Ανάλυση: Τα ζευγάρια της φάσης των 16

Ρεάλ Μαδρίτης – Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Η κορυφαία ομάδα της Ισπανίας εναντίον της κορυφαίας ομάδας της Αγγλίας. Τι άλλο να ζητήσει κανείς; Ο Κριστιάνο Ρονάλντο επιστρέφει… σπίτι του, για να αντιμετωπίσει τον Γουέιν Ρούνεϊ και το “δεύτερο πατέρα” του, όπως έχει χαρακτηρίσει πολλάκις τον Άλεξ Φέργκιουσον. Ο Ζοζέ Μουρίνιο εκπληρώνει την επιθυμία του να αντιμετωπίσει ξανά τον Σκοτσέζο τεχνικό (αν και την είχε εκφράσει με την προϋπόθεση να επιστρέψει ως προπονητής στην Αγγλία), ίσως το μοναδικό προπονητή με τον οποίο τα πηγαίνει καλά. Και θα επιστρέψει στον τόπο του… εγκλήματος, όπου το 2003-2004, ως τεχνικός της Πόρτο, είχε το… θράσος να πανηγυρίσει με υψωμένες γροθιές μέσα στο “Ολντ Τράφορντ”, στην ισοπαλία – πρόκριση από τη φάση των 16 του θεσμού.

Και τα βιβλία της ιστορίας ανοίγουν για να υπενθυμίσουν τις προηγούμενες μονομαχίες των 2 αντιπάλων. Οκτώ φορές έχουν τεθεί αντιμέτωπες σε επίσημη ευρωπαϊκή διοργάνωση. Το 1956-1957, όπου η Ρεάλ νίκησε 3-1 στο “Τσαμαρτίν” και απέσπασε 2-2 στην Αγγλία, φτάνοντας μέχρι την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Έντεκα χρόνια αργότερα, οι “κόκκινοι διάβολοι” πήραν εκδίκηση στη δική τους πορεία προς το τρόπαιο, με νίκη 1-0 στην Αγγλία και ισοπαλία 3-3 στη Μαδρίτη. Οι πλέον αξιομνημόνευτες αναμετρήσεις, όμως, είναι οι πιο πρόσφατες. Αρχικά, τη σεζόν 1999-2000, οι 2 ομάδες αναμετρήθηκαν στα προημιτελικά (πρώτη νοκ άουτ φάση μετά από 2 φάσεις ομίλων) και μετά από το 0-0 του “Σαντιάγο Μπερναμπέου”, ακολούθησε η μαγεία του “Ολντ Τράφορντ”. Η ασύλληπτη ντρίμπλα του του Φερνάντο Ρεδόνδο, που οδήγησε σε ένα από τα 2 γκολ του Ραούλ. Η ομάδα του Βιθέντε ντελ Μπόσκε υπέταξε τους Άγγλους μέσα στο “Ολντ Τράφορντ” με 3-2 και έφτασαν μέχρι την κατάκτηση του τροπαίου.

Δύο σεζόν αργότερα, ήταν η σειρά του Ρονάλντο να κλέψει την παράσταση στο “Θέατρο των Ονείρων”. Με τους Ισπανούς να παίρνουν τη νίκη 3-1 στο 1ο ματς της Μαδρίτης, τα πράγματα ήταν ήδη πολύ δύσκολα για τους Άγγλους. Το χατ τρικ του Βραζιλιάνου μέσα στο “Ολντ Τράφορντ” ανάγκασε τους φίλους της Γιουνάιτεντ να τον καταχειροκροτήσουν, όταν έγινε αλλαγή και να λησμονήσουν τη νίκη της ομάδας τους με 4-3.

