική διάκριση στην Ευρώπη, γιατί ας είμαστε ρεαλιστές, το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι πολύ μακριά για κάτι τέτοιο. Πολλοί αρνούνται να καταλάβουν ότι και το Euro το 2004 ήταν ένα πυροτέχνημα. Μας ευνόησαν οι συνθήκες και έγινε. Και πριν δεν είχαμε υποδομή και βέβαια μετά δεν αποκτήσαμε.»
«Και κάτι ακόμα που μου έλειψε στην καριέρα μου ήταν μια μεταγραφή στο εξωτερικό. Την ήθελα πολύ, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τι συνέβαινε και κάθε φορά που ερχόταν μια πρόταση σοβαρή, ήταν στη μέση της περιόδου και ήμουν δεσμευμένος με τον Ολυμπιακό.»
«Από όλους τους τίτλους μου, επιλέγω το πρώτο πρωτάθλημα που πήρα με την ΑΕΚ γιατί έπαιζα πριν στην Βέροια με μια μικρή ομάδα και το τελευταίο με τον Ολυμπιακό που πήραμε τον τίτλο στο τελευταίο ντέρμπυ τίτλου με την ΑΕΚ.»
