Bαλβέρδε-Φερέιρα: To crash test του ντέρμπι

Λένε ότι τις μεγάλες μάχες τις κερδίζουν οι μεγάλοι στρατηγοί με τις τακτικές τους και όχι οι στρατιώτες που πολεμούν στο πεδίο της μάχης. Είναι άγνωστο αν αυτό συμβεί το προσεχές Σάββατο στη μεγάλη ποδοσφαιρική μονομαχία του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό αλλά οι δύο αιώνιοι, ως προς το κομμάτι των στρατηγών, μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Διαθέτουν δύο εξαιρετικούς ποδοσφαιρικούς εγκεφάλους.

Ερνέστο Βαλβέρδε: Το μυρμήγκι που… βρυχάται

Δεν χρειαζόταν και πανεπιστημιακή διατριβή για να διαπιστώσει κανείς ότι ο Ερνέστο Βαλβέρδε θα γινόταν προπονητής όταν ακόμα έπαιζε ποδόσφαιρο. Το στιλ παιχνιδιού το μαρτυρούσε. Παίκτης εγκεφαλικός, βάσιζε το παιχνίδι του στην ποδοσφαιρική λογική και στη σκέψη στηριζόμενος ελάχιστα στο συναίσθημα και στο παρορμητισμό.

Γεννήθηκε πριν από 47 χρόνια στην Βιαντάρ ντε λα Βέρα της Εστρεμαδούρα αλλά από τα παιδικά του χρόνια μετακόμισε στη Χώρα των Βάσκων. Γι’ αυτό, άλλωστε, έπαιξε στην Μπιλμπάο χωρίς να έχει γεννηθεί στη Βασκονία. Την καριέρα του όμως την έχει συνδέσει και με την Καταλονία αφού έχει παίξει τόσο στην Εσπανιόλ όσο και στην Μπαρτσελόνα.

Το προπονητικό ξεκίνημά του δεν θα μπορούσε όμως να λάβει χώρα πουθενά αλλού εκτός του Μπιλμπάο. Αμέσως μόλις κρέμασε τα ποδοσφαιρικά παπούτσια του, έσπευσε να πάρει το δίπλωμα του προπονητή και μόλις το απέκτησε, η Αθλέτικ του εμπιστεύτηκε τις Ακαδημίες της.

Ηταν και ικανός και τυχερός. Μετά τη θητεία του στη Β’ ομάδα της Μπιλμπάο, ανέλαβε την πρώτη ομάδα και στην πρώτη σεζόν την οδήγησε στα ευρωπαϊκά Κύπελλα. Η πρόταση της Εσπανιόλ το 2006 (μετά από ένα χρόνο απουσίας από το ποδοσφαιρικό προσκήνιο) του χάρισε μία νέα πρόκληση στην οποία ανταποκρίθηκε με εξαιρετική επιτυχία. Εφτασε τους Καταλανούς στον τελικό του Κυπέλλου UEFA το 2007 χάνοντας το τρόπαιο στα πέναλτι.

Η φήμη του όμως είχε ξεπεράσει τα ισπανικά σύνορα νωρίτερα, από το 2005 κιόλας. Οταν ο Ντέμης Νικολαϊδης, ως πρόεδρος της ΑΕΚ, έψαχνε τον αντικαταστάτη του Φερνάντο Σάντος το καλοκαίρι του 2006, οι σύνδεσμοί του στην Ιβηρική του πρότειναν τον “txingurri” (σημαίνει μυρμήγκι). Ο Ντέμης έκανε ότι μπορούσε για το γάμο αλλά τα δαχτυλίδια τα φόρεσε τελικά στο Λορένθο Σέρα Φερέρ. Με άλλη ελληνική ομάδα έμελλε να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας ο Βαλβέρδε.

Ο Σωκράτης Κόκκαλης έψαχνε για ένα νέο και φιλόδοξο Ευρωπαίο προπονητή το 2008 και στράφηκε στον Ερνέστο. Παρά τους αρχικούς δισταγμούς, ο Ισπανός δέχθηκε και η αυτοκρατορία του Ολυμπιακού συνεχίστηκε και επί των δικών του ημερών. Είχε όμως διαφορά σε σχέση με τους προκατόχους του: Ηταν ο μόνος που άκουσε το όνομά του από την εξέδρα. Αυτό πάντως δεν τον εμπόδισε να αρνηθεί την προσφορά του Κόκκαλη για την ανανέωση του συμβολαίου του δείγμα του ότι ποτέ δεν ενεργεί παρασυρόμενος από τις παρορμήσεις της στιγμής.

Αν και η απόφασή του να επιστρέψει στην Ισπανία (Βιγιαρεάλ) δεν αποδείχθηκε σωστή επαγγελματικά, ο Βαλβέρδε την πήρε έχοντας ως πρώτο μέλημα στο μυαλό του και την οικογένειά του. Γι’ αυτό άλλωστε δυσκολεύτηκε να πει το ναι στον Βαγγέλη Μαρινάκη πέρυσι το καλοκαίρι. Εν τέλει, το είπε όμως.

Η προπονητική φιλοσοφία του δεν ξεφεύγει από τον ποδοσφαιρικό ισπανικό κανόνα. Κατοχή της μπάλας, καλό πάσινγκ γκέιμ, πρωτοβουλία των κινήσεων, επιθετικό πνεύμα. Και κάτι άλλο. Πρέσιγκ ψηλά. Οι ομάδες του πρεσάρουν μέχρι τελικής πτώσεως χωρίς να υπολογίζουν το κόστος (κόπωση, κενά στην άμυνα που ανεβαίνει και αυτή πιο ψηλά). Υπάρχουν όμως και παιχνίδια στα οποία ο Βαλβέρδε αποφεύγει το ρίσκο. Αλλη μία απόδειξη ότι μόνο δογματικός δεν είναι.