Μίλαν – Μπαρτσελόνα

Πρόκειται για τις 2 πιο πετυχημένες ομάδες του θεσμού τα τελευταία 30 χρόνια. Η Μίλαν των 5 κατακτήσεων επί Σίλβιο Μπερλουσκόνι και η Μπαρτσελόνα των 4 κατακτήσεων τις τελευταίες 2 δεκαετίες. Συν αυτών, έχουν… βαρεθεί να πέφτουν η μία στην άλλη. Σε επίσημα παιχνίδια στην Ευρώπη, μετρούν ήδη 15 συναντήσεις. Οι 13 αφορούν το Κύπελλο Πρωταθλητριών και το Champions League και οι 2 το Σούπερ Καπ Ευρώπης. Η Μπαρτσελόνα μετρά 6 νίκες, η Μίλαν 4 και 5 ματς έχουν λήξει ισόπαλα (22-19 τα γκολ υπέρ της Μπαρτσελόνα). Μόνο σε νοκ άουτ ματς, η Μπαρτσελόνα έχει ξανά το πάνω χέρι, με προκρίσεις το 1959-1960, το 2005-2006 και το 2011-2012, αλλά η Μίλαν έχει κατακτήσει 2 τρόπαια εις βάρος των Καταλανών: το Σούπερ Καπ Ευρώπης του 1989 και το Champions League του 1993-1994 με το αξέχαστο 4-0. Μόνο την περσινή σεζόν, οι 2 σύλλογοι συναντήθηκαν 2 φορές, μία στη φάση των ομίλων (2-2 στο “Καμπ Νόου”, 2-3 στο Σαν Σίρο) και μία στα προημιτελικά (0-0 στο Σαν Σίρο, 3-1 στο “Καμπ Νόου”).

Οι διασυνδέσεις των 2 αντιπάλων, όμως, είναι κάτι παραπάνω από αγωνιστική προϊστορία. Μία πλειάδα ποδοσφαιριστών έχει αγωνιστεί τα τελευταία χρόνια με τις φανέλες και των 2 ομάδων. Κριστόφ Ντιγκαρί, Ντεμέτριο Αλμπερτίνι, Έντγκαρ Ντάβιντς, Φραντσέσκο Κόκο, Μίκαελ Ράιζινγκερ, Πάτρικ Κλάιφερτ, Γουίνστον Μπογκάρντε, Τζιανλούκα Τζαμπρότα, Μαρκ φαν Μπόμελ και φυσικά Ριβάλντο, Ρονάλντο, Ροναλντίνιο και Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς.

Κάπου… εκεί, όμως, τελειώνει η κοινή πορεία. Διότι φέτος οι 2 σύλλογοι διανύουν βίους αντίθετους. Οι “μπλαουγκράνα” καταρρίπτουν κάθε ρεκόρ στην Ισπανία, με τον Λιονέλ Μέσι να οργιάζει με μοναδικό “αγκάθι” τον προπονητή που θα έχουν στα μέσα Φεβρουαρίου, μετά το πρόβλημα υγείας του Τίτο Βιλανόβα. Οι “ροσονέρι” έχουν χάσει κάθε ελπίδα τίτλου, κυνηγούν απλώς το τρένο της Ευρώπης και “κόλλησαν” με έναν προπονητή που ούτε η διοίκηση, ούτε οι παίκτες, ούτε οι φίλαθλοι τον θέλουν. Αυτόν που θέλουν και προσπαθούν να προσελκύσουν είναι η… τελευταία κοινή πινελιά των 2 συλλόγων, ο Πεπ Γκουαρδιόλα…

Άρσεναλ – Μπάγερν Μονάχου

Η Άρσεναλ απέφυγε τον μόνιμο βραχνά των τελευταίων ετών που ονομάζεται Λιονέλ Μέσι, αλλά δεν έπεσε στα μαλακά. Οι “κανονιέρηδες” πήραν τη θέση του… Ολυμπιακού στην κλήρωση, αφού οι “ερυθρόλευκοι” με τους “κανονιέρηδες” διεκδικούσαν εν τέλει το ίδιο “εισιτήριο”. Παρ’ όλα αυτά, επέλεξαν ίσως τον δεύτερο πιο δύσκολο αντίπαλο που θα μπορούσαν να έχουν από το γκρουπ των ισχυρών, την πρωταθλήτρια χειμώνα στη Γερμανία και σχεδόν βέβαιη πρωταθλήτρια και καλοκαιριού, Μπάγερν Μονάχου. Οι ασταθείς Λονδρέζοι, που πριν 3 εβδομάδες βρίσκονταν στη 10η θέση της Premier League και τώρα φιγουράρουν 2 βαθμούς από την 3η, καλούνται να έχουν βρει την αγωνιστική ταυτότητά τους μέχρι το Φεβρουάριο. Με τον Αρσέν Βενγκέρ για πρώτη φορά υπό πραγματική πίεση και με τους ψιθύρους απομάκρυνσης να εξελίσσονται σε διοικητικές φωνές, ο Αλσατός οφείλει να αποκλείσει τους Βαυαρούς για να διασφαλίσει τη θέση του.

