Δεν τον ήθελε η μπάλα
Όταν δεν σε θέλει η μπάλα τελείωσε… Δεν μπαίνει με τίποτα, ό,τι και να κάνεις. Μέχρι τα Χριστούγεννα να έπαιζε ο ΠΑΟΚ στην Καβάλα γκολ δεν θα έβαζε. Ο Σάκης Γκίνας σχολιάζει την ατυχία του ΠΑΟΚ στην Καβάλα.
Έτσι είναι, όμως, το ποδόσφαιρο. Υπήρχαν αρκετά παιχνίδια φέτος, στα οποία ο ΠΑΟΚ νίκησε χωρίς να κάνει ευκαιρία, όπως το τελευταίο με την Λάρισα. Λογικό και δίκαιο είναι ότι κάποια στιγμή θα συμβεί και το αντίθετο.
Πάντως, όταν έχεις τρία δοκάρια (Τσιρίλο, Παπάζογλου, Λίνο) και δυο ανεπανάληπτα τετ α τετ απ’ αυτά που δεν χάνονται (Παπάζογλου, Βιερίνια), δεν είναι μόνο ατυχία, αλλά και επιπολαιότητα και ανικανότητα μαζί.
Ειδικά των επιθετικών σου. Ο Παπάζογλου και ο Βιερίνια σε εστία μήκους 7,32 μέτρων και ύψους 2,44 μέτρων, εντελώς μόνοι τους απέναντι στον τερματοφύλακα, πλάσαραν άουτ.
Θα πείτε, ότι τέτοιες ευκαιρίες χάνουν ακόμα και φτασμένοι επιθετικοί. Για να γίνουν, όμως, φτασμένοι επιθετικοί ο Βιερίνια και ο Παπάζογλου πρέπει να αρπάζουν τις ευκαιρίες από τα μαλλιά, δείχνοντας ότι διαθέτουν το ένστικτο του σκόρερ.
Αυτό ισχύει κυρίως για τον Παπάζογλου, ο οποίος σε 458 λεπτά συμμετοχής στο πρωτάθλημα, δεν έχει βάλει γκολ ακόμα.
Με το δεδομένο ότι και ο Μουσλίμοβιτς σκοράρει κάθε δέκα μήνες στο πρωτάθλημα (από τις 18 του περασμένου Ιανουάριου στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό σκόραρε ξανά στις 21 Νοεμβρίου στο ντέρμπι με τον Άρη), η απόκτηση ενός σκόρερ τον Ιανουάριο είναι επιβεβλημένη. Εκτός και εάν περιμένει ο ΠΑΟΚ τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη το καλοκαίρι. Άλλωστε είναι κοινό μυστικό στην Θεσσαλονίκη ότι η επιστροφή του «ασώτου υιού» πλησιάζει…
Στο δεύτερο 45λεπτο στην Καβάλα ο ΠΑΟΚ έκανε το ιδανικό ημίχρονο, παίζοντας ακριβώς έτσι όπως θέλει ο Σάντος και αρμόζει σε μια μεγάλη ομάδα. Πίεσε ασφυκτικά τον αντίπαλο στα3/4 του γηπέδου, τον «σφυροκόπησε» ανελέητα, ιδίως για 20 λεπτά, δημιουργώντας πανικό στην άμυνα του, με την μια ευκαιρία να διαδέχεται την άλλη.
Αλλά ο ΠΑΟΚ ήταν εξαιρετικός όχι μόνο μεσοεπιθετικά. Ήταν άψογος και αμυντικά. Δεν κινδύνεψε ούτε μια φορά στις αντεπιθέσεις των γηπεδούχων, παρότι ρίσκαρε, με την τελευταία γραμμή άμυνας του (Κοντέρας, Τσιρίλο) στο κέντρο του γηπέδου και παρότι η Καβάλα διαθέτει ταχύτατους μεσοεπιθετικούς.
Ο κορυφαίος του γηπέδου ήταν ο Λίνο. Ο Βραζιλιάνος έκανε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση. Είχε το σουτ στο δοκάρι, έβγαλε την σέντρα στο δοκάρι του Παπάζογλου, ήταν μόνιμη απειλή για την άμυνα της Καβάλας από τα αριστερά και ταυτόχρονα δεν άφησε ακάλυπτα τα νώτα του.
Ακολούθησε ο Γκαρσία με την επιβλητική του παρουσία στην μεσαία γραμμή και ο Βιερίνια που ανακάτεψε πολλές φορές την αντίπαλη άμυνα, αλλά του έλειψε και πάλι το καθαρό μυαλό για το «τελείωμα» της φάσης.
Πολύ – αθόρυβη – δουλειά έκανε στον ανασταλτικό τομέα ο Βιτόλο, ενώ ο Αραμπατζής ανεβοκατέβηκε πολλές φορές την γραμμή στην δεξιά πλευρά, βοηθώντας και επιθετικά. Ο Ίβιτς ήταν σημαντικό γρανάζι στο ομαδικό ξεδίπλωμα του ΠΑΟΚ, παρότι δεν έκανε το κάτι παραπάνω.
Ο Τσιρίλο με τον Κοντρέρας «εξαφάνισαν» τον Ονουάτσι και την παρέα του, ενώ ο Χαλκιάς χωρίς… να πληρώσει εισιτήριο παρακολούθησε ως θεατής τον αγώνα. Στην μια και μοναδική φάση που απειλήθηκε η εστία του, από το λάθος του Κοντρέρας στα τέλη του πρώτου ημιχρόνου, αντέδρασε σωστά στο πλασέ του Ρικνόν.
Αρνητικοί πρωταγωνιστές ήταν ο Σορλέν και ο Παπάζογλου. Καταλάβαμε ότι έπαιζε ο Γάλλος μόνο στην πάσα που έβγαλε στο τετ α τετ του Βιερίνια. Δεν έχει καμία σχέση με τον εξαιρετικό χαφ που θαυμάσαμε όλοι στον δεύτερο γύρο του περσινού πρωταθλήματος. Ο Παπάζογλου δεν εκμεταλλεύτηκε ακόμα μια ευκαιρία που του δόθηκε. Θα προσθέσουμε στους αρνητικούς πρωταγωνιστές και τον Κουτσιανικούλη, ο οποίος σε άλλο ένα ματς μπήκε αλλαγή και το μόνο που έκανε ήταν να μπουρδουκλώνεται με την μπάλα στα πόδια.
