Δεν πάθαμε και τίποτα

Θα μπορούσαμε να αναλύουμε το αν δίστασε ή όχι ο Χαλκιάς, το φιάσκο με τη «θλάση» του Φωτάκη και το ανεξήγητο λίφτινγκ από τα πρώτα στα δεύτερα ημίχρονα της Εθνικής. Αλήθεια όμως, τι θα κερδίζαμε πέρα από θεωρίες, ίντριγκα και συνωμοσίες; Τούτη τη στιγμή “τίποτα” είναι η απάντηση, την οποία ισχυροποίησαν με το Χ στη Βαρσοβία οι Ρώσοι με τους Πολωνούς.

Η Εθνική δεν έχει καταφέρει τίποτα σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, έχει όμως την τύχη να καταφέρει τα πάντα στο τρίτο και τελευταίο ματς του ομίλου. Η εξέλιξη του γκρουπ δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη για μια ομάδα που έχει μια ήττα και μια ισοπαλία μετά από δύο ματς. Η πρόκληση είναι τεράστια και συνάμα το ίδιο γιγαντιαία είναι και η αλλαγή κατεύθυνσης στον αέρα που πνέει στην Εθνική.

Οι παίκτες έφυγαν από το Βρότσλαβ με σκυμμένα κεφάλια μετά το 2-1 από την Τσεχία και προσγειώθηκαν στη Βαρσοβία με χαμόγελα. Δεν είναι και λίγο πράγμα να έχεις την κατάσταση στα χέρια σου και να είσαι ζωντανός, μετά από τόσο χαμηλή βαθμολογική συγκομιδή στους δύο πρώτους αγώνες.

Και τέλος πάντων, για να μην είσαι απλά περαστικός από ένα Euro πρέπει να κάνεις και μια υπέρβαση. Και φυσικά να κερδίσεις και έναν αγώνα. Έστω κι αν αντίπαλος είναι η Ρωσία, που παρουσιάζεται ως η καλύτερη ομάδα του ομίλου. Ενδεχομένως, βέβαια και να είναι, αλλά όλο αυτό το σκηνικό που αρχίζει να διαμορφώνεται από το βράδυ της Τρίτης (12/06) τσιγκλάει τον εγωισμό και την ελπίδα των ισχυρών αουτσάιντερ, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι Έλληνες παίκτες.

Ναι, οι Ρώσοι είναι πιο γρήγοροι, πιο «ακριβοί» μεσοεπιθετικά αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αχτύπητοι. Ιδιαίτερα από μια ομάδα που είχε να χάσει δύο χρόνια. « Είμαι σίγουρος πως θα δώσουμε χαρά» είπε ο Σάντος και έδειχνε να το πιστεύει, την ίδια ώρα που οι παίκτες τα έβαζαν με την αδικία που υφίστανται, πρώτα από τους ίδιους τους εαυτούς τους και έπειτα από τη διαιτησία.

Στο φινάλε, η Εθνική δεν έχει να χάσει πολλά, άλλωστε ως χαμένη προβάλλεται. Αυτό που δεν μπορεί να χάσει άλλο όμως, είναι ο χρόνος. Όπως έγινε με την Πολωνία, που της κόστισε ένα γκολ, και όπως και με την Τσεχία, που της κόστισε δύο. Και βεβαίως, επειδή δεν είναι ομάδα που διακρίνεται για την παραγωγή στο σκοράρισμα, για να περάσουμε θα πρέπει να μη δεχτούμε γκολ. Όπως δηλαδή έγινε με Ισραήλ στο Τελ Αβίβ και Κροατία στον Πειραιά, στα κρίσιμα ματς που την έστειλαν στο Euro 2012.