Στον αντίποδα, υπάρχει η Μπάγερν Μονάχου. Η οποία έχει υποτάξει τους Λονδρέζους και στις 2 περιπτώσεις που τους έχει βρει μπροστά της στο παρελθόν. Στη 2η φάση των ομίλων του 2000-2001 (2-2 στο Λονδίνο, 1-0 στο Μόναχο) και στη φάση των 16 του 2004-2005 (3-1 στο Μόναχο, ήττα 1-0 στο Λονδίνο). Η Μπάγερν που εάν επιστρέψει δίχως προβλήματα από την καθιερωμένη περιοδεία στο Κατάρ (ελέω της παύσης υποχρεώσεων για ένα μήνα στη Γερμανία εξαιτίας του ψύχους) θα εξακολουθήσει να θεωρείται 3ο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου (μετά από το clasico). Μία Μπάγερν που φέτος είναι όντως Μπάγερν, ήτοι φόβος και τρόμος στη Γερμανία, με τους Φρανκ Ριμπερί, Τόνι Κρόος και Τόμας Μίλερ να κάνουν ίσως τις καλύτερες σεζόν τις καριέρας τους και να καθιστούν τους Άριεν Ρόμπεν, Μάριο Γκόμεθ και Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ… δευτεραγωνιστές. Μία Μπάγερν που έχει και πολλά… απωθημένα, αφού πέρυσι τερμάτισε 2η σε κάθε διοργάνωση που διεκδίκησε και στις τελευταίες 3 σεζόν μετράει 2 χαμένους τελικούς Champions League. Οι Βαυαροί κυνηγούν μετά μανίας αυτό το τρόπαιο. Οι Λονδρέζοι κάθε τρόπαιο…

Βαλένθια – Παρί Σεν Ζερμέν

Η μία ομάδα χρωστάει 350.000.000 ευρώ (πριν 3 χρόνια οι οφειλές ξεπερνούσαν τα 500.000.000 ευρώ) και αναγκάζεται να πουλάει συνέχεια ό,τι καλύτερο διαθέτει στο ρόστερ της. Η άλλη ομάδα έχει δώσει μόνο σε μεταγραφές 250.000.000 ευρώ τα τελευταία 3 χρόνια και για να φτιάξει ανταγωνιστικό ρόστερ, αναγκάζεται να αγοράσει συνέχεια ό,τι καλύτερη διαθέτουν οι άλλοι! Η κληρωτίδα έφερε αντιμέτωπους 2 εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους, σε μία αναμέτρηση, όμως, χωρίς ξεκάθαρο φαβορί. Διότι εάν λάβουμε υπ’ όψιν τις εμφανίσεις των “νυχτερίδων” στη φάση των ομίλων, κρύβουν αρκετές παγίδες για κάθε αντίπαλο, ανεξαρτήτως δυναμικής. Εξάλλου, υπάρχει και ο παράγοντας Ερνέστο Βαλβέρδε, ο οποίος για ένα 3μηνο θα έχει τη δυνατότητα να φτιάξει τη δική του ομάδα, οδηγώντας την αρχικά σε πορεία ανάκαμψης στην Primera Division (όπου έχει “βυθιστεί” στον πίνακα της βαθμολογίας.

