Αποδοχή πραγματικότητας
Όταν η αντίπαλη ομάδα έχει μπάτζετ 100 εκατ. ευρώ, κι εσύ μόλις 10, τότε η μάχη είναι άνιση και η ήττα φυσιολογική. Αποδέχεσαι την πραγματικότητα και προχωράς με στόχο την αυτοβελτίωση.
Η κλάση των παικτών…
Δεν εθελοτυφλείς, δεν βλέπεις φαντάσματα και δεν κυνηγάς σκιές… Για την ήττα από τον Ολυμπιακό, δεν έφταιξε ούτε η Αθήνα, ούτε ο Γιάχος ο οποίος έκανε λάθη, αλλά φυσικά δεν διαμόρφωσε το αποτέλεσμα, όπως τόνισε ο σοβαρός άνθρωπος που λέγεται Λάζλο Μπόλονι. Το αποτέλεσμα το διαμόρφωσε η κλάση των παικτών του αντιπάλου, οι οποίοι στο πρώτο καθοριστικό 20λπετο ήταν ολοφάνερα καλύτεροι, πέτυχαν δυο γκολ και «καθάρισαν» το παιχνίδι.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και μόνο αυτός που αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα, ως βασική προϋπόθεση αυτογνωσίας, μπορεί να την βελτιώσει. Εάν δεν ξέρεις ποιος πραγματικά είσαι, πλάθεις μια ωραία φανταστική δονκιχωτική εικόνα για τον εαυτό σου και κυνηγάς ανεμόμυλους. Δεν μπορείς να βελτιωθείς εις τον αιώνα τον άπαντα, αφού υπεκφεύγεις και δεν κοιτάς κατάμουτρα το πρόβλημα.
Υπομονή
Η δημιουργία σε βάθος χρόνου μιας ανταγωνιστικής ομάδας με νέους Έλληνες παίκτες, όπως την δεκαετία του ’70, είναι το πρώτο ρεαλιστικό σχέδιο που εκπόνησε ο ΠΑΟΚ τις τελευταίες δεκαετίες για να αντιπαλέψει την χαώδη οικονομική ανωτερότητα των μεγάλων ομάδων της Αθήνας.
Για να έχει, όμως, πιθανότητες επιτυχίας αυτό το σχέδιο χρειάζεται δουλειά, μεθοδικότητα και κυρίως υπομονή, την οποία είναι, βέβαιο, ότι την έχει η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου του ΠΑΟΚ, αλλά δεν την έχει ένα μικρό κομμάτι ανεγκέφαλων που δημιουργούν αρνητικό κλίμα και θίγουν το προφίλ του συλλόγου. Όπως αυτοί που έκαναν και χθες τις γνωστές ανοησίες, οι οποίες οδήγησαν μέχρι και σε τραυματισμό μιας άτυχης φιλάθλου του ΠΑΟΚ στην Θύρα 8 από φωτοβολίδα που πετάχτηκε από το άλλο πέταλο.
Οι μεγάλες ομάδες ξέρουν να χάνουν
Οι μεγάλες ομάδες, είναι μεγάλες, γιατί ξέρουν να χάνουν, κάτι που δεν έχουν συνειδητοποιήσει οι χούλιγκαν, προφανώς, γιατί το μόνο το οποίο τους ενδιαφέρει είναι η εκτόνωση των βίαιων ενστίκτων τους, έχοντας το ιδεολογικό κάλυμμα μιας ασπρόμαυρης, στην προκείμενη περίπτωση, φανέλας.
Θα μπορούσαν να ήταν κόκκινη, πράσινη ή κίτρινη, γιατί σχεδόν όλα τα γήπεδα στην Ελλάδα είναι κρησφύγετα βίας. Αλλά, ας επιστρέψουμε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, είναι προτιμότερο…
Έρχεται αναπόφευκτα η ήττα όταν όχι μόνο είσαι εμφαντικά υποδεέστερος σε ρόστερ, αλλά παίζεις και χωρίς δεξιά αμυντική γραμμή, έχοντας τραυματίες τους Ετό και Σνάουτσνερ, έχεις και τρεις αναγκαστικές αλλαγές στην 11άδα ( Γλύκος, Κατσικάς, Αθανασιάδης) πριν τελειώσει το πρώτο ημίχρονο, έχεις και τα ατού σου στο κέντρο ( Γκαρσία, Λαζάρ) σε κακή μέρα.
Ο ΠΑΟΚ υπερκέρασε αντιπάλους, δυο και τρεις κλάσεις ανώτερους, στο παρελθόν, χάρη στην δύναμη της Τούμπας. Τελευταίο τρανταχτό παράδειγμα το ματς με τον Άγιαξ πριν από 2,5 χρόνια, ο οποίος θα αποκλείονταν εάν το παιχνίδι κρατούσε άλλα πέντε λεπτά. Ίσως εάν έμπαινε το δοκάρι του Γκαρσία στο πρώτο ημίχρονο η δύναμη της Τούμπας ενεργοποιούνταν και ανέτρεπε τα δεδομένα του ματς.
Θετική κατοχή μπάλας
Αλλά με τα «ίσως» δεν παίζεται ποδόσφαιρο. Ο αντίπαλος ήταν καλύτερος σε κομβικά σημεία του παιχνιδιού και πιο αποτελεσματικός και κέρδισε δίκαια. Σταράτα πράγματα. Δεν είναι καλό να κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου.
Οι παίκτες του ΠΑΟΚ έχαναν σχεδόν όλες τις προσωπικές μονομαχίες, πήγαιναν δεύτεροι πάνω στην μπάλα, έπαιζαν παθητικά και χωρίς αυτοπεποίθηση.
Αυτό είναι συνταγή σίγουρης ήττας, ιδίως απέναντι σε καλύτερους αντιπάλους και πηγή ζημιογόνου εκνευρισμού, όπως αποδείχτηκε στην δίκαιη αποβολή του Λαζάρ.
Το θετικό στοιχείο του αγώνα ήταν η κατοχή της μπάλας και ο έλεγχος του αγώνα που απέκτησε ο ΠΑΟΚ με την είσοδο του Ίβιτς. Ο Σέρβος «έδεσε» ένα άναρχο και ανούσιο κέντρο, συνεπικουρούμενος από την άνοδο απόδοσης του Γκαρσία στην επανάληψη. Το ότι ο Ολυμπιακός οπισθοχώρησε μαζικά στο δεύτερο ημίχρονο, δεν ήταν μόνο μια ασυνείδητη κίνηση διατήρησης του 0-2, αλλά και αποτέλεσμα της καλής κυκλοφορίας της μπάλας και της τακτικής πρωτοβουλίας που ανέλαβαν οι παίκτες του Μπόλονι.
Ο σωστός δρόμος
Συμπέρασμα ειδικότερο: ο Σταφυλλίδης δεν μπορεί να παίξει δεξί μπακ, αλλά αγωνίζεται εξαιρετικά αριστερά και υπάρχει ο νεαρός Αποστολόπουλος ως αντικαταστάτης των Ετό και Σνάουτσνερ.
Συμπέρασμα γενικότερο: Ο ΠΑΟΚ πρέπει να προχωρήσει ενωμένος και προσηλωμένος στην ανάδειξη και στην είσοδο νέων παικτών στην ομάδα, ανεξάρτητα από παροδικά αποτελέσματα. Από την στιγμή που λεφτά δεν υπάρχουν, αυτός είναι ο μόνος σωστός δρόμος που έχει μπροστά του.
Διαβάστε ακόμη:
“Πέταξαν” τα 2,5 χρόνια χωρίς ήττα
