Big… Cuper. Ο Άρης με τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ στον πάγκο μεγαλώνει βήμα-βήμα

Ο Άρης μεγαλώνει βήμα με βήμα, αγώνα με αγώνα, άρα, ένα κερδισμένο ντέρμπι στη Θεσσαλονίκη είναι εντός πλάνων, δεν πρέπει να προκαλεί τόσο μεγάλη εντύπωση.



Τα κέρδη ασφαλώς είναι πολλαπλά, όσο κουραστικό και να είναι όμως, επαναλαμβάνουμε πως ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ είναι η κίνηση – ματ που έχει κάνει η διοίκηση. Ο Αργεντινός δίδαξε προπονητική το βράδυ της Κυριακής, όχι μόνο στον Δερμιτζάκη, αλλά και σε κάθε άλλον ενδιαφερόμενο. Λες και είχε διαβάσει το παιχνίδι πριν την σέντρα της έναρξης, έστειλε τους παίκτες του για να κρατήσουν το μηδέν στο πρώτο ημίχρονο και στη συνέχεια, βάδισε πάνω στην άψογη τακτική για να ανοίξει το παιχνίδι του Άρη με τη χρησιμοποίηση επιθετικογενών παικτών, να δημιουργήσει ευκαιρίες και να φτάσει στο γκολ.



Το μεγαλύτερο plus που δίνει στους παίκτες, όμως, είναι η αυτοπεποίθηση και η αίσθηση πως παίζουν σε μια μεγάλη ομάδα. Αν προσέξατε, οι πανηγυρισμοί των παικτών δεν ήταν εναρμονισμένοι με αυτές των οπαδών, κάτι λογικό, ο ρόλος τους είναι διαφορετικός. Για το λόγο αυτό, άλλωστε, ο Κούπερ δεν πήγε το λεωφορείο της αποστολής από το «Κλεάνθης Βικελίδης» όπου ήταν συγκεντρωμένοι φίλαθλοι, οι πανηγυρισμοί μπορούν να περιμένουν για προπονητή και παίκτες που είναι συνειδητοποιημένοι, αρωγοί των προθέσεων της διοίκησης και αγωγοί της θετικής ενέργειας του κόσμου.



Από την άλλη, οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουν πως αυτός ο αγώνας είναι ένας στη σειρά, η Σούπερ Λίγκα έχει πολύ δρόμο μπροστά της και τα πλέι οφ είναι αυτά που κρίνουν τα πάντα. Σίγουρα, όμως, θα πανηγυρίσουν με την καρδιά τους αν νικήσουν τη Λεβερκούζεν, αυτό είναι ένα πραγματικό στοίχημα για να παραμείνουν ζωντανοί και δυνατοί στην Ευρώπη. Το ίδιο ακριβώς είναι με όποιον Έλληνα καταφέρνει να βγει προς τα έξω, να ταξιδέψει και να ανοίξει το μάτι του. Διαφοροποιείται η λογική και η οπτική του σε πολλά θέματα, το ίδιο συμβαίνει και με παίκτες που αναγνωρίζουν τους εαυτούς τους ως μέλη μίας ομάδας που είναι ικανή για να πρωταγωνιστήσει και σε ευρωπαϊκό θεσμό, όχι μόνο σε φημισμένα τοπικά ντέρμπι.



Άλλο κέρδος συνιστά το τρίποντο που φέρνει τον Άρη τρίτο στη βαθμολογία. Μεγαλύτερο επίτευγμα, όμως, συνιστά η συσπείρωση του φίλαθλου κόσμου. Ήδη, κινείται σε ικανοποιητικά και σίγουρα πολύ καλύτερα συγκριτικά με τα παρελθόντα έτη επίπεδα, δεν αρκεί όμως να μετρά η Λέσχη Φίλων Άρη κάτι λιγότερα από 7.000 μέλη. Αυτή δεν είναι η πραγματική διάσταση μίας ομάδας που έχει το μέγεθος του Άρη. Συνεπώς, είναι ευθύνη αυτών που διοικούν, να κάνουν κοινωνούς αυτής της ριζοσπαστικής ιδέας και άλλους Αρειανούς. Πράγματι, με 20.000 μέλη θα έρθουν άλλοι δύο παικταράδες στην ομάδα, ας κάνουν οι διοικούντες τον κόπο να πείσουν πως έτσι έχουν τα πράγματα.



Όσον αφορά την οπαδική καζούρα, αυτή αφορά τους οπαδούς. Ή μήπως και τους διοικούντες των ομάδων της Θεσσαλονίκης;