Χρονιά νταμπλ και προοπτικής

Το τέλος της της ποδοσφαιρικής χρονιάς βρήκε τον Ολυμπιακό να πανηγυρίζει έναν ακόμα τίτλο με την διαφορά ότι τα χαμόγελα που σχηματίσθηκαν στα πρόσωπα των ανθρώπων της πειραϊκής ομάδας ήταν ...ολίγον παγωμένα. Δεν θα μπούμε στην διαδικασία να αναλύσουμε αν το νόμιμο είναι ηθικό, όπως έλεγε και πρών υπουργός της κυβέρνησης, αλλά η αλήθεια είναι ότι στο πρωτάθλημα που ντύθηκε στα κόκκινα, υπάρχει μια σκιά.

Χρονιά νταμπλ και προοπτικής
Δεν είναι τυχαίο ότι το κλίμα δεν ήταν τόσο γιορτινό, όσο επιτάσει η στιγμή, στην φιέστα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Ο Ολυμπιακός βασίστηκε και εκμεταλεύθηκε το λάθος της Καλαμαριάς και από την στιγμή που η συμμετοχή του Βάλνερ ήταν αντικανονική, πήρε στα χαρτιά τη νίκη που είχε χάσει στο γήπεδο και με αυτούς τους τρεις βαθμούς αναδείχθηκε πρωταθλητής. Στην τροπαιοθήκη του πειραϊκού συλλόγου προστέθηκε και το κύπελλο για το οποίο δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση. Η νίκη των ερυθρολεύκων επί του Αρη ήταν απόλυτα δίκαιη και παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις από την στιγμή που επιτεύχθηκε στην Θεσσαλονίκη και σε μια περίοδο,όπου λόγω φόρμας, ο Αρης του Ντούσαν Μπάγεβιτς φαινόταν να είναι πιο κοντά στην επιτυχία...

Με πολλούς προπονητές ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια έχει κατακτήσει πρωταθλήματα και το καλοκαίρι ήταν η σειρά του Σεγκούρα, του βοηθού του Φερέρ στην ΑΕΚ, του Λεμονή στον Ολυμπιακό, να σηκώσει τρόπαια. Ο Ισπανός τεχνικός δεν υπήρξε ποτέ στην καριέρα του πρώτος προπονητής αλλά ο Ολυμπιακός έχει μια μαγική ικανότητα στο να κάνει πρώτους προπονητές, τους βοηθούς, και το πιο μαγικό είναι αυτοί να παίρνουν πρωταθλήματα. Το είχε κάνει ο Σωκράτης Κόκκαλης με τον Προτάσοφ, το είχε κάνει στην πρώτη θητεία του Λεμονή. Την δεύτερη, ο προπονητής που επί εποχής του ο Ολυμπιακός πανηγύρισε για πρώτη φορά διπλό στο τσάμπιονς λιγκ απομακρύνθηκε, λίγες αγωνιστικές πριν το φινάλε. Ο πρόεδρος είχε πει τότε για να αιτιολογήσει την απόφαση του στο υπόλοιπο διοικητικό συμβούλιο, ότι "τον αλλάζω τον Τάκη γιατί χάνω το πρώτάθλημα..."

Ο Λεμονής, πάντως, συνδέει το όνομα του με τον Ολυμπιακό λόγω της καλής πορείας στο τσάμπιονς λιγκ. Ο αποκλεισμός από την Τσέλσι δεν πείραξε κανέναν, αφού κακά τα ψέμματα οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν απαιτήσεις από την διπλή αναμέτρση με την αγγλική ομάδα. Το οξύμωρο είναι ότι ο Λεμονής, συν όλα τα άλλα, ακούγεται ότι πλήρωσε τις κακές σχέσεις με τον τότε τεχνικό διευθυντή Ιλια Ιβιτς, που στο τέλος της σεζόν απομακρύνθηκε και αυτός. Από την αρχή , άλλωστε, είχε φανεί ότι τα χνώτα τους δεν ταιριάζουν...