Ο τίτλος του φαβορί, φυσικά, ανήκει στους Γάλλους. Πρωτοπόροι στη Ligue 1, δευτεραθλητές πέρυσι, με έναν πρωταγωνιστή που μέχρι στιγμής υπερέχει του συνόλου. Ο Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς με τα καταπληκτικά στατιστικά φέτος (17 γκολ και 4 ασίστ στο πρωτάθλημα, συμμετοχή σε 7 γκολ στο Champions League) έχει πάρει από το χέρι τους νεόπλουτους Παριζιάνους και τους καθοδηγεί στη νέα εποχή τους, η οποία, κατά δήλωση των Αράβων ιδιοκτητών, περιλαμβάνει την κορυφή της Ευρώπης σε βάθος 5ετίας. Ο Κάρλο Αντσελότι την έχει κατακτήσει δις από τον πάγκο της Μίλαν, ενώ ο κορυφαίος αμυντικός του κόσμου μέχρι στιγμής φέτος, ο Τιάγκο Σίλβα, αποτελεί εχέγγυο ασφάλειας απέναντι στον “θανατηφόρο” Ρομπέρτο Σολδάδο της Βαλένθια.

Σέλτικ – Γιουβέντους

Η επιστροφή της Γιουβέντους στην κορυφή του ιταλικού ποδοσφαίρου επετεύχθη με ιδιαίτερο γδούπο. Η “γηραιά κυρία” θέλει να πράξει ομοίως και στην Ευρώπη, όπου τελευταία φορά πανηγύρισε τρόπαιο το 1995-1996. Ο χαμένος τελικός του 2003 από τη Μίλαν αποτελεί μακρινή ανάμνηση, όμως η επιστροφή στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και η πρόκριση στους νοκ άουτ γύρους δεν είναι αρκετά για τους μαχητές του Αντόνιο Κόντε. Εξάλλου, το πρωτάθλημα μοιάζει και πάλι δικό τους. Ο ανταγωνισμός δεν δείχνει ικανός να ακολουθήσει την ταχύτητα της “γηραιάς κυρίας”, η οποία μπορεί να έχασε για πρώτη φορά φέτος μετά από 49 παιχνίδια, ωστόσο παραμένει πρωτοπόρος στη Serie A, με απόσταση ασφαλείας από τους αντιπάλους της. Στη φάση των ομίλων, κατάφερε να διαχειριστεί ιδανικά τα παιχνίδια κάθε 3 μέρες, τερμάτισε πρωτοπόρος του ομίλου της, ουσιαστικά αποκλείοντας τους πρωταθλητές Ευρώπης (Τσέλσι) και έχει την ευκαιρία να συνεχίσει μακριά στη διοργάνωση, με βάση τη δυναμική του αντιπάλου.

Όχι πως οι “πολεμιστές” του Γιώργου Σαμαρά πηγαίνουν πίσω. Η ομάδα που κόντραρε περισσότερο από κάθε άλλη την Μπαρτσελόνα φέτος, μετρώντας μία ήττα στις καθυστερήσεις στο “Καμπ Νόου” και μία νίκη στη Γλασκόβη, δεν μπορεί να αποτελέσει αμελητέα ποσότητα. Αν και δεν διαθέτει μεγάλη εμπειρία σε τέτοιο επίπεδο (μόλις η 2η πρόκρισή της από τη φάση των ομίλων), ούτε εγχώριο ανταγωνισμό ώστε να την κρατά σε εγρήγορση, έδειξε ότι παίζοντας σοβαρή άμυνα, μπορεί να κοιτάξει στα μάτια κάθε αντίπαλο. Ακόμη και την καλύτερη αμυντική γραμμή της περσινής σεζόν στον κόσμο. Όσο για την επίθεση, ο Έλληνας επιθετικός με τα 3 τέρματά του στη φάση των ομίλων και τα 2 στα προκριματικά, θα κληθεί να βγάλει το φίδι από την τρύπα για την ομάδα του Νιλ Λένον.