Ζεσουάλντο Φερέιρα: Απόσταγμα εμπειρίας

Τριάντα χρόνια (όχι φούρναρης) αλλά προπονητής κλείνει φέτος ο Ζεσουάλδο Φερέιρα. Η καριέρα του στους πάγκους άρχισε όταν στην Ελλάδα είχε μόλις εκλεγεί το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου για πρώτη φορά, το μακρινό του 1981. Τόσο παλιός στο χώρο είναι.

Από πρωταθλητισμό το αίμα του έχει χορτάσει. Τέσσερα χρόνια στην Πόρτο, ομάδα η οποία στοχεύει στην κορυφή και μόνο, τα πήρε όλα. Με τρία πρωταθλήματα (συνεχή μάλιστα), δύο Κύπελλα και ένα σούπερ καπ, η προσωπική τροπαιοθήκη του γέμισε. Οπως γέμισε και αυτή των ατομικών διακρίσεων. Τρεις φορές ανακηρύχθηκε καλύτερος προπονητής στην Πορτογαλία (2007, 2008, 2009).

Ο… καθηγητής Φερέιρα είχε κάποτε μαθητή τον Ζοζέ Μουρίνιο, στο Ινσιτούτο Φυσικής Αγωγής της Λισσαβόνας και από τότε άρχισε μία σχέση με πολλά up και down μέχρι την τελική συμφιλίωση. Δεν ενοχλείται από την κριτική των εφημερίδων, έχει μάλλον επιδερμικές σχέσεις με τον Τύπο αλλά το ποδόσφαιρο το αγαπά όπως τα τρία εγγόνια του. Παθολογικά.

Το πορτογαλικό futbol του χρωστά πολλά για τη ραγδαία βελτίωσή του την τελευταία δεκαετία, όχι μόνο επειδή ο professor Φερέιρα υπήρξε προπονητής της Πόρτο για τέσσερα χρόνια. Αλλή μία τετραετία ο νυν προπονητής του Παναθηναϊκού θήτευσε στην Εθνική Ελπίδων της Πορτογαλίας και στα χέρια του βελτιώθηκαν ουκ ολίγοι Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές που αργότερα έγιναν σταρ (πχ Μανίσε).

Το φλερτ με τον Παναθηναϊκό αναπτύχθηκε μετά το πρόωρο διαζύγιό του με τη Μάλαγα της οποίας το φιλόδοξο πρότζεκτ κλήθηκε να υπηρετήσει το καλοκαίρι του 2010. Επεσε με τα μούτρα στη δουλειά, θεώρησε την παρουσία του στην Primera Division, αλλά τα αποτελέσματα δεν τον βοήθησαν. Απολύθηκε με συνοπτικές διαδικασίες όπως είχε απολυθεί και στην Μπενφίκα το 2002 όταν αποκλείστηκε στο Κύπελλο από ομάδα τρίτης κατηγορίας.

Στον Παναθηναϊκό άλλα περίμενε, αλλά βρήκε. Προσελήφθη από τον Νικόλα Πατέρα ο οποίος εν συνεχεία αποτέλεσε παρελθόν και ανέλαβε το δύσκολο έργο να οδηγήσει σε ασφαλή λιμάνια ένα καράβι που είχε αφεθεί στην τύχη του. Το ποδόσφαιρο που έπαιξαν οι πράσινοι μέχρι το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό άρεσε.

Το καλοκαίρι ο Φερέιρα δημιούργησε (αναγκαστικά) μία low budget ομάδα και οι συνεχόμενοι αποκλεισμοί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τον έφεραν αντιμέτωπο με το φάσμα της απόλυσης. Ως συνήθως δεν μίλησε και ως συνήθως δούλεψε. Τα αποτελέσματά της δουλειάς του φάνηκαν στον αγωνιστικό χώρο. Ο δικό του Παναθηναϊκός είναι ο πιο θεαματικός της τελευταίας δεκαετίας.

Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά διότι όποια ομάδα έδωσε χρόνο στον Φερέιρα ευεργετήθηκε. Ο Πορτογάλος αρέσκεται στο 4-3-3, γουστάρει την κατοχή της μπάλας και το ατελείωτο πάσινγκ γκέιμ ενώ η προπονητική του φιλοσοφία έχει κάτι (ας μας συγχωρεθεί η ιεροσυλία) από την Μπαρτσελόνα του Πεπ Γουαρδιόλα. Το 4-6-0, με τους επιθετικούς παίκτες να κινούνται συνεχώς, μπερδεύει τα αντίπαλα στόπερ και δημιουργεί στρέμματα χώρων στους οποίους μεγαλουργούν ο Λέτο και η παρέα του.

Το κίνητρό του για το ντέρμπι; Βάλτε στο dvd player το dvd του περσινού αγώνα και θα καταλάβετε. Ο Φερέιρα θεωρεί ότι η ομάδα του πέρυσι αδικήθηκε κατάφορα και ότι από αυτήν την αδικία υποβαθμίστηκε και η δική του δουλειά. Ο 65χρονος Πορτογάλος δεν ξεχνά και επιζητά την ποδοσφαιρική εκδίκηση.