Το νταμπλ πανηγυρίσθηκε, ο Ιβις έκανε τον προγραμματισμό κια τις κινήσεις για τη νέα σεζόν, άρχισε να ψάχνει για προπονητή και παίκτες και ένα πρωί ο Κόκκαλης πήρε την απόφαση να "καθαρίσει" και τον Σέρβο. Σύμφωνα με το παρασκήνιο ο πρόεδρος ήταν τόσο εκνευρισμένος με τον Ιβιτς, που ούτε καν θέλησε να τον δεί. Την απόφαση του πατέρα του, την γνωστοποίησε ο Πέτρος Κόκκαλης στον Ιλια Ιβιτς. Λίγο αργότερα και ο Πέτρος, που είχε αναλάβει τα πάντα και εν λευκώ, θα δώσει την θέση του στον τεχνοκράτη Γιάννη Χρυσικόπουλο...

Το προηγούμενο καλοκαίρι και τον χειμώνα είχαν γίνει πολλές και ακριβές μεταγραφές με πιο δαπανηρή αυτή του Μπέλούτσι αλλά τότε υπήρχαν τα χρήματα από την παραχώρηση του Καστίγιο και τα έσοδα του τσάμπιονς λιγκ. Τα πλάνα του καλοκαιριού που πέρασε, έγιναν από έναν άνθρωπο που για πρώτη φορά ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και ήταν φυσικό να γίνουν και λάθη ενώ και για τις αποφάσεις που υλοποιήθηκαν υπήρξε σημαντική καθυστέρηση. Στο θέμα προπονητή ο Ολυμπιακός δούλεψε στο πλάνο του Ιβιτς, που είχε σε περίοπτη θέση τον Ερνέστο Βαλβέρδε, έναν από τους πιο ταλαντούχους Ισπανούς τεχνικούς με κυριότερο παράσημο την συμμετοχή της Εσπανιόλ στον τελικό του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Με αρκετή προσπάθεια ο 44χρονος τεχνικός πείστηκε στο να ...πετάξει εκτός συνόρων. Σίγουρα τα πολύ καλά λεφτά που δόθηκαν στον Βαλβέρδε ήταν ένας από τους λόγους, δεν ξέρουμε αν ήταν ο σημαντικότερος, που έβαλαν στην άκρη τις δικαιολογημένες ανησυχίες για το γεγονός ότι έφευγε από ένα πρωτάθλημα με αίγλη και συνέχιζε την καριέρα του σε ένα πρωτάθλημα χωρίς ...φώτα.

Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να υπολοποιήσει τις εισηγήσεις του Βαλβέρδε αλλά από αυτές μόνο ο Οσκαρ ήρθε στην Ελλάδα. Εντός συνόρων είχαν ήδη κλείσει από τον χειμώνα δυο ταλαντούχοι Ελληνες παίκτες, ο Γκαλίτσιος και ο Γιάννης Παπαδόπουλος. Και αυτοί, και ο Οσκαρ, μέχρι τώρα δεν έχουν πιάσει. Οι ερυθρόλευκοι χάνουν, όταν σχεδόν τον θεωρούν κλεισμένο, τον Λάζαρο Χριστοδουλόπουλο του ΠΑΟΚ και αυτή η ...ήττα από τον πολυμετοχικό Παναθηναϊκό κλονίζει πολλούς στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο. Φοβούνται ότι θα πάθουν το ίδιο και με τον Αβραάμ Παπαδόπουλο, αλλά ο παίκτης θέλει να έρθει στον Ολυμπιακό και ο δυναμικός αμυντικός ντύνεται στα ερυθρόλευκα...