Σαχτάρ Ντόνετσκ – Ντόρτμουντ

Στη φετινή σεζόν, δύσκολα θα βρεθεί άλλη ομάδα που να αγωνίζεται (και να μεταδίδει στο κοινό) με περισσότερο ενθουσιασμό από τη Ντόρτμουντ. Βασισμένη στο τρίγωνο Μάρκο Ρόις – Μάριο Γκέτσε – Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι, οι νταμπλούχοι Γερμανίας φαίνεται πως έχουν παρατήσει στο γερμανικό πρωτάθλημα, έχοντας μείνει από την αρχή πολύ πίσω από την Μπάγερν Μονάχου, ώστε να αφοσιωθούν στην ποδοσφαιρική ελίτ του Champions League. Από το “γκρουπ του θανάτου” όχι μόνο βγήκαν αλώβητοι, δίχως ήττα απέναντι στην πρωταθλήτρια Ισπανίας (Ρεάλ), Ολλανδίας (Άγιαξ) και Αγγλίας (Μάντσεστερ Σίτι), αλλά έκλεψαν την παράσταση με το εντυπωσιακό ποδόσφαιρο που έπαιξαν, δίνοντας υποσχέσεις για αντίστοιχο θέαμα και στη συνέχεια. Εξάλλου, αποτελούν το 4ο φαβορί των στοιχηματικών εταιριών για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά για να επιστρέψουν στο θρόνο που κατέκτησαν το 1996-1997, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα.

Αυτή μεταφράζεται σε… Σαχτάρ Ντόνετσκ, μία ομάδα που εκπροσωπεί τον ποδοσφαιρικό ρεαλισμό. Ο κορυφαίος Ρουμάνος προπονητής και για το 2012, Μιρτσέα Λουτσέσκου, έχει στήσει ένα σύνολο που βασίζεται στην πυγμή των Ανατολικοευρωπαίων στον ανασταλτικό τομέα και στη φαντασία των Λατινοαμερικανών, όσον αφορά στο δημιουργικό κομμάτι. Διατηρώντας σταθερά ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια, οι Ουκρανοί έχουν εξασφαλίσει εν πολλοίς από τον 1ο γύρο το εγχώριο πρωτάθλημα και έχουν τη δυνατότητα να αφοσιωθούν στην συνέχιση της πορείας τους στα ευρωπαϊκά μονοπάτια. Κοιτάζοντας στα ίσια την Τσέλσι και τη Γιουβέντους στη φάση των ομίλων, απέδειξαν ότι βάζουν τον πήχη ψηλά. Και όσο υπάρχει ο Φερναντίνιο να οργώνει το χώρο του κέντρου και να κάνει κάθε δυνατή δουλειά, ο Αντρέα Πίρλο θα έχει δύσκολο έργο για τους “μπιανκονέρι”.

Πόρτο – Μάλαγα

Χάμες Ροδρίγκες και Τζάκσον Μαρτίνες από τη μία, Ίσκο και Χαβιέρ Σαβιόλα από την άλλη. Μία αναμέτρηση ομάδων που κανείς δεν υπολόγιζε στην αρχή της σεζόν για διάφορους λόγους, αλλά η πορεία τους στους ομίλους έδειξε πως είναι ικανές για τα πάντα. Οι Πορτογάλοι, αν και έχασαν τον Χουλκ (για 50.000.000 ευρώ) την τελευταία ημέρα των μεταγραφών του καλοκαιριού, καθώς και τους Άλβαρο Περέιρα, Φρέντι Γκουαρίν, Κρίστιαν Ροδρίγκες και Φερνάντο Μπελούστσι, χάρη στο γνωστό σύστημα έξυπνων επιλογών στο “παζάρι”, διατηρούν ένα άκρως ανταγωνιστικό σύνολο, που με πολύ μικρότερο μπάτζετ από αυτό της Παρί, διεκδίκησε μέχρι τέλους την πρωτιά του 1ου ομίλου.

