Απόδραση σε έναν άλλον κόσμο

Δεν υπάρχει… κρύο τον χειμώνα. Φτώχεια υπάρχει, για όσους δεν έχουν να βάλουν πετρέλαιο, ή κάνουν οικονομία στο φυσικό αέριο. Δεν υπάρχει ζέστη το καλοκαίρι. Φτώχεια υπάρχει, για όσους δεν έχουν κλιματιστικό να δουλεύει φουλ στην ψύξη. Μην ακούτε κανέναν. Δεν υπάρχει ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Λιγούρα… υπάρχει, για να το πούμε λαϊκά. Όπως δεν υπάρχει και διαφορά εποχών όταν είσαι χαρούμενος.

Την Κυριακή το βράδυ στην Τούμπα, παρότι το θερμόμετρο πλησίαζε τους 0 βαθμούς κελσίου μόλις τελείωσε το ντέρμπι, οι 30.000 οπαδοί του ΠΑΟΚ στις εξέδρες δεν καταλάβαιναν κρύο, χοροπηδούσαν σαν να βρίσκονταν σε κανένα μπιτς μπαρ το καλοκαίρι και ξεφάντωναν. Κατακαλόκαιρο ένιωθαν ότι είναι. Σαν μικρά παιδιά στην παραλία χαίρονταν. Άλλωστε “οι άνθρωποι δεν προσέχουν αν είναι χειμώνας ή καλοκαίρι όταν είναι χαρούμενοι”, όπως έχει πει ο μεγάλος Ρώσος διηγηματικός και θεατρικός συγγραφέας Άντον Τσέχοφ.

Αυτό είναι το μαγικό φίλτρο του αθλητισμού. Προσφέρει στον άνθρωπο έντονη εναλλαγή συναισθημάτων. Τη χαρά και τη λύπη, την αποδοκιμασία και το χειροκρότημα, το θυμό και το πανηγυρισμό. Είναι σαν το σινεμά. Διαφυγή από την καθημερινότητα και την πεζή πραγματικότητα. Απόδραση σε έναν άλλο κόσμο. Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ, μετά από τόσες πολλές απογοητεύσεις, ήρθε η ώρα να χαρούν.

Η ταπείνωση του Άρη, που τους είχε μπει στη… μύτη φέτος με τον Μπάγεβιτς και τον Αμορόζο, “έσβησε” ό,τι κακό έχουν ζήσει στη σεζόν. Όλες τις απογοητεύσεις και τις πίκρες. Ο… πίνακας των αναμνήσεών τους για την φετινή σεζόν είναι λευκός. Και γράφει την λέξη “ελπίδα” με κεφαλαία γράμματα. Αρκούσε ο αέρας της αλλαγής από τις μεγάλες μεταγραφές και η προσθήκη μόνο δύο ποιοτικών παικτών, του Ρικάρντο Βερόν και του Γκόραν Γκάβρανσιτς για να μεταμορφωθεί αυτή η ομάδα σε ένα σύνολο που “έλιωσε” τον Άρη, χωρίς να συναντήσει την παραμικρή αντίσταση.

Φανταστείτε ότι ο Σέρζιο Κονσεϊσάο παρακολουθούσε από τον πάγκο και δεν χρειάσθηκε να μπει ούτε λεπτό στο παιχνίδι ως αλλαγή. Τόσο άνετη ήταν η επικράτηση. Ούτε ο Φερνάντο Σάντος που έδωσε ρεσιτάλ από τον πάγκο… το περίμενε, αν και πρέπει να πούμε ότι παρά την σαφή ανωτερότητα του ΠΑΟΚ, τού πήγε και το… παιχνίδι.

Ο Βερόν αποδείχτηκε μια πολύ καλή μεταγραφή. Κυρίαρχος στο χώρο του κέντρου, “σκύλος”, έδινε ρυθμό στην ομάδα του, ανέκοπτε εν τη γενέσει τις προσπάθειες επίθεσης του αντιπάλου, “όργωνε” το γήπεδο, άλλαζε παιχνίδι με ωραίες μπαλιές, “μοίραζε” στα πλάγια στον κενό χώρο σε συμπαίκτες του, εάν σούταρε κιόλας έξω από την περιοχή, θα ήταν ο ορισμός του αμυντικού χαφ. Εν πάση περιπτώσει και μόνο η δική του παρουσία “έδεσε” το κέντρο του ΠΑΟΚ που δεν άφησε σε καμία στιγμή του αγώνα τον Άρη να πάρει τον έλεγχο.

Ο Γκάβρανσιτς “κλείδωσε” την άμυνα του ΠΑΟΚ από την αρχή του αγώνα και πέταξε τα κλειδιά στην… θάλασσα. Όταν επιχειρούσαν να μπουν στην περιοχή του Φερναντέζ οι παίκτες του Άρη… σκόνταφταν πάνω στον ύψους 1,92 “γίγαντα” από τη Σερβία, που έβγαινε πρώτος στην μπάλα “καθαρίζοντας” τις φάσεις, ενώ κατηύθυνε με την εμπειρία του όλη την άμυνα. Τυχερός θα είναι ο ΠΑΟΚ εάν πάρει αυτό τον παιχταρά από την Δυναμό Κιέβου το καλοκαίρι.

Παρασύρθηκαν από τον αέρα… αλλαγής στην ομάδα και ο Μελίσσης και ο Μπαλάφας και ο Χριστοδουλόπουλος και ο Γκονζάλες και ο Σάλμον. Ήταν “άλλοι” παίκτες στο ντέρμπι. Καμία σχέση με τους ευθυνόφοβους ποδοσφαιριστές μέχρι πρότινος. Με την προσμονή να “δέσουν” οι παλιοί με τους νέους και τον Κονσεϊσάο, οι φίλοι του ΠΑΟΚ… βλέπουν τον ήλιο να λάμπει όσο πλησιάζει η Άνοιξη…