Στον Ολυμπιακό καίγονται για την μεταγραφή ενός πολύ καλού επιθετικού. Πρώτα κλείνουν αμυντικό χαφ, τον διεθνή Βραζιλιάνο Ντουντού της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και μετά τα ρίχνουν όλα στο τραπέζει για τον Ντιόγκο της Πορτουγκέζα, ένα επιθετικό που έχει εντοπιίσει ο Νινιάδης από την ίδια ομάδα που είχε φέρει τον Λεονάρντο. Οι συζητήσεις είναι κυριολεκτικά μαραθώνιες. Στην Πορτουγκέζα έχουν καταλάβει ότι καίγονται στην Ελλάδα για αυτή την μεταγραφή και κάθε μέρα ανεβάζουν την τιμή του. Είναι το σήριαλ του καλοκαιριού και τελικά η μεταγραφή ολοκληρώνεται, αφού ο Κόκκαλης δίνει εντολή να βγούν 17 εκ. ευρώ από το ταμείο του συλλόγου. Και να σκεφτεί κανείς, ότι όταν το καλοκαίρι του 2007, ο Νινιάδης είχε προτείνει τον Ντιόγκο, η τιμή του δεν ήταν πάνω από τρία εκ.ευρώ αλλά τότε ο Ιβις προτίμησε τον Νούνιες, που θεωρήθηκε πιο έτοιμος...

Από την μεταγραφή του Ντιόγκο να κρατήσουμε δυο πράγματα. Κάνει μια στροφή ο Ολυμπιακός στην φιλοσοφία του...Από τους Βραζιλιάνους σταρ, κάποιας ηλικίας (Τζιοβάνι, Ριβάλντο) σε παίκτες ταλέντα. Ο ολυμπιακός όταν κλείνει τον Ντιόγκο δεν μπορεί να τον έχει για τα ματς με την Ανόρθωση. Στον Πειραιά ακούγεται ...{τι στο καλό θέλουμε τον Ντιόγκο για να αποκλείσουμε τους Κύπριους}. Η ποδοσφαιρκή χρονιά ξεκινάει με ένα σοκ. Τον αποκλεισμό, τον δικαιότατο αποκλεισμό από την Ανόρωθη και οι πρώτες μουρμούρες ακούγονται από όλους. Και από την διοίκηση, και από τους οπαδούς και από τον τύπο... Τώρα , βέβαια, που η ομάδα δείχνει μια προοπτική και κάποια πράγματα από την δουλειά του Βαλβέρδε βγαίνουν, όλοι, μα όλοι λένε ότι "εμείς το λέγαμε ότι θα φανεί το έργο του Ισπανού". Αφού όλοι τα έλεγαν ,σε ποιους απευθυνόντουσαν;

Το τέλος του2008 βρίσκει τον Ολυμπιακό πρωταθλητή χειμώνα με μια σημαντική διαφορά από τον ΠΑΟΚ, τον Παναθηναϊκό και πολύ μεγαλύτερη από την ΑΕΚ. Βρίσκει τους ερυθρόλευκους να πανηγυρίζουν την πρόκριση την επόμενη φάση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και να σκέφτονται και την μεθεπόμενη μέρα, αφού η Σεντ Ετιέν δεν φαντάζει ως ομάδα που μπορεί να ανάψει κόκκινο στην πορεία της πειραϊκής ομάδας. Υπάρχουν φυσικά και αδυναμίες, με κυριότερη την εικόνα της ομάδας στα εκτός έδρας ματς. Στο σπίτι του ο Ολυμπιακός είναι κυριολεκτικά ανίκητος αφού έχει 13 νίκες σε ισάριθμα ματς, εκ των οποίων τα εννέα είναι για το ελληνικό πρωτάθλημα και τα τέσσερα, ευρωπαϊκά.

Αν θέλαμε να μιλήσουμε για τη χρονιά που φεύγει, θα έπρεπε να σταθούμε στην προοπτική που δίνει αυτή η ομάδακαι δεν αναφερόμαστε μόνο στους τίτλους. Μιλάμεγια τη στροφή στη "μεταγραφική φιλοσοφία", και -το κυριότερο- σε έναν προπονητή που δεν δείχνει αναλώσιμος. Ούτε για τις εφημερίδες ούτε πολύ περισσότερο για τον Σωκράτη Κόκκαλη που ήδη έχει κάνει πρόταση στον Βαλβέρδε για παράταση της συνεργασίας τους...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