Οι Ανδαλουσιάνοι, υπό διάλυση το καλοκαίρι, όταν οι Άραβες ιδιοκτήτες είχαν κηρύξει στάση πληρωμών, έχασαν κι αυτοί κάποια από τα “αστέρια” της περσινής σεζόν, αλλά η “παρθενική” πρόκριση στη φάση των ομίλων (εις βάρος του Παναθηναϊκού), ανακίνησε το ενδιαφέρον των ιδιοκτητών. Το χρήμα άρχισε να ρέει, η δουλειά του Μανουέλ Πελεγκρίνι απέδωσε “καρπούς” και σε έναν όμιλο με Μίλαν, Ζενίτ και Άντερλεχτ, οι Ισπανοί ήταν εκείνοι που εξασφάλισαν από την 4η αγωνιστική την πρόκριση στα νοκ άουτ, παίζοντας εκπληκτικό ποδόσφαιρο ανά διαστήματα.

Γαλατάσαραϊ – Σάλκε

Οι 2 αντίπαλοι συγκρούονται για πρώτη φορά σε επίσημο παιχνίδι. Τουρκία και Γερμανία, όμως, είναι 2 αρκετά καλοί γνωστοί, σε κάθε επίπεδο. Και κάθε ποδοσφαιρική αναμέτρηση μετατρέπεται σε κοινωνική εκδήλωση. Εν προκειμένω, υπάρχουν 2 ομάδες που ακολουθούν αντίθετες πορείες.

Από τη μία υπάρχει η Σάλκε, η οποία τερμάτισε πρωτοπόρος στον όμιλο του Ολυμπιακού, αλλά μία ανεπανάληπτη κατάρρευση έφερε τα πάνω κάτω στο Γκελζενκίρχεν. Ένα σερί δίχως νίκη σε κάθε διοργάνωση και ορισμένα περιστατικά με ποδοσφαιριστές οδήγησαν στην απομάκρυνση από τον πάγκο του Ολλανδού Χουμπ Στέφενς, ο οποίος είχε ψηφιστεί ακόμα και “προπονητής του αιώνα” από τον κόσμο για την προηγούμενη θητεία του στο σύλλογο, πριν από 1,5 δεκαετία. Αυτή η κίνηση ήταν και (κρυφός) απαράβατος όρος και 2 ποδοσφαιριστές των οποίων τα συμβόλαια λήγουν το καλοκαίρι, ώστε να ανανεώσουν τις συμφωνίες τους. Ώρες μετά την απόλυση του Στέφενς, ανακοινώθηκε πως Κλάας Γιαν Χούντελααρ και Σάλκε βρίσκονται κοντά στην ανανέωση. Κι όμως, ούτε τότε ήρθε η νίκη για την ομάδα του Κυριάκου Παπαδόπουλου, ο οποίος φέτος ταλαιπωρείται από προβλήματα υγείας, χάνοντας αρκετά παιχνίδια των “βασιλικών μπλε”.

Το 2013 βρίσκει το σύλλογο με τον προπονητή κ-17 Γενς Κέλερ στον πάγκο μέχρι το τέλος της σεζόν και με μία γενική προσπάθεια ανάκαμψης. Κάτι που δεν χρειάζεται επ’ ουδενί να κάνει η Γαλατάσαραϊ, η οποία μετά και τη νίκη στο “αιώνιο” ντέρμπι της Πόλης με τη Φενέρμπαχτσε (2-1) βρίσκεται σε τροχιά κατάκτησης του 2ου σερί πρωταθλήματος. Η ομάδα του Φατίχ Τερίμ μοιάζει πιο σοβαρή από κάθε άλλη εντός των τειχών, κάτι που απέδειξε και στην Ευρώπη. Επίδειξη δύναμης στο “Ολντ Τράφορντ”, παρά την ήττα 1-0 στην πρεμιέρα, επικράτηση στην Τουρκία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και σοβαρό προσωπείο στο 2ο γύρο, με νίκες σε Κλουζ και Μπράγκα, για την εξασφάλιση της 2ης θέσης. Με τον Μπουράκ Γιλμάζ να σκοράρει ακατάπαυστα, η “τσιμπόμ” έχει τον τρόπο και τη φόρμα να προχωρήσει κι άλλο.