Απέτυχες, πρόεδρε…
Δεν είναι σημάδι πτώσης ότι ο Ολυμπιακός χάνει το πρωτάθλημα, ούτε η εικόνα που βγάζει στο γήπεδο. Το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και τώρα κάποιοι εθελοτυφλούν στις πραγματικές αιτίες. Τώρα που οι δικαιολογίες στέρεψαν, ο Λ.Μουρκάκος γράφει για τις ξεκάθαρες ευθύνες Κόκκαλη.
Ευτυχώς που οι… ευθύνες του Μπάντοβιτς είναι κάτι που δεν… πουλάει, δεν μπορεί να αγγίξει κανέναν. Δεν έχουμε κανονικό προπονητή μπροστά μας, αλλά κάποιον που η διοίκηση αποφάσισε να του δώσει ρόλο που δεν είχε υποδυθεί ποτέ.
Ανεβάζουμε παράσταση στο Εθνικό Θέατρο. Θα είσαι ο πρωταγωνιστής. Τι εμπειρίες έχεις; Αυτή ήταν η πρόταση του Σωκράτη Κόκκαλη στον Μπόζινταρ Μπάντοβιτς. Το γεγονός ότι απλά είχε παρακολουθήσει μερικές παραστάσεις δεν προβλημάτισε τον… θιασάρχη. Το είχε ξανακάνει, άλλωστε, στο παρελθόν με άλλους… θεατρόφιλους.
Φτάσαμε σε ένα σημείο που θέλοντας και μη θα πρέπει να πούμε την αλήθεια. Δεν θα είναι εύκολο για τον Σωκράτη Κόκκαλη. Είναι δύσκολο το παιχνίδι της αυτοκριτικής και της αναζήτησης της πραγματικότητας. Ωμά, χωρίς άλλοθι, δίχως να μας φταίει η σκόνη από την Αφρική που μας δυσκολεύει στις βαθιές ανάσες. Η ανάσα έγινε βαριά από τα δικά μας λάθη.
Πίσω από τα βουτηγμένα στην ανοησία γερμανικά δημοσεύματα υπάρχουν και μερικές αλήθειες. Δεν είναι αλήθεια ας πούμε, ότι πληρώνουμε τις κόρες των στρατηγών, δεν είναι αλήθεια ότι την διαφθορά τη βρίσκεις σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Να κλείσουμε τα μάτια σε όλα αυτά;
Το έπραξε ο Ολυμπιακός. Επιχείρησε να ξεγελάσει την αλήθεια. Με… βοήθειες από τον Τύπο, από την δυναμική του συλλόγου και προσωπικά του Κόκκαλη, μερικές φορές και των οπαδών του, εκμεταλευόμενος στο παρελθόν την αδυναμία των άλλων να “πατήσουν” στα δικά του λάθη, βγήκε νικητής από μια μάχη που αν κρατήσει σε βάθος χρόνου είναι άνιση. Μια με τον Κετσπάγια, μια με τον Ζίκο, μια με τα… κόζα που άλλαξαν. Μας τέλειωσαν αυτά, όπως και οι κατασκευασμένες αλήθειες.
Τώρα πρόεδρε, τι να πούμε; Ποιος μας φταίει; Ακούω από την Κυριακή το βράδυ ότι η λύση είναι η επιστροφή του Ερνέστο Βαλβέρδε. Για ποιόν Βαλβέρδε μιλάμε; Αυτόν που αποθεώσαμε ή αυτόν που αμφισβητήσαμε; Γιατί μεταξύ μας υπήρχε και μια τέτοια περίοδος.
Εχουμε την εντύπωση ότι οποιοδήποτε θέμα προπονητή τεθεί, είτε είναι του Βαλβέρδε, είτε του… Μουρίνιο, θα λειτουργήσει επικοινωνιακά. Μόνο. Ακόμα και αν δεν είναι πρόθεση. Ο Ολυμπιακός δεν έφτασε εδώ που έφτασε γιατί πέρασαν κακοί προπονητές ή μαθητευόμενοι μάγοι. Δεν είναι δα και η πρώτη φορά. Δεν αρχίζουν και δεν τελειώνουν τα κακώς κείμενα στα πρόσωπα των προπονητών.
Δεν είναι σημάδι πτώσης ότι ο Ολυμπιακός χάνει το πρωτάθλημα. Το ανησυχητικό δεν είναι καν η εικόνα που βγάζει στο γήπεδο. Το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και τώρα, όπου όλα είναι ξεκάθαρα, κάποιοι στον Ολυμπιακό εθελοτυφλούν στις πραγματικές αιτίες.
Αποτύχαμε, πρόεδρε… Απέτυχες… Δεν τους μοίρασες καλά τους ρόλους… Επέβαλες ανθρώπους που δεν γνώριζαν το αντικείμενο, και το χειρότερο πίστεψαν πολύ γρήγορά ότι τα έμαθαν όλα. Αποτύχαμε, πρόεδρε… Απέτυχες… Δεν είναι ο Κετσπάγια το πρόβλημα μας, δεν μπορεί να είναι ο Ζίκο… Δεν γίνεται να είναι τα ψυχολογικά προβλήματα που απέκτησαν οι παίκτες με τον Γεωργιανό… Αντε και να πούμε ότι ο Γεωργιανός είχε κόμπλεξ με όσους παίκτες διέθεταν πλούσια κόμη, άντε να μην διαφωνήσουμε ότι ο Ζίκο ήρθε να μας τα… πάρει, Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με νοοτροπίες, με ψαλίδισμα της ποιότητας του ρόστερ της ομάδας.
Βγήκαν πολλά λεφτά από το ταμείο του Ολυμπιακού τα τελευταία χρόνια για μεταγραφές. Οπως και μπήκαν. Αν σε όλες αυτές τις κινήσεις βλέπει κάποιος ενιαία φιλοσοφία, ας μας το πει. Απο το ποιος κάνει τις μεταγραφές, ποιος τις εισηγείται, μέχρι την έλλειψη αρμονίας στην ενίσχυση. Γέμισε του Ρέντη από αριστερά μπακ και από χαφ ο δανεικός Ντάτολο από τον Γενάρη και ο Λεονάρντο να μαθαίνει την θέση. Είναι κοινό μυστικό ότι στα γραφεία υπάρχουν δυο κέντρα εισήγησης. Στου Ρέντη δεν υπάρχει ο άνθρωπος για να εμπνεύσει. Κάποια στιγμή άρχισε να υλοποιείται το αιώνιο απωθημένο να βγάλουμε παίκτες από το φυτώριο. Ξαφνικά όλα πήγαν πίσω. Εξαφανίστηκαν οι πιτσιρικάδες.
Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος στο πόσα από τα πρωταθλήματα του Ολυμπιακού επί Κόκκαλη έχουν την δικιά του σφραγίδα. Το μόνο σίγουρο είναι στα όσα πέτυχε ο Ολυμπιακός το ποσοστό της συμμετοχής του είναι μεγάλο. Το ίδιο μερίδιο ευθύνης, το μεγαλύτερο δηλαδή, έχει φέτος. Δεν είναι η απώλεια του πρωταθλήματος, που μετά την ήττα με τον Ηρακλή, φαίνεται η πλέον πιθανή εξέλιξη, αλλά ο τρόπος που διαχειρίστηκε καταστάσεις. Με δυο λέξεις, άργησε να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του, για το αν έχει συνειδητοποιήσει το πώς φτάσαμε έως εδώ. Περιμένω να δω τις κινήσεις του. Οχι φυσικά αν θα φέρει τον Ερνέστο Βαλβέρδε.
